ມະຫາສາໂລປະມະສູດ: ຢ່າຖືກິ່ງໄມ້ແລ້ວຄິດວ່າໄດ້ແກ່ນ

ໃນມະຫາສາໂລປະມະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າປະທັບຢູ່ທີ່ພູຄິດຊະກູດ ເມື່ອພະເທວະທັດຫຼີກໄປໄດ້ບໍ່ດົນ ຊົງກ່າວເຖິງພະເທວະທັດ ແລ້ວຕັດເຖິງກຸນລະບຸດຜູ້ອອກບວດດ້ວຍສັດທາ ເພາະເຫັນວ່າຊີວິດຖືກຄວາມເກີດ ແກ່ ຕາຍ ໂສກ ແລະ ທຸກຖ້ວມທັບ ແລະ ຫວັງຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງກອງທຸກ

ແຕ່ເມື່ອບວດແລ້ວ ບາງຄົນໄດ້ລາບສັກກາລະ ແລະ ຄຳສັນລະເສີນ ແລ້ວພໍໃຈເຕັມທີ່ ຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ມົວເມົາປະມາດ ພະອົງຊົງປຽບວ່າຄືກັບຄົນຕ້ອງການແກ່ນໄມ້ ແຕ່ຕັດເອົາກິ່ງ ແລະ ໃບໄປ ໂດຍສຳຄັນວ່າເປັນແກ່ນ ບາງຄົນຜ່ານຂັ້ນນັ້ນໄດ້ ແຕ່ໄປຢຸດທີ່ສິນ ສະມາທິ ຫຼື ຍານະທັດສະນະ ເຊິ່ງປຽບຄືສະເກັດ ເປືອກ ແລະ ກະພີ້ຕາມລຳດັບ ທຸກຂັ້ນພາດດ້ວຍຮູບແບບດຽວກັນ ຄືພໍໃຈຈົນເຕັມປ່ຽມ ຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ແລ້ວປະມາດ

ຜູ້ທີ່ບໍ່ຢຸດຢູ່ທີ່ຂັ້ນໃດເລີຍ ຄືກັບຄົນທີ່ຖາກເອົາແກ່ນໄປ ແລະ ຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນແກ່ນ ພະສູດສະຫຼຸບວ່າ ພົມມະຈັນນີ້ບໍ່ໄດ້ມີລາບສັກກາລະ ສິນ ສະມາທິ ຫຼື ຍານະທັດສະນະເປັນອານິສົງ ແຕ່ມີເຈໂຕວິມຸດຕິອັນບໍ່ກຳເລີບເປັນປະໂຫຍດ ເປັນແກ່ນ ແລະ ເປັນທີ່ສຸດ

ໃນຈູລະສາໂລປະມະສູດ ເຊິ່ງຢູ່ຖັດໄປ ພະອົງຊົງສະແດງອຸປະມາດຽວກັນແກ່ພາມປິງຄະລະໂກດສະ ແລະ ຊີ້ວ່າຜູ້ທີ່ໄປເຖິງແກ່ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຍັງສ້າງສັນທະ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມຕໍ່ໄປ ເພື່ອທຳທີ່ຍິ່ງກວ່າ ແລະ ປະນີດກວ່າສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ແລ້ວ