ဓမ္မသဘောတရားများ › သစ္စာလေးပါး
အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

သစ္စာလေးပါး

စတ္တာရိ အရိယသစ္စာနိ

မြင့်မြတ်သော သစ္စာလေးပါး၊ ဓမ္မအယူအဆအားလုံး၏ အူတိုင်ဖြစ်သည်။ ဆရာဝန်က ရောဂါကုသသကဲ့သို့ ချထားသည် — ရောဂါလက္ခဏာကို သိခြင်း၊ အကြောင်းရင်းကို ရှာခြင်း၊ ပျောက်ကင်းနိုင်ကြောင်း သိခြင်း၊ ထို့နောက် ကုသမှုကို လက်တွေ့ပြုလုပ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

4 ချက်

မြတ်စွာဘုရားသည် ဣသိပတနမိဂဒါဝုန်တောတွင် ပဉ္စဝဂ္ဂီရဟန်းငါးပါးအား ပဌမဒေသနာအဖြစ် သစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပြီး ဘုန်းတော်ကြီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး မိမိသွန်သင်တော်မူသည်မှာ “ဒုက္ခနှင့် ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်း” သာဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ပိဋကတ်သုံးပုံတစ်ခွင်တွင် ပြန့်နှံ့နေသော အခြားဓမ္မအယူအဆအားလုံးမှာ ဤလေးချက်၏ ဘောင်အတွင်း ချဲ့ထွင်ရှင်းလင်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။

သစ္စာလေးပါး၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဆရာဝန်က လူနာကို ကုသသည့်နည်းအတိုင်း ဖြစ်သည် — ဘာရောဂါဖြစ်သည်ကို သိခြင်း၊ ရောဂါ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှာခြင်း၊ ဤရောဂါ ပျောက်ကင်းနိုင်ကြောင်း သိခြင်း၊ ထို့နောက် နည်းလမ်းအတိုင်း ကုသမှုကို လက်တွေ့ပြုလုပ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချက်တစ်ခုစီတွင် “ကိစ္စ” မတူညီကြသည်။ ကျက်မှတ်ရန်သက်သက် အချက်အလက်များ မဟုတ်ချေ။

  1. 1

    ဒုက္ခ — ဘဝတွင် ဖိစီးမှုရှိသည်ဆိုသော သဘာဝအမှန်တရား ဒုက္ခံ

    ပထမသစ္စာမှာ ဘဝတွင် ဖိစီးမှုသည် သဘာဝအတိုင်း ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မွေးခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့်ကိစ္စမှစ၍ ချစ်ခင်ရာနှင့် ကွဲကွာရခြင်း၊ မကြိုက်သည့်အရာနှင့် တွေ့ကြုံရခြင်း၊ မျှော်လင့်သည့်အတိုင်း မရခြင်းကဲ့သို့သော နေ့စဉ်ကိစ္စများအထိ ပါဝင်သည်။ အကျဉ်းချုပ်ဆိုရလျှင် ဤကိုယ်နှင့်စိတ်ကို “ငါ” ဟု စွဲလမ်းခြင်းပင် ဒုက္ခ၏ ကိုယ်ထည်ဖြစ်သည်။

    ဤသစ္စာအပေါ် ပြုရမည့်ကိစ္စမှာ “သေချာစွာ သိမှတ်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး ရှောင်ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ အမှန်အတိုင်း လက်ခံနိုင်မှသာ မှန်ကန်သောအချက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အရာကို အမှန်အတိုင်း အမည်တပ်ကြည့်ရန် ခဏရပ်ပါ။ ဥပမာ “ယခု မပြီးသေးသော အလုပ်ကိစ္စကို စိတ်ပူနေသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခကို တိုက်ရိုက်အမည်တပ်နိုင်ခြင်းသည် စိတ်ကို နောက်ဆုတ်စေပြီး တစ်နေကုန် အဲဒီထဲ နစ်မြုပ်မနေဘဲ ပြဿနာကို မြင်နိုင်စေသည်။

  2. 2

    သမုဒယ — ဒုက္ခဖြစ်ပေါ်စေသော အကြောင်းရင်း ဒုက္ခသမုဒယော

    ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းမှာ တဏှာ၊ အဆုံးမရှိသည့် ရမ်းရှာတောင့်တခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သုံးမျိုး ခွဲထားသည် — ရလိုသည်၊ ခံစားလိုသည် (ကာမတဏှာ)၊ ဖြစ်လိုသည်၊ အဆင့်အတန်းရှိလိုသည် (ဘဝတဏှာ)၊ နှင့် မကြိုက်သည့်အရာ ဘဝမှ ပျောက်ကွယ်စေလိုသည် (ဝိဘဝတဏှာ) တို့ဖြစ်သည်။

    ဤသစ္စာက ဒုက္ခသည် ပြင်ပအဖြစ်အပျက်များကြောင့်သာ ဖြစ်သည်မဟုတ်ဘဲ စိတ်က မိမိလိုချင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်စေရန် တောင်းဆိုနေခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ညွှန်ပြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဒုက္ခကို ဖမ်းမိပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့် ထပ်မေးပါ — “ငါ ဘာကို ဘယ်လိုဖြစ်စေချင်နေသနည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဥပမာ သူတို့က ငါ့ကို နားလည်စေချင်သည်၊ အလုပ်က ပြည့်စုံစေချင်သည် စသည်ဖြင့်ဖြစ်သည်။ လိုချင်တောင့်တမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲက ဖိစီးအားသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချက်ချင်း လျော့ပါးသွားသည်။

  3. 3

    နိရောဓ — ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်းသည် လက်တွေ့ဖြစ်နိုင်ခြင်း ဒုက္ခနိရောဓော

    တတိယသစ္စာမှာ ဒုက္ခသည် အမှန်ပင် ချုပ်ငြိမ်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော တဏှာကို ချုပ်ငြိမ်းစေနိုင်သောအခါ အကျိုးဖြစ်သော ဒုက္ခလည်း လိုက်၍ ချုပ်ငြိမ်းသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကြွင်းမရှိ လုံးဝချုပ်ငြိမ်းသော အခြေအနေကို နိဗ္ဗာန်ဟု ခေါ်သည်။

    ဤသစ္စာသည် မျှော်လင့်ချက်ပေးသော သစ္စာဖြစ်သည်။ ဒုက္ခသည် တစ်သက်လုံး ခံနေရမည့် အမြဲတည်သောအရာ မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်က ဘာကိုမျှ မလိုချင်သည့် အတိုချိန်လေးများကို သတိထားကြည့်ပါ။ ဥပမာ ဖုန်းကို ချထားပြီးနောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် အသက်ရှူထုတ်ရှူသွင်းနေချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဒုက္ခမရှိပါ။ ၎င်းသည် နေ့စဉ် ထိတွေ့ခံစားနိုင်သည့် အဆင့်ရှိ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်း၏ အရသာဖြစ်ပြီး ဤသစ္စာသည် ဝေးကွာသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေလည်း ဖြစ်သည်။

  4. 4

    မဂ္ဂ — ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော အကျင့်လမ်းစဉ် ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီပဋိပဒါ

    နောက်ဆုံးသစ္စာမှာ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော အကျင့်အနည်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဟူသော သိက္ခာသုံးပါးအဖြစ် အကျဉ်းချုပ်နိုင်သည်။

    ဤသစ္စာသည် ယုံကြည်ရန်ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ရန်ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကျောင်းသို့ မသွားဘဲလည်း လက်တွေ့ဘဝတွင် တစ်ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တစ်နေ့လျှင် တစ်ချက်ကို ရွေးချယ်၍ လုပ်ဆောင်ပါ။ ဥပမာ ယနေ့ ဟုတ်မှန်စွာပြောပြီး ကုန်းချောမပြောရန် ရည်ရွယ်ပါ၊ မနက်ဖြန် ထမင်းစားနေစဉ် သတိရှိရန် ရည်ရွယ်ပါ။ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး အလယ်တွင် ရပ်လိုက်ခြင်းထက် တစ်ချက်ချင်း လုပ်ခြင်းက ပိုမို လက်တွေ့ကျသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် အကြောင်းကို ကြုံသောအခါ သစ္စာလေးပါးအတိုင်း စာရွက်ပေါ်တွင် စာကြောင်းလေးကြောင်း ရေးကြည့်ပါ — ယခု ဘာကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရနေသနည်း / ဘာတစ်ခုကို ဘယ်လိုဖြစ်စေချင်နေ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရနေသနည်း / ထိုလိုချင်တောင့်တမှုကို ချထားလိုက်လျှင် ဘယ်လိုခံစားရမည်နည်း / ယနေ့ လက်တွေ့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

အဆင့်ဆင့် လိုက်သွားခြင်း၏ အကျိုးကား “စိတ်မကောင်းခြင်း” မှ “သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ခြင်း” သို့ ချက်ချင်း ကျော်မသွားစေဘဲ မိမိစိတ်ထဲရှိ အကြောင်းရင်းကို အရင်ကြည့်ရန် အမြဲတမ်း တွန်းအားပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

အပ္ပမညာဝိဘင်း: မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ဥပမာများ

အပ္ပမညာဝိဘင်္ဂေါ

ဝိဘင်းကျမ်း၏ 13 ခုမြောက် ဝိဘင်းသည် မေတ္တာပို့သသည့် စကားရပ်ကို စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းပြီး အပ္ပမညာတစ်ပါး…

ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: စောင့်ရှောက်ရသူကို မစွန့်ပစ်ခြင်း

ဒုက္ခိတံ သဟဇီဝိနိံ နေဝ ဥပဋ္ဌေယျ

ဘိက္ခုနီသည် ဖျားနာသော တပည့်ကို မပြုစုဘဲ အခြားသူ ကူညီစေရန်လည်း မရှာခြင်း၊ တပည့်ကို ရဟန်းခံပေးပြီး နှစ်နှစ်ကြာ မ…

ဓမ္မပဒ တဏှာဝဂ်–ဘိက္ခုဝဂ်: သစ်နွယ်ကဲ့သို့ တဏှာ၊ လှေကို ရေထုတ်၍ ပေါ့စေခြင်း

တဏှာဝဂ္ဂေါ

ဓမ္မပဒ ဝဂ်ကြီး 24–25 မှ ထင်ရှားသော ဂါထာများ — တဏှာသည် မာလုဝါနွယ်ကဲ့သို့ ပွားများသည်၊ အမြစ်ရှိသေးသော သစ်ပင်သည် …

ပဋ္ဌာန်း: အကျိုးဖြစ်သောအရာ၊ အကျိုးပေးမည့်အရာနှင့် နှစ်မျိုးစလုံး မဟုတ်သောအရာ

ဝိပါကတ္တိကံ

ဝိပါကတ္တိကသည် ဝိပါက်ဖြစ်သောဓမ္မ၊ ဝိပါက်ဖြစ်စေတတ်သောဓမ္မနှင့် နှစ်မျိုးလုံး မဟုတ်သောဓမ္မတို့ကို ခွဲခြားသည်။ ကျမ…
ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ