ทีฆนขสูตร: ไม่ยึดแม้ความเห็นของตัวเอง

ในทีฆนขสูตร มัชฌิมนิกาย ทีฆนขปริพาชกทูลว่า "สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่ข้าพเจ้า" พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า ความเห็นนี้ของท่านก็ไม่ควรแก่ท่านด้วยหรือ

จากนั้นทรงแสดงความเห็นสามแบบ คือ สิ่งทั้งปวงควรแก่เรา สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่เรา และบางอย่างควรบางอย่างไม่ควร ผู้มีปัญญาย่อมพิจารณาว่า ถ้าเรายึดความเห็นของเราว่า "นี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นเปล่า" ก็จะขัดแย้งกับอีกสองพวก เมื่อขัดแย้งก็เกิดการวิวาท เมื่อวิวาทก็เกิดความคับแค้น เมื่อคับแค้นก็เกิดความเบียดเบียน เขาจึงละความเห็นนั้น และไม่ยึดความเห็นอื่นแทน

แล้วทรงสอนให้พิจารณากายโดยความไม่เที่ยง และพิจารณาเวทนาทั้งสามว่า ขณะเสวยสุขก็ไม่ได้เสวยทุกข์ ทุกเวทนาไม่เที่ยง ปัจจัยปรุงแต่ง อาศัยกันเกิดขึ้น ผู้เห็นอย่างนี้ย่อมคลายความยึด ไม่วิวาทกับใคร ใช้ถ้อยคำที่ชาวโลกพูดกันโดยไม่ยึดมั่น

พระสารีบุตรซึ่งถวายงานพัดอยู่เบื้องหลังพระพุทธเจ้า พิจารณาตามจนจิตหลุดพ้นจากอาสวะ ส่วนทีฆนขปริพาชกได้ดวงตาเห็นธรรม