နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ဒေဝဒူတငါးပါး

ပဉ္စ ဒေဝဒူတာ

ဘဝက နေ့စဉ် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပို့ပေးနေသော သတိပေးတမန်များ — မွေးကင်းစကလေး၊ အိုမင်းသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ အပြစ်ပေးခံရသူနှင့် သေဆုံးသူ။ မေးခွန်းမှာ မြင်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ တစ်စုံတစ်ရာ စဉ်းစားမိသလားဟူသည်ဖြစ်သည်။

5 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် ဒေဝဒူတသုတ်တွင် မကောင်းမှုပြုသူ သေဆုံးသွားသောအခါ ယမမင်းက “အသက်ရှင်စဉ်က နတ်တမန်ငါးပါးကို မမြင်ဖူးဘူးလော” ဟု မေးမြန်းသည်ဟု ဟောကြားထားသည်။ ထိုငါးပါးမှာ မိမိ၏ ဆီးနှင့်ဝမ်းထဲ နစ်မြုပ်လျက် လဲလျောင်းနေသော မွေးကင်းစကလေး၊ ကျောကုန်းကြီး အိုမင်းသူ၊ ကိုယ်တိုင် မထနိုင်သော နာမကျန်းသူ၊ အပြစ်ကျူးလွန်သဖြင့် အပြစ်ပေးခံရသူနှင့် ဖောင်း၍ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဤအရာများကို မြင်ပြီးနောက် မိမိတို့သည်လည်း ဖြစ်ခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းသဘောရှိကြောင်းနှင့် ကာယ၊ ဝစီ၊ မနောဖြင့် ကောင်းမှုကို အလျင်အမြန် ပြုသင့်ကြောင်း မစဉ်းစားမိဘူးလောဟု မေးသည်။

တိကနိပါတ်တွင်မူ နတ်တမန်သုံးပါးဖြစ်သော အိုမင်းသူ၊ နာမကျန်းသူနှင့် သေဆုံးသူတို့ကို ဟောထားသည်။ မဟာပဒါနသုတ်တွင်မူ ဝိပဿီမင်းသားသည် ရှင်ရဟန်းမပြုမီ အိုမင်းသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ သေဆုံးသူနှင့် ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းသည် ထိုင်းလူမျိုးတို့ ရင်းနှီးသော နတ်တမန်အကြောင်း၏ ဇစ်မြစ်ဖြစ်သည်။

မခါဒေဝဇာတ်တွင်မူ မင်းကြီးသည် ဆံပင်ဖြူတစ်ပင်ကို မြင်၍ နတ်တမန် ရောက်လာပြီဟု မိန့်တော်မူသည်။

1

မွေးကင်းစကလေး — ဖြစ်ခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည် ဒဟရံ ကုမာရံ မန္ဒံ ဥတ္တာနသေယျကံ

ဆီးနှင့်ဝမ်းထဲ နစ်မြုပ်လျက် လက်ပြန်လှန်၍ အိပ်နေသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ကူညီမရနိုင်သည့် ကလေးငယ်သည် ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်းနှင့် ဖြစ်ခြင်းသည် ဒုက္ခအားလုံး၏ အစဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကလေးကို ချီပိုးသောအခါ လူတိုင်း ဘဝကို သူတစ်ပါးအပေါ် လုံးဝ မှီခိုလျက် စတင်ခဲ့ကြောင်း သတိရပါ။ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူမှု ပေါ့သွားလိမ့်မည်။
2

အိုမင်းသူ — အိုခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည် ဇိဏ္ဏံ ဂေါပါနသိဝင်္ကံ

ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်အရွယ် အိုမင်းသူသည် အိမ်ခေါင်မိုးကိုင်းကဲ့သို့ ကျောကုန်းကြီးကာ တောင်ဝှေးကိုင်ထားပြီး ဆံပင်ဖြူ၊ သွားကျ၊ အရေပြားတွန့်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း အိုခြင်းမှ မလွတ်ကြောင်း သတိပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိဘများ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို စောင့်ကြည့်ပါ။ ယနေ့ သူတို့ မလုပ်နိုင်တော့သည့်အရာကို တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း မလုပ်နိုင်ကြတော့မည်။ ယခုရှိနေသော အင်အားကို တန်ဖိုးရှိအောင် အသုံးချပါ။
3

နာမကျန်းသူ — နာခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည် အာဗာဓိကံ ဒုက္ခိတံ ဗာဠှဂိလာနံ

ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းသူသည် ဆီးနှင့်ဝမ်းထဲ နစ်မြုပ်လျက် လဲလျောင်းနေပြီး ထူမရန်၊ အိပ်ခိုင်းရန် လူတစ်ဦးက ကူညီပေးရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း နာခြင်းမှ မလွတ်ကြောင်း သတိပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
လူနာများကို တစ်ခါတစ်ရံ သွားရောက်လည်ပတ်ပါ။ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ရုံသာမက နတ်တမန်ကို မိမိကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
4

အပြစ်ပေးခံရသူ — ကံသည် အကျိုးပေးခြင်းသဘာဝဖြစ်သည် ရာဇာနော စောရံ အာဂုစာရိံ ဂဟေတွာ

ဖမ်းဆီးရမိသော ခိုးသူအား အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများဖြင့် အပြစ်ပေးသည်။ မကောင်းမှုပြုသောကြောင့် အကျိုးသည် ဤဘဝတွင်ပင် မြင်နိုင်ကြောင်း၊ ထိုအခါ နောင်ဘဝ၌ အကျိုးမည်သို့ရှိမည်နည်းဟု သတိပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အပြစ်ပေးခံရသူ၏ သတင်းကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်နေမည့်အစား မိမိဘဝ၌ အလားတူလမ်းသို့ ဆောင်ကြဉ်းနိုင်သော လမ်းငယ်လေး မည်သည်ရှိသနည်းဟု မေးကြည့်ပါ။
5

အလောင်း — သေခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည် မတံ ဧကာဟမတံ ဝါ ဒွီဟမတံ ဝါ

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ကြာ သေဆုံးပြီးသော အလောင်းသည် ဖောင်းကားကာ အစိမ်းရင့်ရောင်သန်းပြီး ပြည်ပုပ်ရည်စီးကျနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း သေခြင်းမှ မလွတ်ကြောင်း သတိပေးသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဈာပနတွင် ကွယ်လွန်သူကို ဝမ်းနည်းခြင်းအပြင် မိမိ၏ ကျန်ရှိသောဘဝကို မည်သည့်အရာတွင် အသုံးချမည်နည်းဟု တစ်ခဏမျှ မေးကြည့်ပါ။ မရဏာနုသတိ စာမျက်နှာတွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

နတ်တမန်များသည် ထူးခြားသောပုံစံဖြင့် မလာကြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတင်းများ၊ ဆေးရုံများ၊ မိသားစုနှင့် မှန်ထဲတွင် နေ့စဉ်မြင်နေကြသည်။ ကွာခြားချက်မှာ မြင်ပြီးနောက် ဖြတ်ကျော်သွားသလော၊ သို့မဟုတ် မိမိဘဝကို မေးခွန်းထုတ်လာသလောဟူသည်ဖြစ်သည်။

အကျင့်ငယ်လေးအဖြစ် စမ်းသုံးကြည့်ပါ — နောက်တစ်ကြိမ် လူနာသို့ သွားရောက်လည်ပတ်သောအခါ၊ ဈာပနသို့ သွားသောအခါ သို့မဟုတ် ဆံပင်ဖြူအသစ်တစ်ပင် တွေ့သောအခါ ရပ်တန့်၍ မိမိကိုယ်ကို “ထိုနေ့သည် ကျွန်ုပ်ထံ ရောက်လာခဲ့လျှင် ဦးစွာ ပြီးမြောက်စေချင်သည့် အရာ ဘာရှိသနည်း” ဟု တစ်ခုတည်းသော မေးခွန်း မေးကြည့်ပါ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ