มหาธรรมปาลชาดก: ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม

ในมหาธรรมปาลชาดก ทสกนิบาต ชาดก ขุททกนิกาย ผู้มาเยือนถามพราหมณ์ว่า ท่านประพฤติวัตรและพรหมจรรย์อะไร คนหนุ่มในตระกูลของท่านจึงไม่ตาย พราหมณ์ตอบด้วยคาถาหลายบท แต่ละบทลงท้ายว่า เพราะเหตุนี้คนหนุ่มของพวกเราจึงไม่ตาย ตั้งแต่ประพฤติธรรม ไม่พูดเท็จ เลือกสัตบุรุษ ให้ทาน ซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง รักษาศีล จนถึงคนทั้งบ้านรวมทั้งคนรับใช้ก็ประพฤติธรรม แล้วสรุปว่า ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม เหมือนร่มใหญ่ในฤดูฝน กระดูกที่นำมาเป็นของสัตว์อื่น ลูกของเรายังเป็นสุข

เรื่องเล่ามาจากอรรถกถา ธรรมปาลกุมารไปเรียนที่เมืองตักกศิลา เมื่อลูกชายของอาจารย์ตาย ทุกคนร้องไห้ แต่ธรรมปาลกุมารบอกเพื่อนว่า ในตระกูลของตนไม่มีใครตายตั้งแต่ยังหนุ่ม อาจารย์จึงนำกระดูกแพะไปหาพ่อของเขาเพื่อทดลอง บอกว่าลูกตายแล้ว พ่อหัวเราะและยืนยันว่าเป็นไปไม่ได้ อาจารย์จึงถามถึงเหตุ เมื่อฟังจบก็ขอขมา ยอมรับว่าเป็นกระดูกแพะ และขอจดธรรมนั้นไว้

อรรถกถาเล่าว่าพระพุทธเจ้าตรัสเรื่องนี้แก่พระเจ้าสุทโธทนะ ผู้เล่าว่าเคยมีเทวดามาบอกว่าเจ้าชายสิทธัตถะสิ้นพระชนม์ระหว่างบำเพ็ญเพียร แต่พระองค์ไม่เชื่อ