မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ်: ဆဲဆိုခံရသောအခါ သို့မဟုတ် ဒုက္ခပေးခံရသောအခါ
မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ္တံရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်သော ဓာတ်လေးပါးသက်သက်အဖြစ် ရှုမြင်ရန် သွန်သင်ပြီး ဆဲဆိုခံရသောအခါ၊…
အပ္ပံ ဝတ ဇီဝိတံ ဣဒံ
ဘဝသည် တိုတောင်းပြီး လူအများစုသည် အသက်တစ်ရာမတိုင်မီ သေကြသည်။ “ငါ့ဟာ” ဟု ယူဆထားသည့်အရာကို သေသောအခါ ထားခဲ့ရသည်။ အိပ်မက်တွင် တွေ့ခဲ့သည်ကို နိုးလာသောအခါ မမြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိသူသည် “ငါ့ဟာ” ဟူသော အရာအတွက် မဝမ်းနည်းသလို ကြာရွက်ပေါ်က ရေစက်ကဲ့သို့ မတွယ်တာပါ။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် သုတ္တနိပါတ် အဋ္ဌကဝဂ် ဇရာသုတ်တွင် ဘုရားရှင်သည် ဤဘဝသည် အလွန်တိုတောင်းကြောင်း၊ သတ္တဝါတို့သည် အသက်တစ်ရာအတွင်းပင် သေကြကြောင်း၊ ထိုထက် ကျော်လွန်၍ နေထိုင်လျှင်လည်း အိုမင်းခြင်းကြောင့် သေရမည်သာ ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ လူတို့သည် “ငါ့ဟာ” ဟု ဆုပ်ကိုင်ထားသောအရာကြောင့် ဝမ်းနည်းကြသော်လည်း တကယ်တည်မြဲသည့် ပိုင်ဆိုင်စရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိပါ။
လူတို့က “ငါ့ဟာ” ဟု မှတ်ထင်သည့်အရာကို သေခြင်းကြောင့် စွန့်ခွာရသည်။ အိပ်မက်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို နိုးလာသောအခါ မမြင်ရသကဲ့သို့ ချစ်ခင်သူသည် သေသွားလျှင် ထပ်မမြင်ရတော့ပါ။ ကျန်ရစ်၍ ပြောဆိုစရာမှာ အမည်သာ ဖြစ်သည်။
“ငါ့ဟာ” ဟူသော အရာကို နှစ်သက်သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် ဝန်တိုခြင်းကို မပယ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် မုနိသည် ဆုပ်ကိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး မြင်ရသောအရာ၊ ကြားရသောအရာ၊ သိရသောအရာတို့၌ ကြာရွက်ပေါ်က ရေစက်မငြိသကဲ့သို့ မတွယ်တာပါ။
ဤဘဝသည် အလွန်တိုတောင်းသည်။ သတ္တဝါတို့သည် အသက်တစ်ရာအတွင်းပင် သေကြသည်။ တစ်ရာထက် ကျော်လွန်၍ နေထိုင်လျှင်လည်း အိုမင်းခြင်းကြောင့် သေရမည်မှာ သေချာသည်။
အသက်ရှစ်ဆယ်အထိ ရှင်သန်လျှင် မိဘနှင့် နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကြိမ် တွေ့ရမည်ကို ရေတွက်ကြည့်ပါ။ ထွက်လာသော ဂဏန်းက ယနေ့ပင် သူတို့ထံ ဖုန်းခေါ်လိုစိတ် ဖြစ်စေတတ်သည်။
လူတို့သည် “ငါ့ဟာ” ဟု ဆုပ်ကိုင်ထားသောအရာကြောင့် ဝမ်းနည်းကြသည်။ တကယ်တည်မြဲသည့် ပိုင်ဆိုင်စရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိပါ။
ချစ်သောပစ္စည်း ပျက်စီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ နာကျင်မှု၏ မည်မျှသည် “ငါ့ဟာ” ဟူသော စကားလုံးမှ လာသနည်းကို သတိပြုပါ။ သူတစ်ပါး၏ တူညီသောပစ္စည်း ပျက်သည်ကို မြင်သောအခါနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။
လူတို့သည် မည်သည့်အရာကို “ငါ့ဟာ” ဟု မှတ်ယူသည်ဖြစ်စေ ထိုအရာကို သေခြင်းကြောင့် စွန့်ခွာရသည်။ ပဏ္ဍိတ်သည် ဤသို့ သိပြီးနောက် ထိုအရာများကို “ငါ့ဟာ” ဟု မှတ်ယူခြင်းသို့ ညွှတ်မနေသင့်ပါ။
ပစ္စည်းကို ငြိတွယ်မှုကြောင့် အိမ်သားများနှင့် ရန်ဖြစ်မိလျှင် ထိုပစ္စည်းသည် ကိုယ့်ထံတွင် မည်မျှကြာမည်ကို နှလုံးသွင်းကြည့်ပါ၊ ဆက်ဆံရေးက ပိုအရေးကြီးသည် မဟုတ်လား။
အိပ်မက်တွင် တွေ့ခဲ့သည့်အရာကို နိုးလာသောအခါ မမြင်ရသကဲ့သို့ လူတို့သည် ချစ်ခင်သူ သေဆုံးသွားလျှင် ထပ်မမြင်ရတော့ပါ။
ချစ်ခင်သူများနှင့် သတိဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးပါ။ အတူထမင်းစားစဉ် ဖုန်းကို ချထားပါ၊ ဤအချိန်သည် ပြန်မလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က မြင်ဖူး ကြားဖူးသူများကို အမည်ဖြင့် ပြောဆိုကြသည်။ သေဆုံးသွားသောအခါ ပြောဆိုစရာအဖြစ် အမည်သာ ကျန်ရစ်သည်။
လူတို့က ငါ၏ အမည်ကို မည်သို့ ပြောဆိုစေလိုသနည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပြီး ဒီနေ့ ပြုမည့်အလုပ်ကို ထိုအဖြေနှင့် ကိုက်ညီအောင် ရွေးချယ်ပါ။
“ငါ့ဟာ” ဟူသောအရာကို နှစ်သက်သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် ဝန်တိုခြင်းကို မပယ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ခေမဘူမိကို မြင်သော မုနိသည် တစ်ချိန်က ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည့်အရာကို စွန့်ပြီး လှည့်လည်သည်။ မုနိသည် မည်သူ့ကို သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာကိုမျှ တွယ်တာလောက်အောင် ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်း မပြုပါ။
မလိုအပ်သောအရာ အချို့ကို စွန့်လွှတ်ပေးရန် လေ့ကျင့်ပါ။ ဥပမာ ဘာမျှမလုပ်ဘဲ သိမ်းထားသည့် ပစ္စည်းကို အသုံးချနိုင်သူထံ ပေးပါ။ ဝန်တိုမှု တဖြည်းဖြည်း ပေါ့သွားမည် ဖြစ်သည်။
ရေစက်သည် ကြာရွက်ပေါ်တွင် မတွယ်သကဲ့သို့ မုနိသည် မြင်ရသော ရူပါရုံ၊ ကြားရသော အသံ သို့မဟုတ် သိရသောအာရုံတို့၌ မတွယ်တာပါ။ ပညာရှိသည် မနှစ်သက်၊ မမုန်းတီးပါ။
တာဝန်ကျေခြင်း၊ ချစ်ခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ပြုနိုင်သော်လည်း ထိုအရာ ကွယ်ပျောက်သွားရသောအခါ စိတ်ကို ကြာရွက်ပေါ်က ရေစက်ကဲ့သို့ လှိမ့်ထွက်စေပါ။
ဇရာသုတ်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မချစ်ရန် သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးသောအခါ မဝမ်းနည်းရန် မတားမြစ်ပါ။ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် သဘာဝဖြစ်သည်။ သို့သော် “ငါ့ဟာ” ဟု ခေါ်သမျှသည် တစ်နေ့တွင် ခွဲခွာရမည်ကို ဦးစွာ မြင်စေသည်။ ကြိုတင်သိထားလျှင် ခွဲခွာခြင်းသည် အားလုံးကို ဆွဲယူခံရသကဲ့သို့ မခံစားရတော့ပါ။
သုတ်တွင် ပြောင်းလဲမှုကို မြင်ပြီးနောက် အိမ်ထောင်တွင် မနေသင့်ဟူသော စာသားပါရှိသည်။ ဤအချက်သည် ရှင်ရဟန်းပြုသူ၏ လမ်းဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်သည်မှာမူ ပစ္စည်းများကို ပေါ့ပါးစွာ ကိုင်ထားခြင်းအနေဖြင့် အသုံးချနိုင်သည်။
ဘဝတိုတောင်းခြင်းသည် အချိန်ကို တန်ဖိုးရှိစွာ အသုံးချရန် အကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသူကို ယနေ့ ချစ်ကြောင်းပြောပါ၊ စိတ်ဆိုးနေသူနှင့် ယနေ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ပါ၊ အချိန်မည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်သော ဓာတ်လေးပါးသက်သက်အဖြစ် ရှုမြင်ရန် သွန်သင်ပြီး ဆဲဆိုခံရသောအခါ၊…
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက် ရဟန်းအချို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြပြီး အချို့သည် သတိဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ …
လုံ့လ တင်းလွန်းလျှင် စိတ်လွင့်စေပြီး လျော့လွန်းလျှင် ပျင်းရိစေသည် — ခြေထောက်ပြဲသည်အထိ ကြိုးစားသော ရှင်သောဏကို …
ဣန္ဒြေငါးပါးတို့သည် အာရုံမတူကြသော်လည်း စိတ်ကို မှီရာပြုကြသည်။ စိတ်၏ မှီရာမှာ သတိ၊ သတိ၏ မှီရာမှာ ဝိမုတ္တိ၊ ဝိမု…