ကီဋာဂိရိသုတ်: ပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်မျိုးနှင့် အဆင့်ဆင့် လေ့ကျင့်ခြင်း
ကီဋာဂိရိသုတ္တံကီဋာဂိရိရှိ ရဟန်းများသည် ညအချိန် ဘုဉ်းပေးခြင်းကို မစွန့်လွှတ်လိုကြပေ။ မြတ်စွာဘုရားက သုခဝေဒနာအချို့ကို ပယ်သင့်ပ…
ဂဒ္ဒုလသုတ္တံ
ခန္ဓာငါးပါးကို အတ္တဟု မြင်သူသည် တိုင်ကို ပတ်၍ ပြေးနေသော ကြိုးချည်ထားသည့်ခွေးကဲ့သို့ မည်သည့်နေရာမျှ မရောက်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ဘုရားရှင်၏ ဆုံးမစကားမှာ သတ္တဝါတို့သည် စိတ်ညစ်နွမ်းသဖြင့် ညစ်နွမ်းပြီး စိတ်ကြည်လင်သဖြင့် စင်ကြယ်သောကြောင့် မိမိစိတ်ကို မကြာခဏ ဆင်ခြင်ရန် ဖြစ်သည်။
သံယုတ္တနိကာယ် ခန္ဓသံယုတ်ရှိ ဂဒ္ဒုလသုတ်သည် ဆက်စပ်သော သုတ်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး နှစ်ခုစလုံး “သံသရာသည် အစဦးအဆုံးကို မသိနိုင်ပါ၊ အဝိဇ္ဇာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော၊ တဏှာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော သတ္တဝါများအတွက်” ဟူသော စကားဖြင့် စတင်သည်။
ပထမသုတ်က ရူပ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်တို့ကို အတ္တဟု မြင်သည့် ပုထုဇန်ကို ခိုင်မာသော တိုင် သို့မဟုတ် တံခါးတိုင်တစ်ခုတွင် ကြိုးဖြင့် ချည်ထားသော ခွေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ခွေးသည် ထိုတိုင်ကိုသာ ပတ်ပြေးနေ၍ ခန္ဓာမှ မလွတ်၊ ဒုက္ခမှလည်း မလွတ်။ အရိယာသာဝကမူ ထိုသို့ မမြင်သဖြင့် ပတ်မပြေးဘဲ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သည်။
ဒုတိယသုတ်က ယခင်ပုံကို ဆက်၍ ခွေးသည် လမ်းလျှောက်ပါစေ၊ ရပ်ပါစေ၊ ထိုင်ပါစေ၊ လဲလျောင်းပါစေ ထိုတိုင်အနီးတွင်ပင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုပြီး မိမိစိတ်ကို မကြာခဏ ဆင်ခြင်ရန် — ဤစိတ်သည် ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ဖြင့် ကာလကြာမြင့်စွာ ညစ်နွမ်းခဲ့သည်ဟု — သင်ကြားတော်မူသည်။ ပြသရာတွင် ပြပွဲတင်ထားသော ပန်းချီကား၊ အမျိုးမျိုးသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူပုံရေးဆွဲသော ပန်းချီဆရာတို့ကို ကိုးကား၍ စိတ်သည် ထိုအရာများထက် ပိုမိုအမျိုးမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူသည်။
မဟာသမုဒ္ဒရာပင် ခန်းခြောက်သည့်နေ့ ရှိသည်၊ သိနေရုတောင်နှင့် မြေကြီးကြီးပင် မီးလောင်၍ ပျက်စီးသည့်နေ့ ရှိသည်၊ သို့သော် အဝိဇ္ဇာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော၊ တဏှာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော သတ္တဝါသည် ကျင်လည်နေသေးသဖြင့် ဒုက္ခ၏ အဆုံးကို မပြုနိုင်သေးဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဘဝ၌ မူလပြဿနာတစ်ခုတည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လာသောအခါ ပြင်ပလောကပြောင်းလဲသည်ကို မစောင့်ဘဲ မိမိကို ချည်နှောင်ထားသေးသော မသိမှုနှင့် တပ်မက်မှုကို ရှာကြည့်ပါ။
ခွေးကို ခိုင်မာသော တိုင် သို့မဟုတ် တံခါးတိုင်တစ်ခုတွင် ကြိုးဖြင့် ချည်ထားသည်။ ထိုတိုင်ကိုသာ ပတ်ပြေးနေသည်။ ခန္ဓာတစ်ခုစီကို အတ္တဟု မြင်သည်၊ အတ္တတွင် ခန္ဓာရှိသည်ဟု မြင်သည်၊ ခန္ဓာတွင် အတ္တရှိသည်ဟု မြင်သည်၊ သို့မဟုတ် အတ္တတွင် ခန္ဓာရှိသည်ဟု မြင်သော ပုထုဇန်သည် ခန္ဓာကို ပတ်ပြေးနေပြီး ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပူဆွေးမှုတို့မှ မလွတ်မြောက်။
“သူများက ငါ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ” ဟူသော မေးခွန်းကို ပတ်၍ အတွေးများ လည်နေသောအခါကို သတိထားပါ။ ထိုသည်မှာ တိုင်ကို ပတ်ပြေးခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်တစ်လှည့် ဆက်မပြေးဘဲ ရပ်၍ အသက်ရှူကြည့်ပါ။
အရိယာကို မြင်ဖူးသော၊ အရိယဓမ္မ၌ လိမ္မာ၍ ကောင်းစွာ လမ်းညွှန်ခံရသော အရိယာသာဝကသည် ခန္ဓာငါးပါးကို အတ္တအဖြစ် မမြင်သဖြင့် ရူပ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်ကို ပတ်၍ မပြေးပါ၊ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သည်။
မိမိ၏ အတွေးလည်နေမှုကို ညွှန်ပြပေးမည့် ဆရာ သို့မဟုတ် ကလျာဏမိတ်ကို ရှာပါ။ ကောင်းသူ လမ်းညွှန်ပေးမည့်သူ ရရှိခြင်းသည် သုတ်က တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒုတိယသုတ်တွင် ကြိုးချည်ထားသော ခွေးသည် လမ်းလျှောက်သည်ဖြစ်စေ၊ ရပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ လဲလျောင်းသည်ဖြစ်စေ ထိုတိုင်အနီးတွင်ပင် ရှိနေသည်။ ခန္ဓာကို “ဤသည် ငါ့ဥစ္စာ၊ ဤသည် ငါ၊ ဤသည် ငါ၏ အတ္တ” ဟု မြင်သော ပုထုဇန်သည် မည်သည့် ဣရိယာပုတ်တွင်ပင် ရှိသည်ဖြစ်စေ ထိုဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးအနီးတွင်ပင် ရှိနေသည်။
မည်မျှ ဝေးဝေး ခရီးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ အလုပ် မည်မျှ ပြောင်းသည်ဖြစ်စေ မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို ယခင်အတိုင်း စွဲလမ်းနေသေးလျှင် ယခင်ဒုက္ခမျိုးလည်း လိုက်ပါလာမည်။ နေရာမပြောင်းမီ ကြိုးကို အရင်ကြည့်ပါ။
ဤစိတ်သည် ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ဖြင့် ကာလကြာမြင့်စွာ ညစ်နွမ်းခဲ့သည်ဟု မိမိစိတ်ကို အမြဲ ဆင်ခြင်ရန် သင်ကြားတော်မူသည်။ သတ္တဝါတို့သည် စိတ်ညစ်နွမ်းသဖြင့် ညစ်နွမ်းပြီး စိတ်ကြည်လင်သဖြင့် စင်ကြယ်ကြသည်။
အိပ်ရာမဝင်မီ ယနေ့ စိတ်သည် တပ်မက်မှု၊ စိတ်ဆိုးမှု သို့မဟုတ် မောဟတို့ကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ပါသွားသည်ကို မိမိကိုယ်ကို တိုတိုမေးပါ။ အပြစ်တင်စရာမလိုဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရုံသာဖြစ်သည်။
ရဟန်းများကို ပြပွဲတင်ထားသော ပန်းချီကားကို မြင်ဖူးသလားဟု မေးတော်မူပြီး ထိုကားသည်လည်း စိတ်ဖြင့် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်သည် ထိုကားထက် ပို၍ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန် မည်သည့်သတ္တဝါအုပ်စုထက်မဆို ပို၍ အမျိုးမျိုးရှိသော တိရစ္ဆာန်များအကြောင်း အလားတူ မိန့်တော်မူပြီး စိတ်သည်လည်း ထိုတိရစ္ဆာန်များထက် ပို၍ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည်။
အံ့မခန်း ထင်ရသော ပုံ သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုတိုကို မြင်သောအခါ မိမိစိတ်သည် နေ့တိုင်း ထိုထက်ပို၍ ရှုပ်ထွေးသော ပုံများကို ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း — ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံများ၊ လိုချင်စေသော ပုံများ အားလုံး — ကို တွေးပါ။
ဆိုးဆေးသမား သို့မဟုတ် ပန်းချီဆရာသည် လာက္ခာ၊ နနွင်း၊ အစိမ်း သို့မဟုတ် အနီရောင်ဆေးများ ရှိလျှင် ပျဉ်ပြား၊ နံရံ သို့မဟုတ် အဝတ်စပေါ်တွင် အစိတ်အပိုင်းအလုံးစုံ ပြည့်စုံသော အမျိုးသမီး သို့မဟုတ် အမျိုးသားပုံကို ရေးဆွဲနိုင်သကဲ့သို့ ပုထုဇန်သည် ဖြစ်ပေါ်စေသောအခါ ရူပ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်တို့ကို ထို့အတူ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့နောက် ဤခန္ဓာတို့သည် မြဲသလော၊ မမြဲသလောဟု ဆက်၍ မေးတော်မူသည်။
အနာဂတ်သည် ဆိုးလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ် ထိုလူသည် ထိုသို့သောသူ ဖြစ်သည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်နေသောအခါ ပန်းချီဆရာဖြစ်နေကြောင်း သိပြီး စုတ်ချက်ကို ခဏ ချထားပါ။
တိုင်ကို ပတ်ပြေးနေသော ခွေး၏ ပုံရိပ်သည် လူအများစု သိကျွမ်းသော အတွေ့အကြုံနှင့် ကိုက်ညီသည် — မိမိကိုယ်အကြောင်း ဥပမာအားဖြင့် ပုံရိပ်၊ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် အတိတ်က အမှားများကို အတွေးထဲတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ လည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြေးလေ ကြိုးပိုတင်းလေ ဖြစ်သည်။ သုတ်ထဲရှိ ကြိုးမှာ ခန္ဓာကို “ငါ့ဥစ္စာ၊ ငါ၊ ငါ၏ အတ္တ” ဟု မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ညစ်နွမ်းသောစိတ်ဆိုင်ရာ ဆုံးမစကားသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ရန် မဟုတ်ဘဲ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် စိတ်နှင့်အတူ ကာလကြာမြင့်စွာ ရှိနေခဲ့သည်ကို ရိုးရိုးသားသား လက်ခံရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မြင်ခြင်းသည် စိတ်ကို ကြည်လင်စေရာ၏ အစဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စင်ကြယ်မှုလည်း စိတ်၌ပင် ဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသုတ်သည် ခန္ဓာတွင် အနှစ်သာရမရှိကြောင်း အလေးပေးသော ဖေဏပိဏ္ဍူပမသုတ်နှင့် ကွာခြားသည်။ ဂဒ္ဒုလသုတ်မူ ခန္ဓာနှင့် ချည်ဖွဲ့လျက် လည်ပတ်နေသော စိတ်၏ အပြုအမူနှင့် မိမိလောကကို ဖန်တီးရာတွင် စိတ်၏ အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးသည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ကီဋာဂိရိရှိ ရဟန်းများသည် ညအချိန် ဘုဉ်းပေးခြင်းကို မစွန့်လွှတ်လိုကြပေ။ မြတ်စွာဘုရားက သုခဝေဒနာအချို့ကို ပယ်သင့်ပ…
ဂါထာတွင် မိမိ၏ အခြေအနေကို ဆင်းရဲသည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားသော မထေရ်တို့၏ အပဒါန် — အလုပ်သမား၊ မြက်ရိတ်ရ…
စိတ္တုပ္ပါဒကဏ္ဍ်သည် အကုသိုလ်စိတ်ကို မေးခွန်းသုံးခုဖြင့် ဆယ့်နှစ်ပါးအဖြစ် ခွဲခြားသည်။ ထိုခဏတွင် ခံစားချက် မည်သိ…
အချိန်နှင့် အပြန်အလှန်ထောက်ပံ့မှုနှင့် ဆိုင်သော ပစ္စယ်ရှစ်မျိုး ဖြစ်သည့် အနန္တရ၊ သမနန္တရ၊ သဟဇာတ၊ အညမည၊ နိဿယ၊ ပ…