จริยาปิฎก: เรื่องทานบารมีและศีลบารมี

ของที่เราให้ได้อาจดูธรรมดามาก เช่น ข้าวกล่องธรรมดาหรือเวลาครึ่งชั่วโมง สิ่งสำคัญคือให้ด้วยใจยินดี ไม่ใช่เพื่อให้ใครเห็น

สังเกตความต้องการที่อยู่ตรงหน้า เช่น คนเดินกลางแดดหรือคนถือของหนัก แล้วให้สิ่งที่ตรงกับความต้องการนั้นทันที ไม่ต้องรอโอกาสใหญ่

ถ้ามีกำลัง ลองทำการให้ที่เป็นระบบ เช่น ตู้ปันสุขหน้าบ้าน หรือการบริจาคประจำเดือนในจำนวนที่ไม่กระทบค่าใช้จ่ายจำเป็น เพราะการให้กับการวางแผนการเงินไปด้วยกันได้

เรื่องนี้เป็นอุดมคติ ไม่ใช่แบบให้ทำตาม บทเรียนที่ใช้ได้คือ แม้ไม่มีเงินหรือของ เรายังมีสิ่งที่ให้ได้ เช่น แรง เวลา ความรู้ หรือการฟังอย่างตั้งใจ

เมื่อเรามีอำนาจเหนือกว่า เช่น เป็นหัวหน้า พ่อแม่ หรือลูกค้า และรู้สึกไม่พอใจ ให้จำไว้ว่าการใช้อำนาจตอบโต้ด้วยความโกรธคือการทิ้งศีลของตัวเอง

เมื่อถูกยั่วซ้ำ ๆ ทั้งในที่ทำงานหรือในโลกออนไลน์ ก่อนตอบกลับ ให้ถามว่า "ถ้าตอบแบบนี้ เราจะต่ำลงไปเท่าเขาหรือไม่" การไม่ตอบโต้ไม่ได้ห้ามการตั้งขอบเขตหรือแจ้งผู้ที่รับผิดชอบ

ความดีที่ทำไปแล้วไม่ต้องขึ้นกับว่าอีกฝ่ายจะตอบแทนอย่างไร เมื่อถูกเนรคุณ เราระวังตัวมากขึ้นได้ แต่ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้ความแค้นเปลี่ยนเราเป็นคนใจร้าย

บนถนนหรือในการโต้เถียง ฝ่ายที่ถูกไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้ง การหลีกทางให้คนที่ก้าวร้าวมักเป็นทางที่ปลอดภัยที่สุด และผลของการกระทำของเขาเป็นเรื่องของเขาเอง