မေတ္တာ၏ အာနိသင်ဆယ့်တစ်ပါး
မေတ္တာယ ဧကာဒသာနိသံသာမေတ္တာကို ပုံမှန်ပွားများခြင်း၏ အကျိုးကောင်းဆယ့်တစ်ပါး — အိပ်ပျော်ချမ်းသာ၊ နိုးချမ်းသာ၊ အိပ်မက်ဆိုးမမက်၊ လူချစ…
ဝဏ္ဏုပထဇာတကံ
ပျင်းရိခြင်းမရှိသူများသည် သဲလမ်းကို တူးဖော်ရာမှ ရေကို တွေ့ရှိသကဲ့သို့ လုံ့လနှင့် အားရှိသော ကျင့်ကြံသူသည်လည်း စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို တွေ့ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အဋ္ဌကထာက ဗောဓိသတ်သည် ကျောက်အောက်မှ ရေသံကို နားထောင်ပြီး အခြားသူများ မျှော်လင့်ချက်ကုန်သွားမှ ကျောက်ကို ဆက်ထုရန် ခိုင်းစေကြောင်း ပြောပြသည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဧကကနိပါတ်ဇာတ်ပါ ဝဏ္ဏုပထဇာတ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံပါ စာသားမှာ ဂါထာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ပျင်းရိခြင်းမရှိသော လူတို့သည် သဲလမ်းရှိ မြေကို တူးဖော်ရာ ထိုနေရာ၌ ရေကို တွေ့ရှိကြသကဲ့သို့ လုံ့လနှင့် အားရှိသော မုနိသည် ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရသင့်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုင်းဘာသာပြန်ဗားရှင်းတွင် ခေါင်းစဉ်မှာ ပျင်းရိခြင်းမရှိသူအကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဇာတ်ကြောင်းမှာ ဇာတကအဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။ ပစ္စုပ္ပန်ဇာတ်ကြောင်းတွင် ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ယူ၍ ကျင့်ကြံသော်လည်း အကျိုးမရသဖြင့် စိတ်ပျက်ကာ လုံ့လကို စွန့်လွှတ်သည်။ ဘုရားရှင်က အတိတ်တွင် သင်သည် စိတ်မပျက်သူဖြစ်ခဲ့ပြီး လူများစွာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်စေခဲ့ဖူးသည်ဟု သတိပေးတော်မူသည်။
အတိတ်တွင် ဗောဓိသတ်သည် ညဘက် ခရီးထွက်ရမည့် သဲကန္တာရကို ဖြတ်သော လှည်းအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ကြယ်ကြည့်၍ လမ်းပြသူသည် မတော်တဆ အိပ်ပျော်သွားသဖြင့် နွားများသည် နေရာဟောင်းသို့ ပြန်လည်ပတ်ပတ်လည်သွားကြသည်။ ရေနှင့် ထင်းကုန်သောအခါ လူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ပြီးလဲနေကြသည်။ ဗောဓိသတ်သည် လှည့်လည်စစ်ဆေးပြီး မြက်ခုံးတစ်ခုကို တွေ့သဖြင့် ထိုနေရာကို တူးရန် ခိုင်းသည်။ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတူးပြီး ကျောက်ကို တွေ့ကာ လူတို့ စိတ်အားမတက်ကြတော့သောအခါ ဗောဓိသတ်သည် ဆင်း၍ ကျောက်ပေါ်တွင် နားကပ်ပြီး အောက်၌ ရေစီးသံကို ကြားရသဖြင့် မပျက်သေးသော လူငယ်အစေခံကို ကျောက်ကို ထု၍ ခွဲစေသည်။ ရေသည် ပန်းထွက်လာပြီး လူအားလုံး သောက်စားနိုင်ကြသည်။
ဂါထာသည် ပျင်းရိခြင်းမရှိသော လူများ သဲလမ်းထဲသို့ တူးဆင်းသဖြင့် ရေကို တွေ့ရှိသည့် ပုံရိပ်ဖြင့် စတင်သည်။ သဲကန္တာရအလယ်ရှိ ရေသည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရှိဘဲ တူးဆင်းမှသာ တွေ့ရသည်။
အသိပညာအသစ် သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးကောင်းခြင်းကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသော ပန်းတိုင်များသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရှိတတ်ပါ။ အကျိုးရှိမရှိ မဆုံးဖြတ်မီ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ဆက်တိုက် အားထုတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပါ။
ဂါထာက လုံ့လနှင့် အား (ဝီရိယနှင့် ဗလ) ရှိသော မုနိကို ရေတူးသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်း မလုံလောက်ဘဲ ဆက်လက်လုပ်ရန် အားလည်း လိုအပ်သည်။
အိပ်ခြင်း၊ အစားအစာနှင့် အနားယူချိန်ကို ဂရုစိုက်၍ ရေရှည်အလုပ်အတွက် အားလုံလောက်စေပါ။ အချိန်တိုတွင် အလွန်အကျွံလုပ်ပြီး အားကုန်သွားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေပါနှင့်။
ပျင်းရိခြင်းမရှိသော မုနိရရှိသောအရာကို ဂါထာက လာဘ်သို့မဟုတ် ကျော်စောမှုဟု မဆိုဘဲ စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုဟု ဆိုသည်။ တူးသူသည် ရေရ၍ ရေငတ်ခြင်း ပြေပျောက်သကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူသည် စိတ်ထဲရှိ ပူလောင်မှုကို ငြိမ်းစေသော ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရသည်။
သမာဓိ သို့မဟုတ် အကျင့်ကောင်းကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အသစ်ဘာရလာသနည်းဟု တိုင်းတာခြင်းထက် စိတ် ပိုငြိမ်းချမ်းလာသလားဟု တိုင်းတာပါ။
အဋ္ဌကထာက လှည်းအုပ်စု လမ်းပျောက်၍ ရေကုန်သောအခါ လူတို့သည် လှည်းအောက်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ပြီးလဲနေကြသည်။ ဗောဓိသတ်သည် အသာမနေဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်စစ်ဆေးကာ မြက်ခုံးကို တွေ့ပြီး မြက်ပေါက်နိုင်လျှင် အောက်တွင် ရေရှိရမည်ဟု တွေးကာ ထိုနေရာကို တူးခိုင်းသည်ဟု ဆိုသည်။
ပြဿနာတွင် ပိတ်မိပြီး စွန့်လွှတ်လိုသောအခါ ထ၍ လမ်းထွက်ပေါက်ရှိနိုင်သည့်နေရာကို ညွှန်ပြသော သေးငယ်သည့် သဲလွန်စများကို ရှာပါ။ ဥပမာ ယခင်ကြုံခဲ့ဖူးသူကို မေးခြင်း သို့မဟုတ် ယခင်က အကျိုးရခဲ့သည့်အချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဋ္ဌကထာက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးပြီးသောအခါ ခိုင်မာသော ကျောက်ကို တွေ့ကာ လူတိုင်း စိတ်အားမတက်တော့ကြောင်း၊ ဗောဓိသတ်သည် ကျောက်ကို နားကပ်ပြီး အောက်၌ ရေစီးသံကို ကြားရသဖြင့် လူငယ်အစေခံကို ထုစေကြောင်း၊ သူသည် စိတ်မပျက်ဘဲ ကျောက်ကွဲသည်အထိ ထုသဖြင့် ရေပန်းထွက်လာကြောင်း ဆိုသည်။
အလုပ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသောအတားအဆီးနှင့် ကြုံလာသောအခါ အောင်မြင်ခါနီးသည့် လက္ခဏာ ရှိမရှိကို စစ်ဆေးပါ။ ရှိလျှင် စိတ်ဓာတ်ရှိနေသေးသူများကို အနည်းငယ်ထပ်မံ ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ရန် တောင်းဆိုပါ။
အဋ္ဌကထာ၏ ပစ္စုပ္ပန်ဇာတ်ကြောင်းတွင် ကျင့်ကြံမှုမှ စိတ်ပျက်သွားသော ရဟန်းအား ဘုရားရှင်က ထိုအခါက ကျောက်ကို စိတ်မပျက်ဘဲ ထုခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သတိပေးတော်မူသည်။ ဘုရားရှင်သည် ပြင်းထန်စွာ မဆူပူဘဲ လုံ့လသည် သူ့တွင် ရှိပြီးသားဖြစ်ကြောင်းကို ပြသတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အနီးအနားရှိသူ စိတ်ပျက်နေချိန်တွင် ခက်ခဲသောအရာကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ဖူးသည့်အချိန်ကို သတိရပြီး အားနည်းသည်ဟု အပြစ်တင်ခြင်းအစား ထိုအချိန်အကြောင်းကို ပြောကာ အားပေးပါ။
ဤဇာတ်သည် ထိုင်းလူများ ရင်းနှီးသော လုံ့လအကြောင်းဖြစ်သော်လည်း ဇာတ်ထဲရှိ အသေးစိတ်တွင် သတိပြုစရာ ရှိသည်။ ဗောဓိသတ်သည် မျက်စိမှိတ်ကာ လုံ့လမထုတ်ခဲ့ပါ။ ရေရှိနိုင်ဖွယ်နေရာကို အရင်ဆုံး လက္ခဏာရှာခဲ့ပြီး ကျောက်ကို တွေ့သောအခါလည်း ဆက်ထုခိုင်းမည့်အရင် အသံနားထောင်ကာ အတည်ပြုခဲ့သည်။
တရားကျင့်ခြင်း၊ လေ့လာခြင်း သို့မဟုတ် ရေရှည်လုပ်ငန်းတွင် ကျောက်ကို တွေ့သည့်အချိန်ဆိုသည်မှာ ကြာမြင့်စွာ လုပ်ခဲ့သော်လည်း အကျိုးမမြင်သေးသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအများစုက စွန့်လွှတ်ကြသည်။ ဤဇာတ်က လမ်းမှန်သို့ ရောက်နေသလားဟု စစ်ဆေးရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီး လမ်းမှန်လျှင် ဆက်လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
လုံ့လဆိုသည်မှာ အနားမယူရဟု မဆိုလိုပါ။ ဂါထာတွင် ပျင်းရိခြင်းမရှိဟု သုံးထားပြီး ဖျားနာသည်အထိ အတင်းအကျပ်လုပ်ရန် မပြောပါ။ ပြန်လည်လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော အနားယူခြင်းသည်လည်း လုံ့လ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
မေတ္တာကို ပုံမှန်ပွားများခြင်း၏ အကျိုးကောင်းဆယ့်တစ်ပါး — အိပ်ပျော်ချမ်းသာ၊ နိုးချမ်းသာ၊ အိပ်မက်ဆိုးမမက်၊ လူချစ…
ဝိပါကတ္တိကသည် ဝိပါက်ဖြစ်သောဓမ္မ၊ ဝိပါက်ဖြစ်စေတတ်သောဓမ္မနှင့် နှစ်မျိုးလုံး မဟုတ်သောဓမ္မတို့ကို ခွဲခြားသည်။ ကျမ…
အချို့သည် မိမိအုပ်စုတွင်းသူများကို နှိပ်စက်သော်လည်း အပြင်လူကို မထိပါ။ အချို့မှာ အပြင်လူကို နှိပ်စက်သော်လည်း မိ…
မြတ်စွာဘုရားသည် ဆူညံသော ရဟန်းသစ်များကို နှင်ထုတ်တော်မူသည်။ သာကီဝင်မင်းများနှင့် ဗြဟ္မာက နုသောအပင်နှင့် နုသောနွ…