ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: ဝင်ချိန်၊ ထွက်ချိန်နှစ်ရပ်စလုံး ကြိုတင်ပြောကြားခြင်း
ဇာနံ သဘိက္ခုကံ အာရာမံ အနာပုစ္ဆာ ပဝိသေယျအခန်းကို မအပ်နှံဘဲ ထွက်ခွာသွားပြီး မီးလောင်သောအခါ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပေးရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲခြင်း၊ ကျောင်းဝင်းသ…
တီရဒဿိံ သကုဏံ
ရဟန်းတစ်ပါးသည် မဟာဘူတရုပ်လေးပါး ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းရာနေရာသည် အဘယ်မှာနည်းဟု သံသယဖြစ်၍ နတ်များကို အဆင့်ဆင့်မှ မဟာဗြဟ္မာအထိ သွားရောက်မေးမြန်းသည်။ မည်သူမျှ မသိကြပါ။ မဟာဗြဟ္မာက ပရိသတ်ရှေ့တွင် မသိကြောင်း ဝန်မခံနိုင်လောက်အောင် ရှက်ကာ ဘုရားရှင်ထံ ပြန်ပြီး မေးလျှောက်ရန် ပြောသည်။ ဘုရားရှင်သည် ကမ်းကိုကြည့်သော ငှက်နှင့် သင်္ဘောသို့ ပြန်ပျံလာသည့် ဥပမာဖြင့် ရဟန်းကို ပုံဆောင်တော်မူပြီး မေးခွန်းကို ပြန်လည် မှန်ကန်စွာ ထားရန် သွန်သင်တော်မူသည်။
ဒီဃနိကာယ် သီလက္ခန္ဓဝဂ် ကေဝဋ္ဋသုတ်တွင် နာဠန္ဒာမြို့ ဂဟပတိသား ကေဝဋ္ဋက မြို့သူမြို့သားများ ပိုမိုကြည်ညိုလာစေရန် ရဟန်းများအား ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယ်ပြစေတော်မူရန် ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က ခွင့်မပြုတော်မူဘဲ ပါဋိဟာရိယ်သုံးပါး ဖြစ်သော ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယ်၊ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယ်နှင့် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ပထမနှစ်ပါး၏ အပြစ်ကို မြင်တော်မူသည်။ အကြောင်းမူကား မယုံကြည်သူက ထိုအရာသည် မန္တာန်ပညာသာဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန် သွန်သင်ခြင်းသည် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယ် ဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည်။
သုတ်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားရှင်က မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းရာနေရာသည် အဘယ်မှာနည်းဟု သံသယဖြစ်သော ရဟန်းတစ်ပါး၏ အကြောင်းကို ပြောပြတော်မူသည်။ ထိုရဟန်းသည် နတ်ပြည်သို့သွားသောလမ်း ထင်ရှားလာသည်အထိ သမာဓိဝင်စားပြီး စတုမဟာရာဇိက်နတ်များမှ စတင်၍ အဆင့်ဆင့် မေးမြန်းသည်။ အဆင့်တိုင်းက မသိကြောင်း ဖြေကြသော်လည်း ပိုမြင့်သောအဆင့်က သိလိမ့်မည်ဟု ဆိုကာ မဟာဗြဟ္မာအထိ ရောက်သည်။
မဟာဗြဟ္မာက မိမိ၏ ကြီးမြတ်မှုကို သုံးကြိမ်တိုင် ဖော်ပြကာ တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ ရှောင်ဖယ်သည်။ ထို့နောက် ရဟန်းကို ဘေးတစ်ဖက်သို့ ခေါ်သွားပြီး မသိကြောင်း ဝန်ခံကာ ဘဂဝါကို စွန့်ခွာ၍ ပြင်ပတွင် အဖြေရှာခြင်းသည် ရဟန်း၏ အမှားဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းသည် ဘုရားရှင်ထံ ပြန်လာ၍ လျှောက်ထားမေးမြန်းသည်။ ဘုရားရှင်သည် ကမ်းကြည့်ငှက် ဥပမာကို ဟောကြားတော်မူပြီး မေးခွန်းကို မှန်ကန်အောင် ပြင်ဆင်တော်မူကာ အဖြေကို ဂါထာဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။
ရဟန်းတစ်ပါးတွင် မဟာဘူတရုပ်လေးပါး ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်၊ အာပေါဓာတ်၊ တေဇောဓာတ်နှင့် ဝါယောဓာတ်တို့ ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းရာနေရာသည် အဘယ်မှာနည်းဟူသော သံသယ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုရဟန်းသည် နတ်ပြည်သို့သွားသော လမ်း ထင်ရှားလာသည့် သမာဓိကို ဝင်စားပြီး အဖြေရှာရန် ခရီးထွက်သည်။
သံသယဖြစ်ခြင်းသည် ကောင်းသော အစဖြစ်သည်။ သို့သော် အဖြေရှာမထွက်မီ ထိုအကြောင်းကို တကယ်သိသူ မည်သူဖြစ်နိုင်သနည်းဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဦးစွာ မေးကြည့်ပါ။
စတုမဟာရာဇိက်နတ်များက မသိကြောင်း ဖြေပြီး စတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးလေးပါးက သိလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။ နတ်မင်းကြီးများက မသိကြောင်း ဖြေပြီး တာဝတိံသာနတ်များက သိလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။ ဤနည်းအတိုင်း အဆင့်ဆင့် တက်သွားပြီး ဗြဟ္မာအုပ်စုရှိ နတ်များအထိ ရောက်သောအခါ မသိကြောင်း ဖြေကာ မဟာဗြဟ္မာက သိလိမ့်မည်၊ မဟာဗြဟ္မာသည် အလင်းရောင် ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ထင်ရှားလာမည်ဟု ဆိုသည်။
တစ်ဦးမှတစ်ဦးသို့ အဆက်မပြတ် လွှဲပို့ခံရသောအခါ ရပ်တန့်၍ မှန်သောသူကို မေးနေသလော၊ မှန်သောမေးခွန်းကို မေးနေသလောဟု ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။
ရဟန်းမေးသောအခါ မဟာဗြဟ္မာက “ငါသည် ဗြဟ္မာ၊ မဟာဗြဟ္မာ ဖြစ်၏၊ အကြီးအမြတ် ဖြစ်၏၊ ငါ့ထက်သာသူ မရှိ၊ ဖန်ဆင်းသူ ဖြစ်၏၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ဖခင် ဖြစ်၏” ဟု ဖြေသည်။ ရဟန်းက ထိုသို့ မမေးခဲ့၊ ဓာတ်များ ချုပ်ငြိမ်းရာနေရာကိုသာ မေးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ မဟာဗြဟ္မာသည် ယခင်အတိုင်း သုံးကြိမ်တိုင် ဖြေသည်။
ရာထူးသို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုကို ကြွားဝါသည့် အဖြေများနှင့် မေးသောအရာကို မဖြေသည့် စကားများကို သတိထားပါ။ အချက်အလက်နှင့် ကိုက်ညီစေရန် ယဉ်ကျေးစွာ ထပ်မေးနိုင်သည်။
မဟာဗြဟ္မာသည် ရဟန်း၏ လက်မောင်းကို ကိုင်၍ ဘေးတစ်ဖက်သို့ ခေါ်သွားပြီး ဗြဟ္မာအုပ်စုရှိ နတ်များသည် ဗြဟ္မာ မသိမမြင်သည့်အရာ မရှိဟု ယုံကြည်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် မသိကြောင်း မဖြေနိုင်ဟု ပြောသည်။ ထို့နောက် ရဟန်းသည် ဘဂဝါကို စွန့်ခွာ၍ ပြင်ပတွင် အဖြေရှာခြင်းသည် အမှားဖြစ်သည်၊ ဘုရားရှင်ထံ ပြန်ပြီး လျှောက်ထားမေးမြန်းကာ ရသောအဖြေကို ထိုအတိုင်း မှတ်ထားရန် ပြောသည်။
ကိုယ်သည် ခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် သိရမည်ဟု အခြားသူများ မျှော်လင့်ခံရသူဖြစ်လျှင် “ဒီကိစ္စ ကျွန်ုပ်မသိပါ၊ ဒီသူကို မေးကြည့်ပါ” ဟု ပွင့်လင်းစွာ ပြောရန် ကျင့်ကြံပါ။ နောက်ကွယ်တွင် ပြောရန် မစောင့်ပါနှင့်။
ဘုရားရှင်က သမုဒ္ဒရာသင်္ဘောသွားသော ကုန်သည်များသည် ကမ်းကြည့်ငှက်ကို ယူဆောင်သွားကြသည်၊ ကမ်းမမြင်ရသောအခါ ငှက်ကို လွှတ်လိုက်သည်၊ ငှက်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံသွားပြီး ကမ်းမြင်လျှင် ဆက်ပျံသွားသည်၊ မမြင်လျှင် သင်္ဘောသို့ ပြန်ပျံလာသည်၊ ရဟန်းလည်း ထိုနည်းတူ ဗြဟ္မာ့ဘုံအထိ လှည့်လည်မေးမြန်းသော်လည်း အဖြေမရသဖြင့် ဘုရားရှင်ထံသို့ ပြန်လာရသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
အရင်းအမြစ်များစွာမှ အဖြေကို ရှာကြည့်ခြင်းသည် မှားသည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် လှည့်ပတ်၍ မတွေ့လျှင် ကိုယ့်တွင် ရှိပြီးသား ယုံကြည်ရသော မူလသို့ ပြန်လာပါ။
ဘုရားရှင်က ဤပြဿနာကို ထိုသို့ မမေးသင့်၊ “မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ မတည်နိုင်သည့်နေရာ အဘယ်မှာနည်း၊ ရှည်သောရုပ်၊ တိုသောရုပ်၊ သိမ်မွေ့သောရုပ်၊ ကြမ်းတမ်းသောရုပ်၊ လှသောရုပ်၊ မလှသောရုပ်တို့ မတည်နိုင်သည့်နေရာ အဘယ်မှာနည်း၊ နာမ်နှင့်ရုပ်တို့ ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းရာနေရာ အဘယ်မှာနည်း” ဟု မေးသင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
အဖြေကို ကြာမြင့်စွာ ရှာမတွေ့သောအခါ မေးခွန်းကို အခြားပုံစံဖြင့် ပြန်ရေးကြည့်ပါ။ ပြဿနာသည် အချက်အလက် မလုံလောက်ခြင်းထက် မေးခွန်းကိုယ်တိုင်တွင် ရှိနေတတ်သည်။
အဖြေမှာ ညွှန်ပြ၍ မရနိုင်သော၊ အဆုံးမရှိသော၊ အလျှင်းသီးသန့် ကြည်လင်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ မတည်နိုင်၊ ရုပ်အားလုံး မတည်နိုင်၊ နာမ်နှင့်ရုပ်တို့ ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းသည်။ ဝိညာဉ် ချုပ်ငြိမ်းခြင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်သည် ဤနေရာတွင် ကျန်ရှိမှုမရှိ ချုပ်ငြိမ်းသည်။ ထိုင်းတော်ဝင်ပိဋကတ်ပြန်ဆိုချက်သည် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်ဟူသော စကားလုံးကို “သိမြင်ထင်ရှားသော သဘာဝ” ဟု ပြန်ထားပြီး အဋ္ဌကထာက နိဗ္ဗာန်ကို ဆိုလိုသည်ဟု ရှင်းပြသည်။ ဤအချက်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို နားလည်စေရန် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
နက်နဲသော စာပိုဒ်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီးစီးရန် မလောပါနှင့်။ ဖြည်းဖြည်းဖတ်၊ ဘာသာပြန်များစွာနှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ ကျွမ်းကျင်သူများကို မေးမြန်းခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ပထမ နားလည်ချက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
ဤအကြောင်းသည် အမြဲသုံးနိုင်သော သတိပေးချက်နှစ်ခုကို ပေးသည်။ ပထမမှာ ရာထူးမြင့်သည်ဆိုသည်မှာ အရာရာကို သိသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အဆင့်အတန်းရှိသူများသည် တစ်ခါတစ်ရံ အခြားသူများရှေ့တွင် “မသိပါ” ဟု ပြောရန် မရဲတတ်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ပြောသူ၌ ရာထူးရှိသည်ဆိုသည့် အကြောင်းသက်သက်ဖြင့် မယုံသင့်သလို ကိုယ်တိုင် “မသိပါ” ဟု ပြောရန်လည်း မကြောက်သင့်ပါ။
ဒုတိယမှာ မှားယွင်းစွာ မေးသောမေးခွန်းသည် အဖြေရှာရင်း ဝေးဝေးသို့ပြေးနေရသော်လည်း ဘာမျှမရရှိစေနိုင်ပါ။ တကယ်သိလိုသည့်အရာနှင့် ကိုက်ညီအောင် မေးခွန်းကို ပြန်လည်ချမှတ်ခြင်းသည် လူပိုမေးခြင်းထက် များစွာ အထောက်အကူပြုတတ်သည်။
သုတ်အဆုံးရှိ အဖြေဂါထာမှာမူ နက်ရှိုင်းသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို နားလည်ရန်သာ လေ့လာလျှင် လုံလောက်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
အခန်းကို မအပ်နှံဘဲ ထွက်ခွာသွားပြီး မီးလောင်သောအခါ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပေးရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲခြင်း၊ ကျောင်းဝင်းသ…
ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်ရှိ ရှင်းလင်းချက်အရ အာနာပါနသတိကို ကျင့်ကြံသောအခါ စိတ်မတည်ငြိမ်စေသော ဥပက္ကိလေသ ဆယ့်ရှစ်ပါး ရှိသည်။…
သေက္ခိယကဏ္ဍရှိ သာရုပ္ပသိက္ခာပုဒ် 26 ချက်သည် ရဟန်းများအား သင်္ကန်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝတ်ရန်၊ လက်ခြေကို စောင…
ရဟန်းတစ်ပါးသည် အဖော်ရဟန်း၏ သတိပေးမှုကို ခံရသဖြင့် ရန်ငြိုးထားခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဘုဉ်းပေးဝပြီး ပဝါရဏာ ပြုပြီးသေ…