ส่งพระสาวกออกจาริก: เพื่อประโยชน์สุขแก่ชนหมู่มาก

ในมหาขันธกะ มหาวรรค พระวินัยปิฎก หลังจากยสกุลบุตรและสหายออกบวชและบรรลุธรรม พระไตรปิฎกบันทึกว่าขณะนั้นมีพระอรหันต์ในโลก ๖๑ องค์ นับรวมพระพุทธเจ้าด้วย จึงเป็นที่มาของคำที่เรียกกันว่าการส่งพระสาวก ๖๐ รูปออกประกาศพระศาสนา

พระพุทธเจ้าตรัสกับภิกษุว่า พระองค์พ้นแล้วจากบ่วงทั้งปวงทั้งที่เป็นทิพย์และเป็นของมนุษย์ ภิกษุทั้งหลายก็พ้นแล้วเช่นกัน จงเที่ยวจาริกไปเพื่อประโยชน์และความสุขแก่ชนหมู่มาก เพื่ออนุเคราะห์โลก อย่าไปทางเดียวกันสองรูป จงแสดงธรรมงามในเบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุด พร้อมทั้งอรรถและพยัญชนะ สัตว์ที่มีธุลีในตาน้อยมีอยู่ เพราะไม่ได้ฟังธรรมจึงเสื่อม ผู้รู้ทั่วถึงธรรมจักมี แล้วตรัสว่าพระองค์เองก็จะไปยังตำบลอุรุเวลาเสนานิคมเพื่อแสดงธรรม

จากนั้นมารมาผจญด้วยคาถาว่าพระองค์ยังถูกบ่วงผูกไว้ พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่าความพอใจในรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะของพระองค์ปราศไปแล้ว มารรู้ว่าพระองค์รู้ทันจึงหายไป ต่อมาเมื่อภิกษุพากุลบุตรจากทิศต่าง ๆ มาขอบวชจนลำบากกันทั้งสองฝ่าย พระพุทธเจ้าจึงทรงอนุญาตให้ภิกษุบวชกุลบุตรในท้องถิ่นนั้น ๆ ได้เองด้วยไตรสรณคมน์