စူဠဂေါသိင်္ဂသာလသုတ်: ကိုယ်ကွဲပြားသော်လည်း စိတ်တစ်ခုတည်း

မဇ္ဈိမနိကာယ် စူဠဂေါသိင်္ဂသာလသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်အနုရုဒ္ဓ၊ နန္ဒိယမထေရ်နှင့် ရှင်ကိမိလတို့ သီတင်းသုံးရာ ဂေါသိင်္ဂသာလဝန်တောသို့ ကြွတော်မူသည်။ တောစောင့်က မြတ်စွာဘုရားကို အဝေးမှ မြင်၍ ရဟန်းသုံးပါးကို နှောင့်ယှက်မည်စိုးသဖြင့် တားဆီးသည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓ ကြားသဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သတ္ထာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ သုံးပါးလုံး ထွက်၍ ကြိုဆိုကြသည်။ တစ်ပါးက သပိတ်နှင့် သင်္ကန်းကို လက်ခံပြီး တစ်ပါးက ထိုင်ခုံခင်းကာ တစ်ပါးက ခြေဆေးရေ ထားပေးသည်။

မြတ်စွာဘုရားက သင်တို့သည် ညီညွတ်စွာ၊ အချင်းချင်း ဝမ်းမြောက်စွာ၊ မရန်ဖြစ်ဘဲ နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ချစ်ခင်စွာ ကြည့်ရှုကာ နေနေသေးသလော၊ မည်သို့ ပြုနိုင်သနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓက ဤကဲ့သို့ ဗြဟ္မစရိယအဖော်များနှင့် အတူနေရခြင်းသည် လာဘ်ဖြစ်သည်ဟု စဉ်းစားသောကြောင့် မျက်မှောက်နှင့် ကွယ်ရာတွင် မိတ်ဆွေများအပေါ် မေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသော ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံကို ထားပြီး မိမိအလိုကို ချထား၍ မိတ်ဆွေ၏ အလိုအတိုင်း ပြုလုပ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ကိုယ်မှာ ကွဲပြားသော်လည်း စိတ်မှာ တစ်ခုတည်းပမာ ဖြစ်သည်။ နန္ဒိယမထေရ်နှင့် ရှင်ကိမိလတို့လည်း အလားတူ လျှောက်ထားကြသည်။

ထို့နောက် မမေ့လျော့ခြင်းအကြောင်း မေးတော်မူသောအခါ ရှင်အနုရုဒ္ဓက ခွဲဝေလုပ်ကိုင်သော နေ့စဉ်တာဝန်များကို ပြောပြသည်။ ထူးခြားသော ဂုဏ်ကို မေးတော်မူသောအခါ ပထမဈာန်မှ သညာဝေဒယိတနိရောဓနှင့် အာသဝကုန်ခန်းခြင်းအထိ လျှောက်ထားသည်။ သုတ်၏ နိဂုံးတွင် ဒီဃပရဇနယက္ခက ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့အတွက် လာဘ်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာသည်။ ထိုအသံသည် ဗြဟ္မာ့ဘုံအထိ ဆက်၍ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မြတ်စွာဘုရားက အမျိုးအနွယ် သို့မဟုတ် လောကသည် ကုလပုတ္တသုံးဦးကို ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် အောက်မေ့လျှင် ကာလကြာရှည်စွာ အကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။