ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ໂລນະກະສູດ: ອຸປະມາກ້ອນເກືອ

ໂລນະກະສຸດຕັງ

ກຳຊົ່ວເທົ່າກັນໃຫ້ຜົນບໍ່ເທົ່າກັນ — ເກືອກ້ອນດຽວໃນຖ້ວຍນ້ຳດື່ມບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາບໍ່ມີຜົນຫຍັງ ໃຈທີ່ຝຶກໄວ້ກວ້າງຈຶ່ງຮັບຜົນຂອງຄວາມຜິດພາດໄດ້ເບົາກວ່າ

4 ຂໍ້

ໃນໂລນະກະສູດ ຕິກະນິບາດ ຊົງສະແດງວ່າ ຖ້າໃຜກ່າວວ່າບຸກຄົນເຮັດກຳຢ່າງໃດ ຍ່ອມເສີຍຜົນຢ່າງນັ້ນທຸກປະການ ການປະພຶດພົມມະຈັນກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດ ເພາະບໍ່ມີໂອກາດເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກໄດ້ ແຕ່ຖ້າກ່າວວ່າບຸກຄົນເຮັດກຳທີ່ຈະພຶງເສີຍຜົນຢ່າງໃດ ຍ່ອມເສີຍຜົນຢ່າງນັ້ນ ການປະພຶດພົມມະຈັນກໍມີປະໂຫຍດ

ຊົງຍົກອຸປະມາວ່າ ຄົນໃສ່ກ້ອນເກືອລົງໃນຂັນນ້ຳນ້ອຍໆ ນ້ຳນັ້ນຍ່ອມເຄັມດື່ມບໍ່ໄດ້ ແຕ່ຖ້າໃສ່ກ້ອນເກືອເທົ່າກັນລົງໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ນ້ຳກໍບໍ່ເຄັມ ແລະ ຍັງດື່ມໄດ້ ເພາະນ້ຳມີຫຼາຍ

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບາບກຳເລັກນ້ອຍທີ່ຄົນຜູ້ບໍ່ໄດ້ອົບຮົມກາຍ ສິນ ຈິດ ແລະ ປັນຍາ ມີໃຈຄັບແຄບ ເຮັດລົງໄປ ອາດນຳໄປສູ່ນະລົກໄດ້ ແຕ່ບາບກຳເລັກນ້ອຍເທົ່າກັນທີ່ຄົນຜູ້ອົບຮົມກາຍ ສິນ ຈິດ ປັນຍາແລ້ວ ມີໃຈກວ້າງຂວາງບໍ່ມີປະມານ ເຮັດລົງໄປ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນພຽງໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ບໍ່ປາກົດຜົນແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍໃນພາຍໜ້າ

1

ຖ້າກຳໃຫ້ຜົນກົງຕາມທີ່ເຮັດທຸກປະການ ພົມມະຈັນຍ່ອມໄຮ້ປະໂຫຍດ ຍະຖາ ຍະຖາຍັງ ປຸລິໂສ ກຳມັງ ກະໂລຕິ ຕະຖາ ຕະຖາ ຕັງ ປະຕິສັງເວທິຍະຕິ

ຖ້າກຳໃຫ້ຜົນແບບກົນໄກຕາຍຕົວ ກໍບໍ່ມີທາງທີ່ການຝຶກຝົນຈະປ່ຽນແປງຫຍັງໄດ້ ການປະຕິບັດເພື່ອພົ້ນທຸກກໍບໍ່ມີຄວາມໝາຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຮູ້ສຶກວ່າ "ເຄີຍເຮັດຜິດມາຫຼາຍ ຄົງແກ້ບໍ່ໄດ້ແລ້ວ" ໃຫ້ລະນຶກວ່າພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຄັດຄ້ານຄວາມເຊື່ອແບບນັ້ນໂດຍກົງ
2

ອຸປະມາກ້ອນເກືອໃນຂັນນ້ຳກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໂລນະຜະລັງ ປະລິດເຕ ອຸທະກະມັນລະເກ

ເກືອກ້ອນດຽວໃນຂັນນ້ອຍເຮັດໃຫ້ນ້ຳເຄັມຈົນດື່ມບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາບໍ່ມີຜົນຫຍັງ ຄວາມຕ່າງຢູ່ທີ່ປະລິມານນ້ຳ ບໍ່ແມ່ນຂະໜາດຂອງເກືອ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃຈທີ່ຄັບແຄບ ຄຳເວົ້າແຮງໆປະໂຫຍກດຽວກໍເຮັດໃຫ້ທຸກໝົດມື້ ໃຈທີ່ກວ້າງ ເລື່ອງດຽວກັນກໍຜ່ານໄປໄດ້ ຝຶກຂະຫຍາຍໃຈດ້ວຍເມດຕາ ແລະ ປັນຍາ
3

ອຸປະມາຄົນລັກເງິນເຄິ່ງກະຫາປະນະ ອັດທະກະຫາປະເນນະປິ ພັນທະນັງ ນິຄັດສະຕິ

ຄົນທຸກຍາກທີ່ລັກເງິນພຽງເຄິ່ງກະຫາປະນະ ອາດຖືກຈອງຈຳ ສ່ວນຄົນຮັ່ງມີທີ່ເຮັດຜິດເທົ່າກັນ ອາດບໍ່ຖືກຈອງຈຳ ເພາະມີຊັບພໍທີ່ຈະຊົດໃຊ້ ຊົງໃຊ້ເປັນອຸປະມາວ່າ ຄົນທີ່ມີ "ທຶນ" ຄືຄຸນທຳທີ່ອົບຮົມໄວ້ ຍ່ອມຮັບຜົນຂອງຄວາມຜິດເລັກນ້ອຍໄດ້ເບົາກວ່າ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສະສົມທຶນຄວາມດີໄວ້ໃນມື້ທີ່ຍັງບໍ່ມີເລື່ອງ ເມື່ອພາດພັ້ງຂຶ້ນມາຈະມີກຳລັງພໍທີ່ຈະຮັບ ແລະ ແກ້ໄຂ
4

ຜູ້ອົບຮົມກາຍ ສິນ ຈິດ ປັນຍາແລ້ວ ພາວິຕະກາໂຍ ພາວິຕະສີໂລ ພາວິຕະຈິດໂຕ ພາວິຕະປັນໂຍ

ຜູ້ທີ່ອົບຮົມກາຍ ສິນ ຈິດ ແລະ ປັນຍາແລ້ວ ມີໃຈກວ້າງຂວາງ ຢູ່ດ້ວຍຄຸນທຳອັນບໍ່ມີປະມານ ບາບກຳເລັກນ້ອຍທີ່ເຮັດຍ່ອມໃຫ້ຜົນພຽງໃນປັດຈຸບັນ ບໍ່ປາກົດຜົນໃນພາຍໜ້າແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງການຝຶກທຸກມື້ຈຶ່ງສຳຄັນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອສະສົມແຕ້ມ ແຕ່ເພື່ອຂະຫຍາຍແມ່ນ້ຳຂອງໃຈໃຫ້ກວ້າງພໍທີ່ຈະຮັບຄວາມຜິດພາດຂອງຊີວິດ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຫຼັກນີ້ບໍ່ໄດ້ບອກວ່າຄົນດີເຮັດຊົ່ວໄດ້ ແຕ່ບອກວ່າການກະທຳບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຜົນແບບສູດຄະນິດສາດ ຜົນຂຶ້ນຢູ່ກັບ "ຂະໜາດຂອງນ້ຳ" ຄືຄຸນນະພາບຂອງໃຈທີ່ຝຶກມາ

ຄວາມໝາຍໃນຊີວິດຄື ຄວາມຜິດພາດໃນອະດີດບໍ່ໄດ້ກຳນົດຊະຕາຕາຍຕົວ ການຝຶກສິນ ສະມາທິ ປັນຍາຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ ຄືການເພີ່ມນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໃຫ້ກວ້າງຂຶ້ນ ເກືອທີ່ມີຢູ່ແລ້ວກໍຈະເຈືອຈາງລົງເອງ ອ່ານຄູ່ກັບໜ້າ ສິວະກະສູດ ແລະ ໜ້າ ອະຈິນໄຕ 4

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ