สภิยสูตร: ภิกษุ สมณะ พราหมณ์ ที่แท้วัดกันที่ใจ

ความสงสัยในทางที่ตนเลือกคลายได้ด้วยการลงมือทำจนเห็นผลเอง ลองเลือกข้อปฏิบัติหนึ่งข้อแล้วทำต่อเนื่องสักเดือน แทนการอ่านเปรียบเทียบไปเรื่อย ๆ

ความสุภาพที่แท้ไม่ได้อยู่ที่มารยาทภายนอกอย่างเดียว ให้ถามตัวเองว่าวันนี้คำพูดหรือการกระทำของเราทำให้ใครเดือดร้อนบ้างไหม

การฝึกตนเริ่มที่ประตูรับรู้ เช่น ตา หู ลิ้น ลองสังเกตว่าอะไรที่เห็นหรือได้ยินแล้วดึงใจไปได้ง่ายที่สุด แล้วตั้งใจรู้ทันตรงนั้น

ถ้าอยากรู้สึกว่า "ได้ล้างตัว" หลังทำผิด ให้ล้างที่ต้นเหตุ คือยอมรับ ขอโทษ แก้ไข และตั้งใจไม่ทำซ้ำ มากกว่าหาพิธีมาช่วยให้สบายใจ

เวลาประเมินผู้ที่เราศรัทธา ให้ดูที่ความสงบของใจเขาในสถานการณ์จริง เช่น เมื่อถูกวิจารณ์หรือไม่ได้ดั่งใจ มากกว่าดูจากตำแหน่งหรือชื่อเสียง

ความยิ่งใหญ่ที่แท้วัดจากสิ่งที่ไม่ทำ ลองนึกถึงการเอาเปรียบเล็ก ๆ ที่คนทั่วไปทำกันจนชิน แล้วเลือกไม่ทำ แม้ไม่มีใครเห็น

นับความเพียรจากสิ่งที่เราอดใจไม่ทำได้ด้วย เช่น ไม่ตอบโต้ด้วยคำแรง ไม่เปิดดูสิ่งที่รู้ว่าทำให้ใจเสีย ไม่ใช่แค่นับชั่วโมงทำงาน

ฝึกแยกให้ออกว่าคุณสมบัติแบบไหนทำให้คนเป็นคนดีหรือไม่ดี แล้วมองหาคุณสมบัติทั้งสองแบบในตัวเราเองก่อน ก่อนจะใช้ไปตัดสินผู้อื่น