ဓမ္မသမာဒါနသုတ်: ယခုသုခ နောက်ဒုက္ခ သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန်
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ဓမ္မသမာဒါနသုတ်: ယခုသုခ နောက်ဒုက္ခ သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန်

စတ္တာရိမာနိ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မသမာဒါနာနိ

ကျွန်ုပ်တို့ စွဲကိုင်ကျင့်သုံးသော ဓမ္မသမာဒါန်းသည် ပြုစဉ်ခံစားရသော သုခဒုက္ခနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးအလိုက် လေးမျိုးရှိသည်။ အချို့သည် ယခုအခါ ပျော့ပျောင်းသော်လည်း သာလပင်ကို တဖြည်းဖြည်း ရစ်ပတ်၍ ပျက်စီးစေသော မာလုဝါနွယ်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အချို့မူ ယခု ခါးသော်လည်း ရောဂါကုသသော ဆေးဖြစ်သည် — ကွာခြားချက်မှာ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသလား မသိသလားဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။

7 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်နှင့် မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူသော တွဲဖက်သုတ်များဖြစ်ပြီး ဓမ္မသမာဒါန်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ စွဲကိုင်ကျင့်သုံးမှုလေးမျိုးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပစ္စုပ္ပန်တွင် သုခရှိ၍ နောက်ဆက်တွဲတွင် ဒုက္ခအကျိုးရှိသောပုံစံ၊ ပစ္စုပ္ပန်တွင် ဒုက္ခရှိ၍ နောက်ဆက်တွဲတွင် ဒုက္ခအကျိုးရှိသောပုံစံ၊ ပစ္စုပ္ပန်တွင် ဒုက္ခရှိသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲတွင် သုခအကျိုးရှိသောပုံစံနှင့် ပစ္စုပ္ပန်တွင် သုခရှိ၍ နောက်ဆက်တွဲတွင်လည်း သုခအကျိုးရှိသောပုံစံတို့ဖြစ်သည်။

စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ကာမတွင် အပြစ်မရှိဟု မြင်၍ ကာမကို နှစ်မြှုပ်သော သမဏဗြာဟ္မဏများကို ပထမပုံစံအဖြစ် မာလုဝါနွယ်ဥပမာနှင့်အတူ ဟောကြားတော်မူသည်။ အဝတ်မဲ့ ရဟန်းများ အမျိုးမျိုးသော ဝတ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ဒုတိယပုံစံဖြစ်သည်။ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ပြင်းထန်၍ မျက်ရည်ကျရသည်အထိ ဖြစ်သော်လည်း စင်ကြယ်သော ဗြဟ္မစရိယကို ဆက်ကျင့်သူသည် တတိယပုံစံဖြစ်သည်။ ကိလေသာ မပြင်းထန်တော့ဘဲ ဈာန်ရသူသည် စတုတ္ထပုံစံဖြစ်သည်။

မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် သတ္တဝါအများစုသည် မလိုလားအပ်သောအရာ လျော့သွား၍ လိုလားအပ်သောအရာ တိုးပွားလာစေလိုသော်လည်း ဘာကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသနည်းဟူသော မေးခွန်းဖြင့် စတင်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မသိသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြတော်မူသည်။ လေးမျိုးလုံးကို အကုသိုလ်ကမ္မပထဆယ်ပါးကို ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်ခြင်းနှင့် သုခ သို့မဟုတ် ဒုက္ခတို့ဖြင့် ပေါင်း၍ ပြသတော်မူပြီး ဆေးဖြင့် ရောနှော၍ ခါးသော ဗူးသီးမှ ဆောင်းဦးရာသီ နေမင်းအထိ ဥပမာငါးချက်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။

  1. 1

    မလိုလားသောအရာ ဘာကြောင့် တိုးပွားလာသနည်း သေဝိတဗ္ဗေ ဓမ္မေ န ဇာနာတိ

    သတ္တဝါအများစုသည် မလိုလားအပ်သောအရာ ဆုတ်ယုတ်၍ လိုလားအပ်သောအရာ တိုးပွားစေလိုသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ ပုထုဇန်သည် သုံးစွဲသင့်သော၊ မသုံးစွဲသင့်သော၊ ဆက်ဆံသင့်သော၊ မဆက်ဆံသင့်သော ဓမ္မကို မသိသောကြောင့် မသုံးစွဲသင့်သည့်အရာကို သုံးစွဲသည်။ အရိယာတပည့်မူ သိသောကြောင့် မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဘဝသည် ပြဿနာအဟောင်းသို့ ထပ်ခါထပ်ပြန်လည်လာသောအခါ ဥပမာ ငွေမလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေး ဆိုးလာခြင်းဖြစ်လျှင် ထိုလမ်းကြောင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော နေ့စဉ်ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်နေသည်များကို ပြန်ကြည့်ပါ။

  2. 2

    ယခုသုခ၊ နောက်ဒုက္ခ ပစ္စုပ္ပန္နသုခံ အာယတိံ ဒုက္ခဝိပါကံ

    စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ကာမ၌ အပြစ်မရှိဟု မြင်၍ ကာမကို နှစ်မြှုပ်သော သမဏဗြာဟ္မဏများဖြစ်သည်။ မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် သုခနှင့် သောမနဿဖြင့် အကုသိုလ်ကမ္မပထဆယ်ပါးကို ပြုသူဖြစ်သည်။ အရောင်၊ ရနံ့၊ အရသာ ကောင်း၍ အဆိပ်ရောထားသော သောက်စရာအိုးနှင့် နှိုင်းတော်မူသည်။ မဆင်ခြင်ဘဲ သောက်သူသည် သောက်စဉ်တွင် နှစ်သက်သော်လည်း သေဆုံးမည် သို့မဟုတ် သေလုနီးပါး ဒုက္ခရောက်မည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ချက်ချင်း သုခပေးသော်လည်း ဖုံးကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ဆင်ခြေရှာရန် လိုသောအရာများ ဥပမာ လောင်းကစားခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိနှင့်မမျှသော ဈေးဝယ်ခြင်းတို့သည် ဤအကွက်တွင် ပါလေ့ရှိသည်။ ၎င်း၏ အကျိုးရောက်လာသောအခါ မည်သို့ ခံစားရမည်ကို မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။

  3. 3

    ပျော့ပျောင်းသော မာလုဝါနွယ် မာလုဝါသိပါဋိကာ

    မာလုဝါနွယ်အစေ့သည် သာလပင်ရင်းတွင် ကျသည်။ သာလပင်ကို စောင့်သော နတ်သည် ကြောက်လန့်သည်။ အခြားနတ်များက ထိုအစေ့ကို ဒေါင်းက စားနိုင်သည်၊ တိရစ္ဆာန်က စားနိုင်သည်၊ တောမီးလောင်နိုင်သည်ဟု နှစ်သိမ့်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအစေ့သည် နုသောနွယ်အဖြစ် ပေါက်လာပြီး ထိတွေ့ရာ ပျော့ပျောင်း သက်သာသည်။ နတ်က မိတ်ဆွေက ကြောက်လွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ထိုနွယ်သည် ပင်စည်ကို ရစ်ပတ်၍ အပေါ်မှ ဖုံးလွှမ်းကာ ပင်စည်ကြီးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ကာမတွင် အပြစ်မရှိဟု မြင်သူများနှင့် နှိုင်းတော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အန္တရာယ်ရှိသော အလေ့အထသည် သေးငယ်၍ သက်သာသည့် အရာမှ စတင်လေ့ရှိသည်။ ဥပမာ အိပ်ရာမဝင်မီ ဖုန်းကို နည်းနည်း ထပ်ကစားခြင်းဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိ လူများက သတိပေးသောအခါ သူတို့ အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်နေသည်ဟု အလျင်စလို မထင်ပါနှင့်။

  4. 4

    ယခုဒုက္ခ၊ နောက်ဒုက္ခ ပစ္စုပ္ပန္နဒုက္ခဉ္စေဝ အာယတိဉ္စ ဒုက္ခဝိပါကံ

    စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ကို နုတ်ခြင်း၊ ဆူးပေါ်တွင် အိပ်ခြင်းကဲ့သို့ ဝတ်များဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းသော အဝတ်မဲ့ ရဟန်းများဖြစ်သည်။ မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ဒုက္ခနှင့် ဒေါမနဿရှိလျက် အကုသိုလ်ကမ္မပထဆယ်ပါးကို ပြုသူများဖြစ်သည်။ အဆိပ်ရောထားသော ခါးသီးသည့် ဗူးသီးနှင့် နှိုင်းတော်မူသည်။ အရောင်၊ ရနံ့၊ အရသာ မကောင်းသောကြောင့် မသောက်ချင်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး သောက်လျှင် သေဆုံးမည် သို့မဟုတ် သေလုနီးပါး ဒုက္ခရောက်မည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ခက်ခဲခြင်းသည် လမ်းမှန်ဟု မဆိုလိုပါ။ မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန် ဖျားနာသည်အထိ အလွန်အကျွံ လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် မှားကြောင်း သိသည့်အရာကို ပျော်ရွှင်မှုမရှိဘဲ လုပ်နေခြင်းသည် နှစ်ထပ် ဒုက္ခဖြစ်၍ အခြားကိစ္စထက် ဦးစွာ ရပ်တန့်သင့်သည်။

  5. 5

    ယခုဒုက္ခ၊ နောက်သုခ ပစ္စုပ္ပန္နဒုက္ခံ အာယတိံ သုခဝိပါကံ

    စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် သဘာဝအားဖြင့် ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ပြင်းထန်သူသည် မျက်ရည်များ မျက်နှာပေါ်ကျသည်အထိ ဒုက္ခခံစားရသော်လည်း စင်ကြယ်ပြည့်စုံသော ဗြဟ္မစရိယကို ဆက်ကျင့်သူဖြစ်သည်။ မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ဒုက္ခနှင့် ဒေါမနဿရှိလျက် အကုသိုလ်ကမ္မပထဆယ်ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်သူဖြစ်သည်။ ပိန်လှီ၍ အသားဝါသော ရောဂါရှိသူအတွက် ဆီးပုပ်ဆေးကို ဆေးအမျိုးမျိုးနှင့် ရောထားသည်နှင့် နှိုင်းတော်မူသည်။ အရောင်၊ ရနံ့၊ အရသာ မကောင်းသောကြောင့် မသောက်ချင်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း ဆင်ခြင်၍ သောက်သူသည် သုခရသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဒေါသထွက်စေသူကို ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ရန် သို့မဟုတ် လိုချင်သောအရာကို မဝယ်ရန် စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ချုပ်တည်းရသည့်နေ့တွင် ခါးသောဆေးကို သောက်နေသည်ဟု သတိရပါ။ ယခု အရသာမရှိသော်လည်း လမ်းမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

  6. 6

    ယခုသုခ၊ နောက်သုခ ပစ္စုပ္ပန္နသုခဉ္စေဝ အာယတိဉ္စ သုခဝိပါကံ

    စူဠဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ မပြင်းထန်ဘဲ ဈာန်လေးပါး ရသူဖြစ်သည်။ မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် သုခနှင့် သောမနဿဖြင့် အကုသိုလ်ကမ္မပထဆယ်ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်သူဖြစ်သည်။ သွေးဝမ်းကျရောဂါရှိသူအတွက် ဒိန်ချဉ်၊ ပျားရည်၊ ထောပတ်နှင့် သကာရည်ရောထားသော ဆေးကဲ့သို့ သောက်ချင်ဖွယ်ဖြစ်၍ သုခကို ပေးသည်နှင့် နှိုင်းတော်မူသည်။ ဆောင်းဦးရာသီ နေမင်းကဲ့သို့လည်း ကောင်းကင်ရှိ မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားသည်။ ဤသို့သော ဓမ္မသမာဒါန်းသည် အခြားသမဏဗြာဟ္မဏတို့၏ အယူဝါဒထက် တောက်ပသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်သက်လုံး အတင်းအကျပ် ကောင်းမှုပြုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းမှုပြုခြင်းသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်လာသည်အထိ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်သက်သာစွာ ပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သော ကောင်းမှုကို သတိပြုပြီး ထိုနေရာမှ တိုးချဲ့ပါ။

  7. 7

    ကွာခြားချက်မှာ သိခြင်း၊ မသိခြင်း ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ

    မဟာဓမ္မသမာဒါနသုတ်တွင် အဝိဇ္ဇာသို့ ရောက်နေသူသည် ဓမ္မသမာဒါန်းတစ်မျိုးချင်းစီ မည်သို့ရှိသည်ကို ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မသိသောကြောင့် ရှောင်သင့်သည့်အရာကို သုံးစွဲသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မလိုလားအပ်သောအရာ တိုးပွားလာသည်။ ဝိဇ္ဇာသို့ ရောက်နေသူမူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိ၍ သုံးစွဲသင့်သည့်အရာကို သုံး၊ ရှောင်သင့်သည့်အရာကို ရှောင်နိုင်သောကြောင့် လိုလားအပ်သောအရာ တိုးပွားလာသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ အကွက်နှစ်ခု ရေးပါ — ပြုစဉ်တွင် မည်သို့ ခံစားရမည်နည်း၊ တစ်နှစ်အကြာတွင် အကျိုးမှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ အကွက်နှစ်ခုလုံးကို မြင်စေခြင်းသည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရန် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤတွဲဖက်သုတ်များက ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် လွယ်ကူသော ဇယားကို ပေးသည်။ တစ်စုံတစ်ရာကို မပြုမီ မေးခွန်းနှစ်ခု မေးပါ — ပြုစဉ်တွင် မည်သို့ ခံစားရမည်နည်း၊ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးမှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ ယခုခံစားချက်သည် နောက်ပိုင်းအကျိုးကို အမြဲ မပြောပြနိုင်ပါ။

အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာမှာ ခက်ခဲမှုသည် ကောင်းမှု၏ လက္ခဏာ အမြဲ မဟုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ယခုလည်း နောက်ပိုင်းလည်း ဒုက္ခဖြစ်၍ သုခသည်လည်း ရန်သူ မဟုတ်ပါ။ အကောင်းဆုံးပုံစံမှာ ကောင်းမှုကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှောင်ကြဉ်ရာတွင် စိတ်အတင်းအကျပ် ဖြစ်နေသေးလျှင်လည်း လမ်းမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ခြင်းက တဖြည်းဖြည်း ပေါ့ပါးလာစေမည်။

သုတ်တွင် သေပြီးနောက် အကျိုးများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ အပါယ်နှင့် နတ်ပြည်အကြောင်း ပါဝင်သည်။ ဤအချက်ကို မယုံကြည်သေးသူများသည်လည်း ဤသဘောတရားကို ဤဘဝတွင် အသုံးချနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ အလေ့အထနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များစွာ၏ အကျိုးသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဥဒ္ဒေသဝိဘင်းသုတ်: စိတ်သည် အပြင်သို့ မပျံ့လွင့် အတွင်း၌ မကပ်ငြိ

ဥဒ္ဒေသဝိဘင်္ဂသုတ္တံ

ဘုရားရှင်သည် ဝိညာဉ်သည် အပြင်သို့ မပျံ့လွင့်၊ အတွင်း၌ မတွယ်ကပ်၊ မစွဲလမ်းသဖြင့် မတုန်လှုပ်စေရန် ဆင်ခြင်သင့်သည်ဟူ…

ဓမ္မသင်္ဂဏီ: ပထမကုသိုလ်စိတ်၊ တစ်ခဏတည်းတွင် တရားများစွာ ရှိခြင်း

သောမနဿသဟဂတံ ဉာဏသမ္ပယုတ္တံ

စိတ္တုပ္ပါဒကဏ္ဍသည် သောမနဿနှင့် ဉာဏ်တို့ ယှဉ်သော ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်ဖြင့် စတင်ပြီး ထိုခဏတွင် ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတ…

ပုစိမန္ဒဇာတ်: မရောက်သေးသော ဘေးကို ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း

ပုစိမန္ဒဇာတကံ

တမာပင်နတ်သည် မိမိပင်အောက်တွင် လာအိပ်သော ခိုးသူကို မောင်းထုတ်သည်။ ခိုးသူကို ထိုနေရာတွင် ဖမ်းမိလျှင် မိမိပင်ပါ ဒ…

ခုဒ္ဒကဝတ္ထုက္ခန္ဓက: ကြွားရန် အလှမဆင်ဘဲ လိုအပ်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စောင့်ရှောက်ခြင်း

ခုဒ္ဒကဝတ္ထုက္ခန္ဓကံ

ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်နှင့်ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ တန်ဆာဆင်ခြင်း၊ ဆံပင်ရှည်ထားခြင်း၊ မှန်ကြည့်ခြင်း…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ