ဒသုတ္တရသုတ်: တစ်ပါးမှ သုံးပါးအထိ ဓမ္မအစုများကို ကိစ္စဆယ်ရပ်အလိုက် စီစဉ်ထားခြင်း
ဒသုတ္တရံ ပဝက္ခါမိရှင်သာရိပုတ္တရာက တရားများကို တစ်ပါးစု၊ နှစ်ပါးစု၊ သုံးပါးစုအလိုက် စီစဉ်ထားပြီး အစုတစ်ခုစီတွင် ကိစ္စဆယ်ရပ်ရှိသည…
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဒေါဏပါကသုတ်: အစားအစာတွင် အတိုင်းအတာ သိခြင်း
ဒေါဏပါကသုတ္တံ
ပသေနဒိကောသလမင်းသည် အလွန်အကျွံ ဘုဉ်းပေးသဖြင့် ဝမ်းလေးလံနေသည်။ ဘုရားရှင်က သတိရှိ၍ အစားအစာတွင် အတိုင်းအတာသိသူ၏ ဝေဒနာသည် ပေါ့ပါးလာပြီး ဖြည်းဖြည်းမှ အိုမင်းကာ အသက်ရှည်သည်ဟူသော ဂါထာကို မိန့်တော်မူသည်။ မင်းက မာဏဝကို ဤဂါထာကို အာဟာရစားချိန်တိုင်း ရွတ်ဆိုစေသဖြင့် ဘုဉ်းပေးမှု လျော့သွားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာလည်း လန်းဆန်းလာသည်။
7 ချက်
သံယုတ္တနိကာယ် သဂါထဝဂ် ကောသလသံယုတ်ရှိ ဒေါဏပါကသုတ်တွင် ပသေနဒိကောသလမင်းသည် ဆန်တစ်ဒေါဏဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ဘုဉ်းပေးဖွယ်ကို အလွန်အမင်း ဘုဉ်းပေးလေ့ရှိသည်။ တစ်နေ့တွင် ဘုဉ်းပေးပြီးနောက် ဝမ်းလေးလံ၍ အသက်ရှူကြပ်ကာ ဘုရားရှင်ထံ ကြွရောက်ဝင်ဖူးသည်။
ဘုရားရှင်သည် ထိုအခြေအနေကို သိတော်မူ၍ “အမြဲသတိရှိသော လူသည် ရရှိသော ဘောဇဉ်၌ အတိုင်းအတာကို သိသဖြင့် ဝေဒနာ ပေါ့ပါးလျက် ဖြည်းဖြည်းမှ အိုမင်းကာ အသက်ကို ရှည်ကြာစွာ စောင့်ရှောက်နိုင်သည်” ဟူသော ဂါထာကို မိန့်တော်မူသည်။
မင်းသည် နောက်တွင် ရပ်နေသော သုဒဿနမာဏဝကို ဤဂါထာကို သင်ယူစေပြီး မင်း ဘုဉ်းပေးသည့်အခါတိုင်း ရွတ်ဆိုစေခဲ့သည်။ တစ်နေ့လျှင် ကဟာပဏ 100 ဆုချသည်။ နောက်ပိုင်း မင်းသည် ဘုဉ်းပေးမှုကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချသဖြင့် ထမင်းတစ်နာဠိထက် မပိုသည့်ပမာဏဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာလည်း လန်းဆန်းလာကာ “ဘဂဝါသည် ဤဘဝနှင့် နောင်ဘဝ အကျိုးနှစ်မျိုးလုံးဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာသက်တော်မူပါသည်တကား” ဟု ဥဒါန်းကျူးတော်မူခဲ့သည်။
-
1
အစားအလွန်အကျွံစားသဖြင့် ဝမ်းလေးလံခြင်း ဘုတ္တာဝီ မဟဿာသီ
ပသေနဒိကောသလမင်းသည် ဆန်တစ်ဒေါဏဖြင့် ချက်ထားသော ထမင်းကို ဘုဉ်းပေးပြီး ဝမ်းလေးလံကာ အသက်ရှူကြပ်နေသည်။ ထိုအခြေအနေဖြင့်ပင် ဘုရားရှင်ထံ ကြွရောက်ဝင်ဖူးသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်စားပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့လာကြည့်ပါ။ အလွန်အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ ဝမ်းလေးလံခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူ မချောမွေ့ခြင်းများ မကြာခဏ ဖြစ်ပါက စားသောက်ပမာဏကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် အချက်ပြမှု ဖြစ်သည်။
-
2
အမြဲသတိရှိခြင်း သဒါ သတိမတော
ဂါထာသည် သတိမှ စတင်သည်။ အစားအစာတွင် အတိုင်းအတာသိခြင်းသည် စည်းမျဉ်းတစ်ခုတည်းမှ မဖြစ်ပေါ်ဘဲ စားနေစဉ် မိမိကိုယ်ကို သတိရခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်နေ့၏ ပထမအကြိမ်စားချိန်တွင် ပထမအလုတ်အနည်းငယ်ကို ဖြည်းဖြည်းစားကြည့်ပါ။ အရသာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝသည့်ခံစားချက်ကို သိမြင်ပါ။
-
3
ရရှိသော ဘောဇဉ်၌ အတိုင်းအတာသိခြင်း မတ္တံ ဇာနတော လဒ္ဓဘောဇနေ
သတိရှိသူသည် ရရှိသော အစားအစာ၌ အတိုင်းအတာကို သိသည်။ မစားရန် မတားမြစ်၊ အစာငတ်ခံရန်လည်း မသွန်သင်ဘဲ ဘယ်လောက်မှ သင့်တော်သည်ကို သိရန် ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ဒုတိယပန်းကန်ကို ထပ်ထည့်မည့်အခါ ခဏစောင့်ပြီး တကယ်ဆာနေသေးသလား၊ သို့မဟုတ် အစားအစာ အရသာရှိနေသေးသဖြင့်သာလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။
-
4
ဝေဒနာ ပေါ့ပါးခြင်း၊ ဖြည်းဖြည်းမှ အိုမင်းခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း တနုကဿ ဘဝန္တိ ဝေဒနာ
အတိုင်းအတာသိခြင်း၏ အကျိုးကို ဂါထာက ဖော်ပြထားသည်မှာ ထိုသူ၏ ဝေဒနာသည် ပေါ့ပါးလာမည်၊ ဖြည်းဖြည်းမှ အိုမင်းမည်၊ အသက်ကို ရှည်ကြာစွာ စောင့်ရှောက်နိုင်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်သင့်တော်သည့်ပမာဏ စားခြင်းကို မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ပေးခြင်းအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရေရှည်စောင့်ရှောက်ခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်ပါ။ သင့်တော်သော စားပြီးနောက် ကိုယ်ပေါ့ပါးချမ်းသာခြင်းသည် ချက်ချင်း မြင်နိုင်သော အကျိုးဖြစ်သည်။
-
5
လိုအပ်သည့်အချိန်၌ သတိပေးမည့်သူ ရှိခြင်း သုဒဿနော မာဏဝေါ
မင်းသည် ဘုရားရှင်ထံမှ ဂါထာကို သုဒဿနမာဏဝအား သင်ယူစေပြီး မင်း ဘုဉ်းပေးသည့်အခါတိုင်း ရွတ်ဆိုစေကာ တစ်နေ့လျှင် ကဟာပဏ 100 ဆုချသည်။ ထိုသတိပေးချက်ကို မင်းက အလွန်တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်တကယ်ဆုံးဖြတ်ရသည့်နေရာတွင် သတိပေးချက်ကို ချထားပါ။ ဥပမာ စားပွဲပေါ်တွင် စာတိုလေးတစ်ခု ထားခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်သားများအား ချစ်ခင်စွာ သတိပေးပေးရန် တောင်းဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
-
6
သင့်တော်သည့်ပမာဏသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချခြင်း နာဠိကောဒနပရမတာယ သဏ္ဌာသိ
နောက်ပိုင်း မင်းသည် ဘုဉ်းပေးမှုကို အဆင့်ဆင့် လျှော့ချသဖြင့် ထမင်းတစ်နာဠိထက် မပိုသည့်ပမာဏဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်လာသည်။ ယခင်ထက် များစွာ နည်းပြီး ကိုယ်ခန္ဓာလည်း လန်းဆန်းလာသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်စားသောက်ပုံ အလေ့အထကို ပြောင်းလိုပါက ကိုယ်ခန္ဓာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နိုင်သည်အထိ အနည်းအကျဉ်းစီ ပြောင်းပါ။ အလွန်အကျွံ မကြိုးစားပါနှင့်၊ သူတစ်ပါးနှင့်လည်း မနှိုင်းယှဉ်ပါနှင့်။
-
7
နှစ်ဖက်စလုံး အကျိုးရှိခြင်း ဥဘယေန ဝတ မံ သော ဘဂဝါ အတ္ထေန အနုကမ္ပိ
မင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပွတ်သပ်ကာ “ဘဂဝါသည် ဤဘဝ အကျိုးနှင့် နောင်ဘဝ အကျိုး ဤနှစ်မျိုးလုံးဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာသက်တော်မူပါသည်” ဟု ဥဒါန်းကျူးတော်မူသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်အစားအစာတွင် အတိုင်းအတာသိခြင်းသည် ကိုယ်ကာယကျန်းမာရေးကို ကူညီရုံမက စိတ်ကို တဏှာအလိုသို့ မလိုက်စေရန် လေ့ကျင့်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်ချင်း တူညီသည်ကို ငွေသုံးစွဲမှုနှင့် မျက်နှာပြင်သုံးစွဲမှုတွင်လည်း သုံးနိုင်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
ဤသုတ်သည် သတိရှိပြီး အတိုင်းအတာသိကာ စားသောက်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်အလေးချိန်လျှော့ရန် သို့မဟုတ် အစာငတ်ခံရန် အကြံပေးချက် မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်သော အစားအသောက်ပမာဏသည် အသက်အရွယ်၊ အလုပ်နှင့် ကျန်းမာရေးအလိုက် လူတစ်ဦးချင်းစီ ကွာခြားသည်။ နာတာရှည်ရောဂါရှိသူ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သူ သို့မဟုတ် အစားအသောက်နှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာရှိသူများသည် စားသောက်ပုံ ပြောင်းလဲမည်ဆိုပါက ဆရာဝန် သို့မဟုတ် အာဟာရပညာရှင်နှင့် ဦးစွာ တိုင်ပင်သင့်သည်။
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မင်း၏ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ မင်းသည် စိတ်အားကိုသာ အားကိုးခြင်း မဟုတ်ဘဲ လိုအပ်သည့်အချိန် ဖြစ်သော စားသောက်ချိန်၌ သတိပေးမည့်သူကို စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး အလေ့အထဖြစ်လာသည်အထိ အနည်းအကျဉ်းစီ လျှော့ချခဲ့သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဤနည်းနှင့်ဆင်တူသော နည်းများကို သုံးနိုင်သည်။ ဥပမာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားရန် ရည်ရွယ်ခြင်း၊ စားချိန်တွင် ဖုန်းကို ချထားခြင်း သို့မဟုတ် စားပွဲပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို သတိပေးသည့် စာတိုလေး ထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- ဒေါဏပါကသုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 15 · စာမျက်နှာ 99 အစာစားရာ၌ အတိုင်းအတာသိခြင်းဆိုင်ရာ ဂါထာနှင့် သုဒဿနမာဏဝက ဘုဉ်းပေးချိန်၌ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုခြင်း
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
ပုဂ္ဂလပညတ်: နွားလေးမျိုး၊ မိမိအုပ်ကို ဒေါသထွက်သူနှင့် အခြားအုပ်ကို ဒေါသထွက်သူ
ဗလိဗဒ္ဓူပမာ ပုဂ္ဂလာအချို့သည် မိမိအုပ်စုတွင်းသူများကို နှိပ်စက်သော်လည်း အပြင်လူကို မထိပါ။ အချို့မှာ အပြင်လူကို နှိပ်စက်သော်လည်း မိ…
ပုဂ္ဂလပညတ်: လမ်းမတူစွာ လျှောက်သော်လည်း တစ်နေရာတည်းသို့ ရောက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်မျိုး
ဧကကနိဒ္ဒေသောဧကကနိဒ္ဒေသသည် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်ကို စံနှုန်းနှစ်ခုဖြင့် ခွဲခြားသည်။ ဝိမောက္ခရှစ်ပါးကို ကိုယ်ဖြင့် ရရှိသလော မရရှိသလ…
တိဿောပိအနုသယကထာနှင့် အညောအနုသယောတိကထာ: စိတ်ထဲတွင် အိပ်မောကျနေသော ကိလေသာနှင့် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသော ကိလေသာ
တိဿောပိ အနုသယကထာဝဂ် 11 နှင့် 14 ရှိ ကထာအုပ်စုက အနုသယသည် အဗျာကတဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမရှိ၊ စိတ်နှင့် ကွဲပြားသည်၊ ပရိယုဋ္ဌာနနှင့် မတူ…