ပဉ္စပဏ္ဍိတဇာတ်: လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သူ့အား ပြောသင့်သနည်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဝီသတိနိပါတ်ဇာတ် ပဉ္စပဏ္ဍိတဇာတ်တွင် ဂါထာသည် ဘုရင်က ပညာရှိငါးဦးအား ပြဿနာတစ်ခု မိမိအတွက် ထင်ရှားနေကြောင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းထိုက်သော လျှို့ဝှက်စကားကို မည်သူ့အား ဖွင့်ဟသင့်သနည်းဟု မိန့်မေးခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ပညာရှိများက ဘုရင်ကို ဦးစွာ မိန့်တော်မူရန် လျှောက်ထားကြသည်။ နောက်ဂါထာတွင် လင်သည် ချစ်ခင်သော သီလရှိသည့် ဇနီးအား ဖွင့်ဟသင့်သည်ဟု ဆိုပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ချိန် ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သော မိတ်ဆွေ၊ သီလ၌ တည်သော ညီအစ်ကို၊ ပညာရှိသော သားနှင့် ချစ်ခင်စွာ ကျွေးမွေးသော မိခင်တို့အား ပြောသင့်သည်ဟူသော အဖြေများ ဆက်လာသည်။ နောက်ဆုံးအဖြေမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပိတ်ကွယ်ထားခြင်းသည်သာ ကောင်းသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

နောက်ဂါထာများသည် ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့၏ စကားဝိုင်းဖြစ်သည်။ ဘုရင်က မဟောသဓကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် စိတ်မချမ်းမြေ့ခြင်း ရှိကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟောသဓက ညနေစောစောတွင် ဘုရင်က မိဖုရားကြီးအား မိန့်တော်မူသော လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် သေနက၊ ပုက္ကုသ၊ ကာမိန္ဒနှင့် ဒေဝိန္ဒတို့က မိမိတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ညီ၊ သားနှင့် မိခင်တို့အား ပြောသော လျှို့ဝှက်ချက်များအားလုံးကို ကြားခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ဂါထာအဆုံးသတ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရတနာသိုက်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်သင့်သည်ဟု အနှစ်ချုပ်ပြီး ပညာရှိသူသည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမျိုးသမီးနှင့် မိတ်ဆွေမဟုတ်သူအား မပြောသင့်ဟူသော စာသား ပါရှိသည်။

မဟောသဓ၊ သေနက၊ ပုက္ကုသ၊ ကာမိန္ဒနှင့် ဒေဝိန္ဒတို့၏ အမည်များသည် ဂါထာကိုယ်တိုင်တွင် ပါရှိသည်။ မည်သူက မည်သည့်အဖြေကို ပေးသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်နှင့် ဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် မဟောသဓကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးသည်ဟူသော နောက်ခံအကြောင်းမှာ အဋ္ဌကထာရှိ ပုံပြင်မှ ဖြစ်ပြီး ဤအကြောင်းသည် မဟောသဓပဏ္ဍိတ်၏ အကြောင်းအရာ၏ တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။