မစ္ဆရိယငါးပါး: ဝန်တိုခြင်း ငါးမျိုး

အများပိုင်နေရာဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ပိုင်ဟု ရင်းနှီးနေသည့် စားပွဲ၊ အခန်း သို့မဟုတ် နေရာကို တစ်စုံတစ်ဦးက သုံးသောအခါ ဒေါသထွက်မိသည်ကို သတိပြုပါ။

အရောင်းအဝယ် သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတွင် ဖောက်သည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသဖြင့် ထိုသူ့ကို ပိုကောင်းစွာ ကူညီနိုင်မည့်သူထံ မလွှဲပေးလိုလျှင် မိမိသည် ဖောက်သည်၏ အကျိုးကို စောင့်ရှောက်နေသလား၊ မိမိအကျိုးကို စောင့်ရှောက်နေသလားဟု မေးကြည့်ပါ။

အခြားသူတစ်ဦး မိမိနှင့်တူသော ဘောနပ်စ်၊ ပညာသင်ဆု သို့မဟုတ် အခွင့်အလမ်း ရသည်ကို ကြားသောအခါ သူ လွယ်လွယ်နှင့်ရသည်ဟု တွေးခြင်းအစား သူ့ကို ဝမ်းမြောက်ပါသည်ဟု ဝါကျတစ်ခု ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောကြည့်ပါ။

အစည်းအဝေးတွင် မိတ်ဆွေ၏ လုပ်ငန်းရလဒ်ကို ချီးမွမ်းသောအခါ တိတ်ဆိတ်နေခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ရှာခြင်းအစား သူ အမှန်တကယ် ကောင်းစွာလုပ်နိုင်ခဲ့သည့် အပိုင်းကို ထပ်ဆင့် ပြောပါ။

သင် ကောင်းစွာသိပြီး အခြားသူကို ကူညီနိုင်သည့်အကြောင်းအရာရှိလျှင် အနှစ်ချုပ်ရေး၍ အဖွဲ့နှင့် မျှဝေပါ သို့မဟုတ် အသစ်ဝင်လာသူကို တစ်ကြိမ်လောက် သင်ပေးကြည့်ပါ။ မျှဝေလိုက်သော ဗဟုသုတသည် မိမိကို လျော့နည်းစေခြင်း မရှိပါ။

တရားထိုင်သောအခါ စိတ်သည် မိမိထက် ပိုရသူများကို တွေးနေလျှင် ဝန်တိုခြင်းက ကာဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူအား ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ကို ပို့ချပြီးမှ အသက်ရှူသို့ ပြန်လာပါ။

ရာထူး သို့မဟုတ် အဖွဲ့တစ်ခုတည်းတွင် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သူများသည် အရာအားလုံး “ငါ့ဟာ” ဟု စတင်ခံစားလာပြီလားဟု စောင့်ကြည့်ပါ။ အလုပ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် လူသစ်တို့ကို ပါဝင်ခွင့်ပေးခြင်းသည် ဤဆုပ်ကိုင်လိုစိတ်ကို သက်သာစေနိုင်သည်။

အာရုံစိုက်ခံနေရသူကို ဝေဖန်မီ မိမိသည် အချက်အလက်ကြောင့် ကဲ့ရဲ့နေသလား၊ သူ ပိုထင်ရှားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့်လားဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးပါ။