ဘဒ္ဒဃဋဘေဒကဇာတ်: အလိုရှိသမျှပေးသောအိုးကို ပစ်ကစား၍ ကွဲသွားခြင်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက တိကနိပါတ် ကုမ္ဘဝဂ်ရှိ ဘဒ္ဒဃဋဘေဒကဇာတ်တွင် ဂါထာသုံးပုဒ်ရှိသည်။ ပထမဂါထာက “သောက်စားပျော်ပါးသူသည် ဥစ္စာတို့၏ ထိပ်ဆုံးဖြစ်သော အလိုရှိသမျှပေးသည့် အိုးတစ်လုံးကို ရခဲ့၏။ ထိုအိုးကို စောင့်ရှောက်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ချမ်းသာသုခကို ရရှိနေမည်” ဟု ဆိုသည်။ ဒုတိယဂါထာက “အရက်မူး၍ မာန်တက်သောအခါ ပမာဒကြောင့် အိုးကို ကွဲစေခဲ့သည်၊ ထိုအခါ ဗလာကျင်းကာ အဟောင်းအဝတ်ကို ဝတ်ရသော လူမိုက်ဖြစ်၍ နောက်ပိုင်း စိတ်ပူပန်ရသည်” ဟု ဆိုသည်။ တတိယဂါထာက ပမာဒရှိသော လူမိုက်သည် ဥစ္စာကို ရပြီးနောက် ထိုသို့ သုံးစွဲသဖြင့် နောက်ပိုင်း စိတ်ပူပန်ရသည်၊ ဥစ္စာထိပ်ဆုံးအိုးကို ခွဲပစ်သော သောက်စားပျော်ပါးသူနှင့်တူသည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။

အဋ္ဌကထာက သတ္ထာသည် အနာထပိဏ္ဍိကသူဌေး၏ မြေးတစ်ဦးကို အကြောင်းပြု၍ ဤဇာတ်ကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထိုမြေးသည် မိဘများ၏ ဥစ္စာ ကုဋေလေးဆယ်ကို အရက်သောက်၍ ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ သူဌေးက ရင်းနှီးငွေတစ်ထောင်ပေးသော်လည်း သူသည် ကုန်စေခဲ့သည်၊ နောက်ထပ်ငါးရာပေးသော်လည်း ထပ်မံကုန်ခဲ့သည်၊ ပိတ်ပုဆိုးကြမ်းနှစ်ထည်ပေးသော်လည်း ကုန်စေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူဌေးက လူတို့ကို ခေါ်ခိုင်း၍ ထုတ်ပစ်စေခဲ့ရာ သူသည် ဆင်းရဲသားဖြစ်ကာ ဆင်းရဲစွာ အသက်ဆုံးခဲ့သည်။

အဋ္ဌကထာသည် အတိတ်ဘဝဇာတ်လမ်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဗောဓိသတ်သည် မြေမြှုပ်ထားသော ဥစ္စာ ကုဋေလေးဆယ်ရှိသည့် သူဌေးဖြစ်ခဲ့ပြီး သားတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သူသည် သေဆုံးသောအခါ သိကြားမင်းအဖြစ် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ သားကမူ ပွဲလမ်းသဘင်ကို အမြဲကျင်းပကာ ကသူ၊ သီဆိုသူများကို တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ထောင်စီပေးလျက် ဥစ္စာ ကုဋေလေးဆယ်လုံး ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဆင်းရဲသားဖြစ်လာသည်။ သိကြားမင်းသိသောအခါ လာ၍ အလိုရှိသမျှပေးသည့်အိုးကို ပေးကာ အိုးမကွဲစေရန် မှာကြားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း သူသည် အရက်မူးပြီး အိုးကို ကောင်းကင်ပေါ် ပစ်တင်ကာ ပြန်ဖမ်းကစားသည်။ တစ်ကြိမ်တွင် လွဲချော်သွားသဖြင့် အိုးသည် မြေပေါ်သို့ ကျကွဲသွားပြီး သူသည် အရင်ကကဲ့သို့ ဆင်းရဲသားအဖြစ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။