ဇာဏုဿောဏိသုတ်: ကွယ်လွန်သူများထံ အမျှဝေသော ဒါနသည် အဘယ်အခါ ရောက်ရှိသနည်း
ဇာဏုဿောဏိသုတ္တံဇာဏုဿောဏိဗြာဟ္မဏက ကွယ်လွန်သွားသော ဆွေမျိုးများအတွက် လှူသော ဒါနသည် သူတို့ထံ ရောက်သလားဟု လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင…
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
သောဏကဇာတ်: ဆင်အလောင်းပေါ်တွင် ပျော်နေရင်း ပင်လယ်သို့ မျောပါသွားသော ကျီး
သောဏကဇာတကံ
အရိန္ဒမမင်းသည် ငယ်ဘဝတုန်းက အတူကစားခဲ့သော သူငယ်ချင်း သောဏကကို ရှာဖွေသည်။ တွေ့သောအခါ သူငယ်ချင်းသည် ဆင်းရဲမွဲတေသော ရှင်ရဟန်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သည်။ သောဏကက စစ်မှန်စွာ သနားစရာကောင်းသူမှာ ဓမ္မကို စွန့်လွှတ်သူဖြစ်သည်ဟု ဖြေပြီး ရေပေါ်မျောလာသော ဆင်အလောင်းကို စားရင်း မွေ့လျော်နေရာမှ ပင်လယ်အလယ်သို့ မျောပါသွားသည့် ကျီးအကြောင်း ဥပမာကို ပြောပြသည်။ ဘုရင်သည် မနက်ဖြန် သေမင်းလာမည်၊ မလာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သည်ကို မြင်၍ ကျီးကဲ့သို့ မဖြစ်လိုတော့ပေ။
7 ချက်
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဇာတက သဋ္ဌိနိပါတ်ပါ သောဏကဇာတ်၏ ဂါထာသည် ဘုရင်က သတင်းကြားသူအား ဥစ္စာတစ်ရာ၊ မြေမှုန့်တွင် အတူကစားခဲ့သော သူငယ်ချင်း သောဏကကို တွေ့သူအား ဥစ္စာတစ်ထောင်ပေးမည်ဟု ကြေညာသည့်အခါ စတင်သည်။ ဆံထုံးငါးခုပါသော ကောင်လေးတစ်ဦးက တွေ့ပြီဟု ပြောသည်။ သောဏကသည် ဥယျာဉ်တော်ရှိ သာလပင်အောက်တွင် ဈာန်ဝင်စားနေသည်။ ဘုရင်သည် ကြွသွား၍ တွေ့ပြီး ဤရဟန်းသည် သနားစရာကောင်းသည်၊ ဦးခေါင်းပြောင်၍ မိဘမရှိ၊ သစ်ပင်ရင်းတွင် ထိုင်နေသည်ဟု မိန့်သည်။ သောဏကက ကိုယ်ဖြင့် ဓမ္မကို ထိတွေ့သူသည် သနားစရာကောင်းသူမဟုတ်၊ ဓမ္မကို စွန့်၍ အဓမ္မကျင့်သူသာ သနားစရာကောင်းသည်ဟု ဖြေပြီး ဥစ္စာမရှိ အိမ်မရှိသော ရဟန်း၏ ကောင်းကျိုးရှစ်ပါးကို ပြောသည်။
ဘုရင်က မိမိသည် ကာမတွင် စွဲလမ်းနေသေးကြောင်း၊ လောကနှစ်ခုလုံးကို မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်းဟု ဝန်ခံသည်။ သောဏကက ဂင်္ဂါမြစ်တွင် မျောနေသော ဆင်အလောင်းကို မြင်သော ကျီးအကြောင်း ဥပမာကို ပြောပြသည်။ ကျီးက ယာဉ်နှင့်အစာ နှစ်မျိုးလုံးရသည်ဟု ထင်၍ နေ့ညမပြတ် တွယ်ကပ်စားသောက်နေရာ ရေစီးကြောင်းက ပင်လယ်အလယ်သို့ ရောက်သည်အထိ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ အလောင်း ကုန်သွား၍ ကျီးက ကမ်းခြေရှာရန် ပျံသော်လည်း မတွေ့ဘဲ ရေထဲကျကာ ငါးစာ ဖြစ်သွားသည်။ သောဏကက ကာမတွင် စွဲလမ်းနေသူသည် မထုတ်ပစ်ဘဲ ရှိသည်၊ ထိုသူ၏ ပညာသည် ကျီး၏ ပညာနှင့် တူကြောင်း ပဏ္ဍိတသည် သိသည်ဟု ဆိုပြီး သနားသူသည် စကားတစ်ခွန်း သို့မဟုတ် နှစ်ခွန်းသာ ပြောသင့်ကာ ထိုထက် ပိုမပြောသင့်ဟု ဆိုကာ ပျံတက်သွားသည်။ ဘုရင်က ရာဇသမ္ပတ်ကို ပေးလှူမည်၊ ယနေ့ ရဟန်းပြုမည်၊ မနက်ဖြန် သေမင်းလာမည်မလာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်းဟု မိန့်ကာ ဒီဃာဝုသားတော်အား ရာဇသမ္ပတ်ကို ပေးအပ်သည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံပါ ဇာတ်တွင် ဂါထာများသာ ရှိသည်။ အဋ္ဌကထာက အရိန္ဒမကုမာရနှင့် သောဏကတို့သည် တစ်နေ့တည်း မွေးဖွားပြီး တက္ကသိုလ်မြို့တွင် အတူကြီးပြင်း၍ အတူ ပညာသင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ အရိန္ဒမသည် ဗာရာဏသီမင်း ဖြစ်လာသောအခါ သောဏကသည် သာလရွက်ဝါများ ကြွေကျသည်ကို မြင်၍ မမြဲခြင်းကို ဆင်ခြင်ကာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ဖြစ်သွားသည်။ ဘုရင်မှာမူ ရာထူးဂုဏ်တွင် မွေ့လျော်နေသဖြင့် နှစ်လေးဆယ်ခန့် ကြာမှ သူငယ်ချင်းကို သတိရသည်။ သောဏကသည် ကာမ၏ အပြစ်ကို ဘုရင်အား ပြရန် လာမည့်အတွက် ကောင်လေးအား ဖြေဂါထာကို သင်ပေး၍ ဆက်သအောင် ဆိုစေသည်။ အဋ္ဌကထာက ဘုရင်သည် ရဟန်းပြုကာ ဈာန်ရသည်ဟုလည်းကောင်း၊ ရဟန်းများသည် နေက္ခမ္မပါရမီအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသောအခါ ဘုရားရှင်သည် ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်ဟုလည်းကောင်း ပြောပြသည်။
-
1
ဘဝ ချမ်းသာလာသောအခါ သူငယ်ချင်းကို မမေ့ပါနှင့် သဟာယံ ပံသုကီဠိတံ
ဘုရင်သည် သောဏက၊ ဆိုလိုသည်မှာ မြေမှုန့်တွင် အတူကစားခဲ့သော သူငယ်ချင်း၏ သတင်းကြားသူ သို့မဟုတ် တွေ့သူအား ဆုချမည်ဟု ကြေညာသည်။ အဋ္ဌကထာက ဘုရင်ဖြစ်လာသောအခါ ရာထူးဂုဏ်တွင် မွေ့လျော်၍ သူငယ်ချင်းကို မသတိရဘဲ နှစ်လေးဆယ်ခန့်ကြာမှ သတိရကြောင်း ပြောပြသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်မိမိတွင် ဘာမှမရှိသေးသည့်နေ့က မိမိဘေးတွင် ရှိခဲ့သော သူငယ်ချင်းဟောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပြီး နှုတ်ဆက်မက်ဆေ့ချ်ပို့ပါ သို့မဟုတ် တစ်ခါလောက် တွေ့ရန် ချိန်းပါ။ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသည်အထိ မစောင့်ပါနှင့်။
-
2
အမှန်တကယ် သနားစရာကောင်းသူ မည်သူနည်း န ရာဇ ကပဏော ဟောတိ
ဘုရင်သည် သောဏကကို မြင်၍ ဤရဟန်းသည် သနားစရာကောင်းသည်၊ ဦးခေါင်းပြောင်၍ မိဘမရှိဟု မိန့်သည်။ သောဏကက ကိုယ်ဖြင့် ဓမ္မကို ထိတွေ့သူသည် သနားစရာကောင်းသူ မဟုတ်၊ ဓမ္မကို စွန့်၍ အဓမ္မနောက်လိုက်သူသာ သနားစရာကောင်းသူ၊ လူဆိုး၊ ဒုဂ္ဂတိသို့ ရောက်မည့်သူ ဖြစ်သည်ဟု ဖြေသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ရိုးရှင်းစွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ပြီး ဝင်ငွေနည်းသော်လည်း ရိုးသားသူကို မြင်လျှင် သူ့ကို သနားစရာဟု မြန်မြန်မမြင်ပါနှင့်။ လိမ်လည်၍ ချမ်းသာလာသူကို မြင်သောအခါလည်း သူ့ကို မနာလိုစရာဟု မြန်မြန်မမြင်ပါနှင့်။
-
3
ဝန်ထုပ်မရှိသူ၏ စိတ်သက်သာခြင်း ဘဒြမဓနဿ အနာဂါရဿ ဘိက္ခုနော
သောဏကက ဥစ္စာမရှိ၊ အိမ်မရှိသော ရဟန်း၏ ကောင်းကျိုးရှစ်ပါးကို ပြောသည်၊ ဥပမာ စပါးကို ကျီထဲ သို့မဟုတ် အိုးထဲ စုဆောင်းထားရန် မလို၊ မြို့မီးလောင်လျှင် သူ၏ဥစ္စာ မလောင်၊ တိုင်းပြည်ကို လုယက်ခံရလျှင် သူ၏ဥစ္စာ မပျောက်၊ မည်သည့်ဘက်သို့မဆို ပူပန်စရာမရှိဘဲ သွားနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအချက်သည် ရှင်ရဟန်းဘဝကို တိုက်ရိုက်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ဂိဟိသည် ဥစ္စာမဲ့ဖြစ်ရန် မလိုသော်လည်း မလိုအပ်ဘဲ ပိုင်ဆိုင်သည့်အရာများကို လျှော့ကြည့်ပါ၊ ဥပမာ မသုံးတော့သော ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြွေးမြီ။ ထို့နောက် စိတ်ဘယ်လောက် ပေါ့လာသည်ကို သတိထားကြည့်ပါ။
-
4
မိမိ စွဲလမ်းနေသေးကြောင်း ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်း အဟဉ္စ ဂိဒ္ဓေါ ကာမေသု
ဘုရင်က သင်သည် ရဟန်း၏ ကောင်းကျိုးများကို များစွာ ချီးမွမ်းခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် ကာမတွင် စွဲလမ်းနေသေးသည်၊ လူ့ကာမနှင့် နတ်ကာမ နှစ်မျိုးလုံး ချစ်ဖွယ်ဖြစ်သည်၊ ထိုအခါ လောကနှစ်ခုလုံးကို မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်းဟု မိန့်သည်။ ဘုရင်သည် မိမိအဆင်သင့်ရှိသယောင် မဟန်ဆောင်ဘဲ မိမိစိတ်၏ အမှန်ကို ပြောပြပြီး လမ်းကို မေးသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ဆိုးသောအကျင့်ဟု သိသော အကျင့်ကို စွန့်လိုလျှင် “ယခုအချိန်ထိ တကယ်စွဲနေသေးသည်” ဟု မိမိကိုယ်ကိုရော ယုံကြည်ရသူကိုပါ ဝန်ခံခြင်းမှ စပါ၊ ထို့နောက် လုပ်နိုင်သော ပထမခြေလှမ်းသည် အဘယ်နည်းဟု မေးပါ။
-
5
အလောင်းပေါ်တွင် မွေ့လျော်နေသော ကျီး ပမတ္တံ ကုဏပေ ရတံ
သောဏကက ကျီးတစ်ကောင်သည် ဂင်္ဂါမြစ်တွင် မျောနေသော ဆင်အလောင်းကို မြင်၍ ယာဉ်နှင့် အစာ နှစ်မျိုးလုံးရသည်ဟု ထင်ကာ နေ့ညမပြတ် တွယ်ကပ်စားနေပြီး တောထဲရှိ သစ်ပင်ကို မြင်သော်လည်း မပျံဟု ပြောသည်။ ရေစီးကြောင်းက ပေါ့ဆမေ့လျော့ကာ အလောင်းနှင့် မွေ့လျော်နေသော ကျီးကို ပင်လယ်အထိ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ အစာကုန်သောအခါ ကျီးသည် ကမ်းခြေရှာ၍ မတွေ့ဘဲ ရေထဲကျကာ ပင်လယ်သတ္တဝါများ စားသည်။ ကာမကို မထုတ်ပစ်ဘဲ စွဲလမ်းနေသူ၏ ပညာသည် ကျီး၏ ပညာနှင့် တူကြောင်း ပဏ္ဍိတသည် သိသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်မိမိဘဝတွင် ယခု သက်သာနေသောကြောင့် စွဲကပ်ထားသည့်အရာ ရှိမရှိ ကာလအပိုင်းအခြားအလိုက် ပြန်သုံးသပ်ပါ၊ ဥပမာ မိမိကို မတိုးတက်စေသော အလုပ် သို့မဟုတ် ညတိုင်း အချိန်စားနေသော ဖျော်ဖြေရေး။ ထို့နောက် မိမိပျံသန်းသွားသင့်သော ကမ်းပေါ်ရှိ သစ်ပင်သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းဟု မေးပါ။
-
6
ပြောသင့်သလောက်သာ သတိပေးပြီး ရွေးချယ်ခွင့်ပေးပါ ဧကဝါစံပိ ဒွိဝါစံ ဘဏေယျ အနုကမ္ပကော
ဥပမာပြောပြီးနောက် သောဏကက ဤဥပမာသည် အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြပြီးဖြစ်၍ ဘုရင် လုပ်မည် မလုပ်မည်ဆိုသည်မှာ ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားလာမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သနားသူသည် စကားတစ်ခွန်း သို့မဟုတ် နှစ်ခွန်းသာ ပြောသင့်ပြီး ထိုထက် မပြောသင့်ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်သူငယ်ချင်း သို့မဟုတ် မိသားစုဝင်ကို သတိပေးလျှင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် ရှင်းရှင်းပြောပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားပါ။ မရပ်မနား ထပ်ခါထပ်ခါပြောခြင်းသည် နာယူသူ၏ စိတ်ကို ပြောင်းစေခြင်းထက် စိတ်ပိတ်စေတတ်သည်။
-
7
မနက်ဖြန် သေမင်းလာမလာ မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း ကော ဇညာ မရဏံ သုဝေ
ဘုရင်က ငါသည် ရာဇသမ္ပတ်ကို မလိုတော့၊ ယနေ့ ရဟန်းပြုမည်၊ မနက်ဖြန် သေမင်းလာမည်မလာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း၊ ကျီးကဲ့သို့ ကာမ၏ အာဏာအောက်တွင် နေသော လူမိုက်မဖြစ်လိုဟု မိန့်ကာ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားနှင့် မြို့ရွာများကို ဒီဃာဝုသားတော်အား အပ်နှင်းသည်။ နောက်ဆုံးဂါထာက ဘုရင်သည် ရွှံ့ကိုဖြတ်၍ ကုန်းပေါ်တက်ကာ ဆူးမရှိသော လမ်းမကြီးသို့ သွားသည်ဟု ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကြာမြင့်စွာ ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့သော အရေးကြီးကိစ္စများ၊ ဥပမာ တစ်စုံတစ်ဦးကို တောင်းပန်ခြင်း၊ မိဘထံ သွားလည်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေး စတင်စောင့်ရှောက်ခြင်းတို့အနက် တစ်ခုကို ရွေး၍ ဤအပတ်တွင် စလုပ်ပါ။ သို့သော် အလုပ်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ပြောင်းခြင်းကဲ့သို့ အခြားသူများကို များစွာ သက်ရောက်စေသော ကိစ္စများကို ကြိုတင်ဂရုတစိုက် စီစဉ်သင့်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
ကျီးက ဆင်အလောင်းပေါ် မွေ့လျော်နေသည့် ဥပမာသည် ယနေ့ခေတ် အလုပ်သမားဘဝနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီသည်။ မိမိသည် ချက်ချင်း သက်သာချောင်ချိရေးနှင့် ဝင်ငွေပေးသော အရာနှင့်အတူ နေထိုင်လျက် ရေစီးကြောင်းက မိမိလိုချင်သော ကမ်းမှ ဝေးရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားနေသည်ကို သတိမပြုမိတတ်သည်။ ထိုအရာ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ အားမရှိ၊ တွယ်ကပ်စရာလည်း မရှိတော့ပါ။
ဤဇာတ်သည် ဘုရင်၏ ရဟန်းပြုခြင်းကို ချီးမွမ်းသော်လည်း လူတိုင်း အလုပ် သို့မဟုတ် မိသားစုကို စွန့်ပစ်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဂိဟိအတွက် အသုံးချနိုင်သော သင်ခန်းစာမှာ ဘဝ၏ အရေးကြီးကိစ္စကို မရွှေ့ဆိုင်းခြင်းနှင့် မိမိကို မှီခိုနေရသူများကို မစဉ်းစားဘဲ ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလျင်စလို မချခြင်း ဖြစ်သည်။
မှတ်သားစရာ နောက်တစ်ခုမှာ မိတ်ဆွေဖြစ်မှု ဖြစ်သည်။ သောဏကသည် သူငယ်ချင်းကို မမေ့ပါ၊ သင့်လျော်သောအချိန်ရောက်သောအခါ ပြန်လာကာ သူငယ်ချင်းကို လမ်းမြင်စေရန် ကူညီပြီး ပြောသင့်သလောက်သာ ပြောပြီး ထွက်သွားသည်။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- သောဏကဇာတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 28 · စာမျက်နှာ 19 ရှင်သောဏကက အရိန္ဒမမင်းအား ဆင်အလောင်းပေါ်ရှိ ကျီး၏ ဥပမာဖြင့် သွန်သင်သော သဋ္ဌိနိပါတ်ဇာတ်
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
သစ္စယမိုက်: “ဒုက္ခ” ဟူသောစကားနှင့် “ဒုက္ခသစ္စာ” ဟူသောစကားတို့သည် အကျုံးဝင်မှု မညီမျှပါ
သစ္စယမကံသစ္စယမိုက်သည် သစ္စာလေးပါးတွင် ပါဝင်သော စကားလုံးများကို တစ်လုံးချင်း စစ်ဆေးသည်။ ဒုက္ခသည် ဒုက္ခသစ္စာထက် ကျဉ်းသော…
ဇရာဝဂ်နှင့် အန္ဓဝဂ်: သီလကောင်းခြင်းသည် အိုမင်းသည်အထိ ကောင်းသည်၊ ကုသိုလ်ကို သူခိုးခိုး၍ မရ
သီလံ ယာဝ ဇရာ သာဓုနတ်နှင့် ဘုရားရှင်တို့၏ တိုတောင်းသော ပဟေဠိတရားများ — အဘယ်အရာသည် အိုမင်းသည်အထိ ကောင်းသနည်း၊ အိမ်တွင်းမိတ်ဆွေနှင…
စရိယာပိဋက: နေက္ခမ္မနှင့် အဓိဋ္ဌာန်အကြောင်း
သဗ္ဗညုတံ ပိယံ မယှံယုဓဉ္စယမင်းသားသည် နေပူ၍ ဆီးနှင်းစက် ခြောက်သွေ့သွားသည်ကို မြင်ပြီး သံဝေဂရသည်။ သောမနဿကုမာရသည် ရသေ့အတု၏ အနှစ်မရှိ…