ကစ္ဆပဇာတ်: ပါးစပ်ကြောင့် သေရသော လိပ်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက ဒုကနိပါတ်ရှိ ကစ္ဆပဇာတ်တွင် (ဝီရဏတ္ထမ္ဘကဝဂ်၏ ပဉ္စမမြောက်ဇာတ် ဖြစ်သည်။ ကလျာဏဓမ္မဝဂ်ရှိ ရွှံ့ဗွက်ထဲက လိပ်အကြောင်း ကစ္ဆပဇာတ်နှင့် ကွဲပြားသည်) ပထမဂါထာက လိပ်သည် ပါးစပ်ဟ၍ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သည်၊ သစ်သားတုံးကို ကောင်းစွာ ကိုက်ထားပြီးမှ မိမိ၏ စကားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ဒုတိယဂါထာက ဘုရင်အား ဤအကြောင်းကို မြင်ပြီး ပညာရှိသည် ကောင်းသောစကားကိုသာ ပြောသင့်သည်၊ အချိန်ကျော်လွန်၍ မပြောသင့်ပေ၊ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် စကားများ၍ ပျက်စီးသော လိပ်ကို ကြည့်ရှုတော်မူပါဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတ်များသည် အဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ အဋ္ဌကထာက လိပ်တစ်ကောင်သည် ဟင်္သာနှစ်ကောင်နှင့် ခင်မင်ခဲ့သည်ဟု ပြောပြသည်။ ဟင်္သာတို့က မိမိတို့နေရာသို့ လိုက်ခဲ့ရန် ဖိတ်သဖြင့် လိပ်အား သစ်သားတုံး အလယ်ကို ကိုက်စေပြီး ဟင်္သာတို့က သစ်သားတုံး နှစ်ဖက်စွန်းကို ကိုက်၍ ပျံသန်းကြသည်။ လိပ်အား စကားမပြောရန်လည်း သတိပေးထားသည်။ မြို့ကို ဖြတ်ပျံသောအခါ ကလေးများက မြင်၍ ကြိုးစားပြောင်လှောင်ကြသည်။ လိပ်သည် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုသဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးသွားသည်။

အဋ္ဌကထာက ဆက်၍ ပြောပြသည်မှာ ဇာတ်လမ်းထဲရှိ ဘုရင်သည် မည်သူမျှ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် စကားများသူဖြစ်ကြောင်း၊ ဗောဓိသတ်ဖြစ်သော အမတ်က ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးပြု၍ ဒုတိယဂါထာဖြင့် သတိပေးလျှောက်ထားကြောင်း၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ဘုရင်သည် စကားနည်းလာကြောင်း ဖြစ်သည်။