ဘဒ္ဒိယထေရဂါထာ: ချမ်းသာလိုက်တာ၊ ချမ်းသာလိုက်တာ
အဟော သုခံ အဟော သုခံကာဠိဂေါဓာမိဖုရား၏ သားတော် ရှင်ဘဒ္ဒိယသည် ယခင်က ဘုရင်ဖြစ်ဖူးသူဖြစ်သည်။ ဓားကိုင်စစ်သားများ အကာအကွယ်ပေးသော နန်းတော…
ခန္တိဝါဒိဇာတကံ
ခန္တီကို ဟောပြောသော သမဏကို ကာသိမင်းက ထိခိုက်ရန် အမိန့်ပေးသော်လည်း ထိုသမဏသည် အမျက်မထွက်ဘဲ ဘုရင်၏ အသက်ရှည်ရန် ကောင်းချီးပေးသည်။ ဂါထာက ခန္တီဆိုသည်မှာ ဒေါသကို စိတ်ကို လွှမ်းမိုးခွင့် မပေးခြင်းဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ထဲတွင် ဆက်နေရန် လိုက်လျောခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက စတုက္ကနိပါတ်ရှိ ခန္တိဝါဒီဇာတ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံ၏ စာသားမှာ ဂါထာ 4 ပုဒ်သာ ဖြစ်သည်။ ပထမဂါထာသည် သမဏအား လက်၊ ခြေ၊ နားနှင့် နှာခေါင်းကို ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးသူအပေါ်တွင်သာ အမျက်ထွက်ပါ၊ နိုင်ငံကိုမူ မဖျက်ဆီးပါနှင့်ဟု တောင်းပန်သူတစ်ဦး၏ စကားဖြစ်သည်။ ဒုတိယဂါထာသည် သမဏ၏ ပြန်ကြားချက်ဖြစ်ပြီး ထိုအမိန့်ပေးသော ဘုရင် အသက်ရှည်ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သော ပညာရှိသည် အမျက်မထွက်ပါဟု ဆိုသည်။
နောက်ဂါထာနှစ်ပုဒ်က ရှေးအခါက ခန္တီကို ကြေညာသော သမဏတစ်ပါး ရှိခဲ့ကြောင်း၊ ကာသိမင်းသည် ထိုခန္တီတွင် တည်နေသော သမဏကို ထိခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ကြောင်း၊ ကာသိမင်းသည် ထိုကြမ်းတမ်းသော ကံ၏ ပူလောင်ခက်ထန်သော ဝိပါက်ကို ငရဲတွင် ခံစားခဲ့ရကြောင်း ပြောသည်။
ဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတ်များသည် ဇာတကအဋ္ဌကထာမှ လာသည်။ ထိုအရာများမှာ ဗောဓိသတ်သည် ခန္တိဝါဒီအမည်ရှိ တာပသရသေ့ဖြစ်ခြင်း၊ ဘုရင်၏ အမည်မှာ ကလာဗုဖြစ်ခြင်း၊ မိမိ၏ နန်းတွင်းမိန်းမများသည် တရားနာသွားသဖြင့် ဘုရင်သည် မူးယစ်၍ ဒေါသထွက်ကာ ရသေ့အား ထိခိုက်ရန် အမိန့်ပေးပြီး ခန္တီသည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်းဟု မေးခြင်း၊ ရသေ့က ခန္တီသည် အရေပြားတွင် မရှိဘဲ စိတ်ထဲတွင် ရှိသည်ဟု ဖြေခြင်း၊ ရသေ့အား အမျက်ထွက်ရန် တောင်းပန်သူမှာ စစ်သူကြီးဖြစ်ခြင်းနှင့် ဘုရင်သည် မြေမျိုခြင်းခံရခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဤအသေးစိတ်များသည် ဂါထာတွင် မပါပေ။
ပထမဂါထာက ကြိုးစားအားထုတ်မှု များသော သမဏအား မိမိ၏ လက်၊ ခြေ၊ နားနှင့် နှာခေါင်းကို ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးသူအပေါ်တွင် အမျက်ထွက်ပါ၊ ဤနိုင်ငံကိုမူ မဖျက်ဆီးပါနှင့်ဟု တောင်းပန်သည်။ အဋ္ဌကထာအရ ပြောသူမှာ စစ်သူကြီး ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အိမ်သူအိမ်သားအပေါ် စိတ်ဆိုးသောအခါ အပြစ်မရှိသော ကလေး၊ လက်အောက်ငယ်သား သို့မဟုတ် ဆိုင်ဝန်ထမ်းများအပေါ် မပစ်ချမိစေရန် သတိထားပါ။
သမဏက မိမိ၏ လက်၊ ခြေ၊ နားနှင့် နှာခေါင်းကို ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးသော ဘုရင် အသက်ရှည်ပါစေဟု ပြန်ကြားသည်။ ဤပြန်ကြားချက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်ခံနေရသည့်အချိန်တွင်ပင် စိတ်ထဲတွင် အာဃာတမရှိကြောင်း ပြသသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကို ထိခိုက်ခဲ့ဖူးသူကို အာဃာတဖြင့် ဆက်၍ တွေးမိနေပါက သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ထပ်မံမထိခိုက်ပါစေနှင့်ဟု တိုတိုရည်မှန်းကြည့်ပါ။ ၎င်းသည် သူနှင့် ပြန်လည်ဆက်ဆံရန် မလိုဘဲ စိတ်ထဲရှိ အာဃာတကို လျော့ပါးစေသည့်နည်းဖြစ်သည်။
သမဏက မိမိကဲ့သို့သော ပညာရှိသည် အမျက်မထွက်ပါဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာရှိ အမျက်မထွက်ခြင်းသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒေါသက မလွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် စိတ်ကို ကျင့်ကြံလေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒေါသထွက်နေမှန်း သိလာသောအခါ မပြန်ပြောမီ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်း သုံးကြိမ်ရှူပါ၊ သို့မဟုတ် အချိန်တောင်း၍ နောက်မှ ဆက်ပြောပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် နောက်မှ နောင်တရစရာ စကားများ မပြောမိတော့ပေ။
ဂါထာသည် ထိုသမဏကို ခန္တီကို ကြေညာသူဟု ခေါ်၍ ကာသိမင်းသည် ထိုသမဏ ခန္တီတွင် တည်နေစဉ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ အဋ္ဌကထာအရ တာပသရသေ့က ဘုရင်အား ခန္တီသည် အရေပြား သို့မဟုတ် အသားတွင် မရှိဘဲ စိတ်နက်ရှိုင်းရာတွင် ရှိသည်ဟု ဖြေသည်။
စိတ်ရှည်ခြင်းအကြောင်း ကောင်းစွာပြောနိုင်သူသည် လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရသည်။ သူတစ်ပါးရှေ့တွင် ဝေဖန်ခံရသည့်နေ့၌ စိတ်ကို မည်မျှ ထိန်းနိုင်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်သတိပြုကြည့်ပါ။
နောက်ဆုံးဂါထာက ကာသိမင်းသည် ထိုကြမ်းတမ်းသော ကံ၏ ပူလောင်ခက်ထန်သော ဝိပါက်ကို ငရဲတွင် ခံစားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။ အာဏာကို အသုံးပြု၍ ကာကွယ်မှုမရှိသူကို ထိခိုက်စေသူသည် မိမိပြုသောလုပ်ရပ်၏ အကျိုးမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
အကြီးအကဲ၊ ဆရာ သို့မဟုတ် မိဘကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် အာဏာရှိသောအခါ စိတ်ခံစားမှုဖြင့် ထိုအာဏာကို အသုံးပြု၍ အပြစ်ပေးခြင်းကို ရှောင်ပါ။ အကျိုးဆက်သည် ပြုလုပ်သူထံ ပြန်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသော အခြေအနေတွင် စိတ်ကို ဒေါသမဖြစ်စေရန် ထိန်းသိမ်းသော ဗောဓိသတ်၏ စံပြပုံ ဖြစ်သည်။ ဂါထာသည် မည်သူ့ကိုမျှ ထိခိုက်ခံရသောနေရာတွင် ဆက်နေရန် မသင်ပေ၊ ထိခိုက်စေသူကိုလည်း မချီးမွမ်းပေ။ ထိခိုက်စေသူသည် ဆိုးကျိုးကို ခံစားရသည်ဟု ညွှန်ပြသည်။
ထပ်ကာထပ်ကာ ထိခိုက်ခံရပါက ထိုအခြေအနေမှ ထွက်ခွာ၍ အကူအညီတောင်းပါ။ ခန္တီဆိုသည်မှာ လမ်းခရီးတွင် အာဃာတက စိတ်ကို မကိုက်ဝါးစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်ခံနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
ဤဇာတ်ရှိ ခန္တီဆိုသည်မှာ ထိခိုက်ခံရသော်လည်း ဒေါသနှင့် အာဃာတကို စိတ်ကို မလွှမ်းမိုးစေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထပ်ကာထပ်ကာ ထိခိုက်ခံရသော အခြေအနေတွင် ဆက်နေသင့်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အိမ်၊ အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးတွင် ကိုယ်ခန္ဓာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ခံရပါက ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခြင်း၊ အကူအညီတောင်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သူများကို အသိပေးခြင်းတို့ကို ခန္တီနှင့် မဆန့်ကျင်ဘဲ ပြုနိုင်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အား ဖြစ်ပျက်သည့်အရာနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်က ဆက်၍ ရွေးချယ်ပြုမည့်အရာကြားရှိ အကွာအဝေး ဖြစ်သည်။ ဆဲဆိုခံရခြင်း၊ အခွင့်ကောင်းယူခံရခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းပေါ်တွင် ဖြတ်ကျော်ခံရခြင်းတို့သည် ဖြစ်ပြီးသွားသောအရာများဖြစ်သော်လည်း သိမ်းဆည်းထားသော အာဃာတမှာမူ ကျွန်ုပ်တို့ ရွေးချယ်နိုင်သေးသောအရာ ဖြစ်သည်။
ပထမဂါထာတွင်လည်း စဉ်းစားစရာ ရှိသည်။ အမျက်ထွက်ရန် တောင်းပန်သူပင် အပြစ်ရှိသူအပေါ်တွင်သာ အမျက်ထွက်ရန်၊ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးအပေါ် မကျရောက်စေရန် တောင်းပန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ရာမဟုတ်သူအပေါ် ပစ်ချသော ဒေါသသည် နှစ်ဆထပ်ပျက်စီးမှု ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ကာဠိဂေါဓာမိဖုရား၏ သားတော် ရှင်ဘဒ္ဒိယသည် ယခင်က ဘုရင်ဖြစ်ဖူးသူဖြစ်သည်။ ဓားကိုင်စစ်သားများ အကာအကွယ်ပေးသော နန်းတော…
တတိယဝဂ်ရှိ ကထာသုံးခုသည် ဆက်လျက်ရှိသည်။ တစ်ဖက်က ဓမ္မဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရသော အသားမျက်စိသည် နတ်မျက်စိ ဖြစ်လာသည်ဟု ယူ…
သာမဏေစုန္ဒသည် ရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ သပိတ်နှင့် သင်္ကန်းကို ယူဆောင်လာ၍ ကွယ်လွန်သည့်သတင်းကို ကြားပြောသည်။ ရှင်အာနန္ဒာ…
အဇာတသတ်မင်းက ရဟန်းပြုခြင်းသည် ဤဘဝ၌ မြင်နိုင်သော အကျိုးရှိသလားဟု မေးသည် — မြတ်စွာဘုရားက ရရှိသော လေးစားမှု၊ သီလမ…