ပေါဋ္ဌပါဒသုတ်: မဖြေကြားတော်မူသော မေးခွန်းများနှင့် သက်သေပြနိုင်သော တရားစကား

ဝင်လာသော အတွေးနှင့် ခံစားချက်များသည် တစ်နေ့တာလုံး ပြောင်းလဲနေသည်။ ခဏတာ စိတ်ခံစားချက်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တစ်ခုလုံးအဖြစ် ယူဆရန် မလိုကြောင်း သတိပြုကြည့်ပါ။

အနက်ရှိုင်းသော အကြောင်းကို မငြင်းခုံမီ မိမိ အမှန်တကယ် နားထောင်နေသလော၊ သို့မဟုတ် ယခင်ယုံကြည်ချက်ကို ထောက်ခံမည့် အချက်ကို ရှာနေသလောဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးကြည့်ပါ။ နောက်တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင် ထိုအကြောင်းကို နားလည်ရန် အချိန်မတန်သေးဟု ဆိုနိုင်သည်။

အွန်လိုင်းငြင်းခုံမှုထဲ မနစ်မြုပ်မီ “ဤအကြောင်းသည် စိတ်ကို ပိုမိုငြိမ်းချမ်းစေသလော၊ ကောင်းမှုပိုလုပ်နိုင်စေသလော” ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် စစ်ထုတ်မေးခွန်းကို သုံးပါ။ မကူညီလျှင် ဘေးချထားနိုင်သည်။

ပြဿနာရှိလျှင် သစ္စာလေးပါး ဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း စာကြောင်းလေးကြောင်း ရေးကြည့်ပါ။ ဒုက္ခဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ မည်သည့်အရာကြောင့် ဖြစ်သနည်း၊ ကုန်ခန်းသွားလျှင် မည်သို့ရှိမည်နည်း၊ နောက်ပြီး ဘာကို ဦးစွာ စတင်လုပ်မည်နည်း။

မိမိအား အမှန်တကယ် အကျိုးရှိသည်ဟု မြင်သောအရာကို ပတ်ဝန်းကျင်လူများက ပြောင်လှောင်သောအခါ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ ရှင်းပြပါ။ ဒေါသမထွက်ပါနှင့်၊ လူများစု၏ အသံကြောင့်သာ ကောင်းသောအရာကို မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်။

အလွန်ကောင်းလွန်းသည်ဟု ကြားရသော ကြော်ငြာ သို့မဟုတ် ကတိစကားနှင့် ကြုံလျှင် ပြောသူသည် ရလဒ်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးသလော၊ ရောက်ရှိရာနည်းလမ်းကို သိသလော၊ ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဦး အတည်ပြုနိုင်သလောဟု မေးကြည့်ပါ။

ခြေလှမ်းများ ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြပြီး ဤဘဝတွင် ရလဒ်မြင်နိုင်သည့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန်လမ်းကို ရွေးပါ။ ဥပမာ တစ်လခန့် နေ့စဉ် ဆယ့်ငါးမိနစ် သတိကျင့်ကြံပြီး စိတ်ပေါ့ပါးလာသလောဟု ကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်ပါ။

“ငါ”၊ “ငါ့” သို့မဟုတ် ရာထူးတာဝန်ကို ပုံမှန်အတိုင်း သုံးနိုင်သည်။ သို့သော် အခန်းကဏ္ဍပြောင်းသောအခါ ယခင်အမည်ကို မိမိကိုယ်ပျောက်သွားသည်ဟု မခံစားဘဲ လွှတ်ပေးနိုင်ပါစေ။