ပဋ္ဌာန်း: ပစ္စနီယနည်းနှင့် ကျမ်းက ထိုမျှ များစွာ ထပ်ရသည့် အကြောင်းရင်း
ပစ္စနီယံပဋ္ဌာန်းသည် အဘယ်အရာသည် အဘယ်အရာ၏ ပစ္စယဖြစ်သနည်းဟု မေးရုံမျှမဟုတ်ဘဲ ထိုပစ္စယကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အဘယ်အရာဖြစ်ပေါ်သနည်းဟ…
ကျင့်စဉ်များ
ဒေဝဒဟသုတ်: မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှု အကျိုးရှိသနည်း
ဒေဝဒဟသုတ္တံ
အတိတ်ကံကို လောင်ကျွမ်းစေရန် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ဒုက္ခမှ မလွတ်မြောက်စေပါ — အကျိုးရှိသော လုံ့လသည် မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခဖြင့် မဖိစီးခြင်း၊ တရားနှင့်ညီသော သုခကို မစွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကြိုးစားသင့်သည့်နေရာတွင်သာ ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပြီး မြားလုပ်သူ မြားကို ဖြောင့်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
5 ချက်
မဇ္ဈိမနိကာယ် ဒေဝဒဟသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် နိဂဏ္ဌတို့၏ အယူအဆကို မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ထိုအယူအဆမှာ လူတစ်ဦး ခံစားရသော သုခဒုက္ခအားလုံးသည် အတိတ်ကံကြောင့်ဖြစ်ပြီး အတိတ်ကံကို တပကျင့်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေ၍ ကံသစ်မပြုလျှင် ဒုက္ခကုန်ခန်းမည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားက နိဂဏ္ဌများအား ယခင်ဘဝတွင် ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း၊ မည်သည့်ဆိုးသောကံကို ပြုခဲ့ဖူးကြောင်း၊ ဒုက္ခ မည်မျှ ကုန်ပြီးပြီ၊ မည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို သိကြ၊ မသိကြဟု မေးတော်မူသည်။ နိဂဏ္ဌတို့က မသိကြောင်း ဖြေသည်။ အဆိပ်ခတ်မြားထိသူသည် ဆရာဝန်က အနာကိုခွဲ၍ မြားကို နုတ်ပေးသည်ကို သိပြီး မိမိလည်း ကျန်းမာသွားပြီဟု သိသည်နှင့် ကွာခြားကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။ နိဂဏ္ဌတို့ မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းချိန်တွင် ဒုက္ခခံစားရပြီး မညှဉ်းပန်းချိန်တွင် ဒုက္ခမခံစားရကြောင်းလည်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။
ထို့နောက် အမျိုးသမီးကို ချစ်သော ယောက်ျားနှင့် မြားလုပ်သူ မြားကို ဖြောင့်စေသော ဥပမာများဖြင့် အကျိုးရှိသော လုံ့လမည်သို့ရှိသည်ကို ပြသတော်မူသည်။
-
1
ခံစားချက်တိုင်းသည် အတိတ်ကံမှ မဟုတ်ပါ သဗ္ဗံ တံ ပုဗ္ဗေကတဟေတု
သုခဒုက္ခအားလုံးသည် အတိတ်ကံမှ ဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်က လူကို ယခုဘဝတွင် ပြင်ဆင်ရန် လမ်းမရှိစေဘဲ “ကံကို ဆပ်ရန်” မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုအမြင်ကိုင်သူ ကိုယ်တိုင်သိနိုင်သည့် သက်သေမရှိကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ပြဿနာကြုံသောအခါ “အတိတ်ကံပဲဖြစ်မယ်” ဆိုသည့်နေရာတွင် မရပ်ပါနှင့်။ ပြင်နိုင်သော ယခုအချိန်၏ အကြောင်းတရားများ မည်သည်တို့ ရှိသည်ကို ဆက်၍ ကြည့်ပါ။
-
2
မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခဖြင့် မဖိစီးခြင်း၊ တရားနှင့်ညီသော သုခကို မစွန့်ခြင်း န အနဒ္ဓဘူတံ အတ္တာနံ ဒုက္ခေန အဒ္ဓဘာဝေတိ
မှန်ကန်စွာ ကျင့်သော ရဟန်းသည် ဒုက္ခဖြင့် မဖိစီးရသေးသော မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခဖြင့် မဖိစီးပါ။ တရားအရ ဖြစ်ပေါ်သော သုခကိုလည်း မစွန့်လွှတ်ပါ။ သို့သော် ထိုသုခတွင်လည်း မတွေဝေမက်မောပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်အနားယူခြင်း၊ ကောင်းသော အစားအစာ စားခြင်းနှင့် ချစ်ခင်သူများနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးခြင်းတို့ကို လုပ်နိုင်သည်။ တာဝန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ပျိုးထောင်ခြင်းကို စွန့်ပစ်လောက်အောင် မငြိသည့်အထိသာ ဖြစ်ရမည်။
-
3
အမျိုးသမီးကို ချစ်သော ယောက်ျား ဣတ္ထိယာ သာရတ္တော
အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ချစ်သော ယောက်ျားသည် ထိုအမျိုးသမီး အခြားယောက်ျားနှင့် ရယ်မောစကားပြောနေသည်ကို မြင်လျှင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသည်။ နောက်ပိုင်း ဤဒုက္ခသည် ထိုအမျိုးသမီးအပေါ် ရာဂကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မြင်၍ ထိုရာဂကို ပယ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် အခြားယောက်ျားကို ထပ်မြင်သောအခါ ဒုက္ခမဖြစ်တော့ပါ။ အကျိုးရှိသော လုံ့လသည် ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကို ပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်း မဟုတ်ပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်တစ်စုံတစ်ဦးကြောင့် ထပ်ခါထပ်ခါ နာကျင်ရသောအခါ ထိုသူအပေါ် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်ကို ချည်နှောင်ထားသည်ကို ကြည့်ပါ။ ထိုချည်နှောင်မှုကို လျှော့လိုက်လျှင် နာကျင်မှု လျော့ကျနိုင်သည်။
-
4
မြားလုပ်သူသည် မြားဖြောင့်သည်အထိ ကြပ်ပြီး ရပ်သည် ဥသုကာရော
မြားလုပ်သူသည် မြားကို မီးတုံးနှစ်တုံးကြားတွင် ကြပ်၍ ဖြောင့်စေသည်။ ဖြောင့်သွားသောအခါ ထပ်မကြပ်ပါ။ ကျင့်ကြံသူသည် ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းအချို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော လုံ့လဖြင့် ပယ်နိုင်ကြောင်းနှင့် အချို့ကို ဥပေက္ခာထားခြင်းဖြင့် ပယ်နိုင်ကြောင်း သိသောကြောင့် ကြိုးစားရမည့်နေရာတွင်သာ ကြိုးစားသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်အလေ့အထတစ်ခုကို ပြင်နိုင်ပြီးလျှင် မိမိကိုယ်ကို ဆက်၍ တင်းကျပ်စွာ မတင်းကျပ်ပါနှင့်။ အားကို ကွေးနေသေးသည့် ကိစ္စဆီ ရွှေ့ပါ။
-
5
ရလဒ်ကို လက်တွေ့မြင်နိုင်သော လုံ့လ သဖလော ဥပက္ကမော သဖလံ ပဓာနံ
ဤကဲ့သို့ လုံ့လသည် အကျိုးရှိကြောင်း မြတ်စွာဘုရား မိန့်တော်မူသည်။ အကြောင်းရင်းကို ပယ်သောအခါ ဒုက္ခလျော့ကျသည်ကို ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်တိုင် မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်း၌မူ ဒုက္ခ မည်မျှကုန်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကျင့်ကြံမှု၏ ရလဒ်ကို မည်မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ မြင်နိုင်သောအရာဖြင့် တိုင်းတာပါ။ ဥပမာ ဒေါသထွက်သည့်ကာလ တိုလာခြင်းဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
လူများစွာက ကောင်းသောကျင့်စဉ်သည် နာကျင်ရမည်၊ မိမိကိုယ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အတင်းအကျပ် ကျင့်ရမည်ဟု နားလည်ကြသည်။ ဤသုတ်က မိမိကိုယ်ကို ဒုက္ခဖြင့် ဖိစီးခြင်းသည် ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရာလမ်း မဟုတ်ကြောင်းနှင့် တရားနှင့်ညီသော သုခကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုကြောင်း ဟောကြားသည်။
မှန်ကန်သော လုံ့လသည် မြားကို မီးဖြင့် ကြပ်၍ ဖြောင့်လာသည်အထိ လုပ်ပြီး ထို့နောက် ရပ်သော မြားလုပ်သူကဲ့သို့ ကွေးနေသေးသည့်နေရာတွင် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည်။ ရလဒ်ကို မကြည့်ဘဲ ဆက်ကြပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။
ဤစာမျက်နှာသည် ကံကို ငြင်းပယ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဗုဒ္ဓဘာသာက ကံတွင် အကျိုးရှိကြောင်း ဆက်လက်သွန်သင်သော်လည်း ခံစားချက်တိုင်းသည် အတိတ်ကံမှ အားလုံး ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု မသွန်သင်ပါ (ဝေဒနာအကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားပြထားသော သီဝကသုတ်ကို ကြည့်ပါ)။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- ဒေဝဒဟသုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 14 · စာမျက်နှာ 1 ဒုက္ခအားလုံးသည် အတိတ်ကံမှဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်ကို ချေပခြင်း၊ အဆိပ်ခတ်မြားဥပမာ၊ အမျိုးသမီးကို ချစ်သောယောက်ျားနှင့် မြားလုပ်သူ
- တိကနိပါတ် မဟာဝဂ်: တိတ္ထသုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 20 · စာမျက်နှာ 167 သုခဒုက္ခအားလုံးသည် ယခင်ပြုခဲ့သော ကံမှ ဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
ဧကပုဂ္ဂလဝဂ်: လူအများ၏ အကျိုးအတွက် ပေါ်ပေါက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး
ဧကပုဂ္ဂလော ဘိက္ခဝေ လောကေ ဥပ္ပဇ္ဇမာနောဧကကနိပါတ်ရှိ တိုတောင်းသော သုတ် ခုနစ်ချက်သည် တထာဂတသည် လူအများ၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ပေါ်ပေါက်တော်မူကြောင်း၊ ရှားပ…
အနုရုဒ္ဓထေရ်အပဒါန်: ဆီမီးတစ်ထောင်နှင့် အဝေးကိုမြင်သော မျက်စိ
အနုရုဒ္ဓတ္ထေရာပဒါနံအပဒါန်ကျမ်းအရ ရှင်အနုရုဒ္ဓ၏ ရှေးဘဝအကြောင်းဖြစ်သည်။ ဆိတ်ငြိမ်ရာ သစ်ပင်ရင်း၌ ဈာန်စိုက်၍ သီတင်းသုံးနေတော်မူသော သု…
ပုဂ္ဂလပညတ်: ပေးပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသူ၊ ရင်းနှီးပြီး ရှုတ်ချသူ၊ လွယ်လွယ်ယုံသူ၊ ယိမ်းယိုင်သူ၊ မိုက်မဲသူ
ဒတွာ အဝဇာနာတိပဉ္စကနိဒ္ဒေသရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ငါးမျိုး။ ပေးပြီးနောက် လက်ခံသူကို အထင်သေးသူ၊ နှစ်နှစ်သုံးနှစ် အတူနေပြီး အထင်သေးသူ၊ မည…