မင်္ဂလာသုံးဆယ့်ရှစ်ပါး

အတူကုန်ဆုံးသည့်အချိန်ကို အရင်လျှော့ချပါ၊ ဖြတ်တောက်ကြောင်း ကြေညာစရာမလိုပါ။ အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း တိုးလာစေခြင်းက ချက်ချင်းဖြတ်တောက်ပြီး နောက်တစ်ပတ်တွင် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခြင်းထက် လက်တွေ့ကျသည်။

မိမိထက် တော်သူ သို့မဟုတ် ကောင်းသူ တစ်ဦးကို ရှာပြီး ပုံမှန်စကားပြောခွင့် ရှာပါ။ လက်တွေ့ဘဝတွင် မရှိလျှင် စာအုပ်များနှင့် ဆရာတော်များ၏ တရားတော်များမှ စတင်နိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ လေးစားသူသည် တဖြည်းဖြည်း ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်ပါမည့် ပုံစံဖြစ်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် မည်သူကို ချီးမြှင့်မည်ကို ကောင်းစွာ ရွေးချယ်သင့်သည်။

နေရာမရွှေ့နိုင်လျှင် ရွေးချယ်နိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရင်စီစဉ်ပါ။ ဥပမာ ပါဝင်သည့်အုပ်စု၊ လိုက်ဖတ်သည့်အရာနှင့် နေ့တိုင်းစကားပြောသောသူများဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို အနာဂတ်ကိစ္စအဖြစ်လည်း ကြည့်ပါ — ယနေ့ပြုသော ကုသိုလ်သည် နောက်ဆယ်နှစ်အကြာ ကျွန်ုပ်တို့၏ “ရှေးက ကုသိုလ်ပြုခဲ့ဖူးခြင်း” ဖြစ်လာမည်။

မိမိ လက်မခံနိုင်သောအချက် 3 ချက်ခန့်ကို ရေးထားပြီး စိတ်ဆွဲဆောင်သည့်ရွေးချယ်စရာ ကြုံသောအခါ ဆုံးဖြတ်ရန် သုံးပါ။ စိတ်ပုံမှန်ဖြစ်နေချိန်တွင် ဆွဲထားသည့်မျဉ်းသည် စိတ်တုန်လှုပ်နေချိန်ထက် ပိုယုံကြည်ရသည်။

တစ်နေ့လျှင် အနည်းငယ် အနှစ်သာရရှိသောအရာကို ဖတ်ရန် သို့မဟုတ် နားထောင်ရန် ပန်းတိုင်ထားပြီး ရရှိသောအရာကို တိုတိုမှတ်ထားပါ။ မှတ်ထားသော ဗဟုသုတသည် မျက်စိနားကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပျောက်သွားသောဗဟုသုတထက် လက်တွေ့အသုံးဝင်သည်။

မိမိ၏ အဓိကကျွမ်းကျင်မှုကို တစ်နှစ်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ကိစ္စ ဖွံ့ဖြိုးအောင် ရင်းနှီးပါ။ ပိုမိုထက်မြက်လာသော ကျွမ်းကျင်မှုသည် ဘယ်နေရာသွားသွား ကိုယ်နှင့်အတူပါသော အာမခံချက်ဖြစ်သည်။

နေ့တိုင်း လုပ်နိုင်သော ကိုယ်ပိုင်စည်းကမ်းတစ်ချက်ကို ရွေးပါ။ ဥပမာ အိပ်ချိန် သို့မဟုတ် အလုပ်စတင်ချိန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်မတိုးမီ တစ်လအထိ စောင့်ထိန်းပါ။

ထိလွယ်သောကိစ္စကို မပြောမီ စိတ်ထဲတွင် တစ်ကြိမ် စီစဉ်ကြည့်ပါ — “မှန်သလား၊ အကျိုးရှိသလား၊ အချိန်ကိုက်သလား” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဤမေးခွန်းသုံးခုသည် အခြေအနေအားလုံးနီးပါးကို စစ်ထုတ်ပေးသည်။

ငွေကိစ္စမှလွဲ၍ မိဘများ အလိုအပ်ဆုံးမှာ အချိန်နှင့် အတူစကားပြောရခြင်းဖြစ်တတ်သည်။ အရေးကြီးသော ချိန်းဆိုမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖုန်းခေါ်ချိန်ကို ပုံမှန်သတ်မှတ်ပါ။

သားသမီးများ အများဆုံးသင်ယူသည်မှာ မိဘက သင်ပေးသည့်အရာမဟုတ်ဘဲ မိဘက ပြပေးသည့်အရာဖြစ်သည်။ သားသမီးက လိုက်လုပ်စေလိုမည် မဟုတ်သည့် မိမိအပြုအမူတစ်ချက်ကို ရွေး၍ ပြင်ပါ။

နေ့တိုင်း တစ်ကြိမ် ဖုန်းမကိုင်ဘဲ အမှန်တကယ် ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မေးမြန်းပါ။ ဤသေးငယ်သော ပုံမှန်မှုက ထင်သည်ထက် ပိုကြီးသော ပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးသည်။

တစ်နေ့လျှင် အဟောင်းဆုံး ကျန်ရစ်နေသော အလုပ်တစ်ခုကို ပိတ်နိုင်အောင် လုပ်ပါ။ အဟောင်းအလုပ်ကို ပိတ်ခြင်းမှ ရသော ပေါ့ပါးမှုသည် အလုပ်အသစ်စတင်ခြင်းထက် များစွာပိုကြီးလေ့ရှိသည်။

သေးငယ်သော်လည်း ပုံမှန်ပေးပြီး လက်ခံသူ အမှန်တကယ်လိုအပ်နေသည့်အရာကို ပေးခြင်းက ရံဖန်ရံခါ အများအပြားပေးခြင်းထက် စိတ်၏အကျင့်ကို ပိုပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။

လူတိုင်းက ကျွန်ုပ်လုပ်မည့်အတိုင်း လုပ်လျှင် လူ့အဖွဲ့အစည်း ပိုကောင်းလာမလား ပိုဆိုးလာမလား ဟူသော စံနှုန်းကို သုံးပါ။ အဖြေသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှင်းလင်းတတ်သည်။

သူတို့ ပိုအားနည်းမသွားစေသည့်နည်းဖြင့် ကူညီပါ။ ဥပမာ အကြောင်းရင်းကို မဖြေရှင်းဘဲ ငွေကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပေးခြင်းထက် ပြဿနာဖြေရှင်းမည့်နည်းလမ်းကို အတူရှာပေးခြင်းဖြစ်သည်။

လုပ်နေသောအလုပ်တွင် သူတစ်ပါးကို ညှဉ်းဆဲသည့်အပိုင်းရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်သောနေရာမှ အရင်ပြင်ပါ။ စနစ်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲရန် စောင့်စရာမလိုပါ။

အမှားလွယ်ဆုံးနေရာမှာ ဘယ်သူမျှ မသိဟုထင်သော ကိစ္စငယ်များဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စငယ်များသည်ပင် ဤအချက်၏ အမှန်တကယ်လေ့ကျင့်ခန်းဟု သတ်မှတ်ပါ။

ယနေ့ခေတ်တွင် သတိလစ်စေသောအရာများပါ ပါဝင်သည်။ ဥပမာ ညတိုင်း နက်နက်ညသည်အထိ မီဒီယာကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရပ်ချိန်ကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီး နောက်တစ်နေ့၏ အရည်အသွေးကို ကြည့်ပါ။

အိပ်ခင် ယနေ့ အမှန်တကယ်အရေးကြီးသည့်အရာကို လုပ်ခဲ့သလား သို့မဟုတ် အလျင်လိုသည့်အရာကိုသာ လုပ်ခဲ့သလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။ ဤမေးခွန်းက ဘဝကို နှစ်လိုက်နှစ်လိုက် ဒီအတိုင်းစီးဆင်းသွားခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။

အရာအားလုံးကို အထင်သေးသူသည် အနည်းဆုံးသင်ယူတတ်သည်။ မိမိ သဘောမတူသူတစ်ဦးကို အဆုံးထိ ဂရုတစိုက် နားထောင်ကြည့်ပါ။

“ဒီကိစ္စကို ကျွန်ုပ် မသိသေးပါ၊ ရှင်းပြပေးပါ” ဟူသော စကားကို ပါးစပ်ဝ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ပါ။ ဤစကားသည် သိသလိုဟန်ဆောင်ခြင်းထက် သင်ယူမှုတံခါးကို ပိုဖွင့်ပေးသည်။

မိမိဘဝကို သူတစ်ပါး ရွေးချယ်တင်ထားသော ပုံရိပ်များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်တော့ပါနှင့်။ ရပ်ရခက်လျှင် ဖိဒ်ကြည့်ချိန်ကို တစ်ဝက်လျှော့ပြီး နှစ်ပတ်အတွင်း မိမိစိတ်ကို သတိထားကြည့်ပါ။

တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးကို ရွေး၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပါ။ လူအများစုသည် မိမိပြုခဲ့သည့်အရာ မည်မျှအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို ဘယ်တော့မှ မသိကြပါ။

ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ပါနှင့်။ တစ်ပတ်လျှင် နှစ်သုံးကြိမ် ခရီးသွားနေစဉ် မိနစ်ဆယ်ခန့် တရားနာခြင်းသည်ပင် အတွေး၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။

ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုခံရသည့်အခါ မဖြေမီ အသက်ရှူတစ်ချက်စာ နှေးကွေးပါ။ ဤတိုတောင်းသော ကွာဟချက်သည် သတိရှိစွာ ပြန်ဖြေခြင်းနှင့် ပေါက်ကွဲခြင်းကြားကို ခွဲခြားပေးသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် သတိပေးလျှင် “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်” ဟု အမြဲ အရင်ပြောပြီး စိတ်အေးသည့်အခါမှ ပြန်၍ ဆင်ခြင်ပါ။

တစ်နှစ်လျှင် နှစ်သုံးကြိမ် ကျောင်းသို့သွားခြင်း သို့မဟုတ် ကိုးကွယ်ရသည့် ဆရာတော်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းအတွက် အခွင့်အလမ်းရှာပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်၏ လေထုသည် ကျွန်ုပ်တို့ သိသည်ထက် စိတ်အပေါ် ပိုမိုသက်ရောက်သည်။

တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို ဖတ်ခဲ့သည့် သို့မဟုတ် နားထောင်ခဲ့သည့်အကြောင်း ဆွေးနွေးရန် ဖိတ်ပါ။ သူတစ်ပါးအား ရှင်းပြခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် နားလည်သလား သို့မဟုတ် မှတ်မိရုံသာလားကို စစ်ဆေးသည့်နည်းဖြစ်သည်။

မိမိအလေးဆုံးဟု သိသော ကိလေသာတစ်ချက်ကို ရွေး၍ တစ်လလုံး ထိုတစ်ချက်ကိုသာ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ပါ။ တစ်ခုချင်း တိုက်ခြင်းက အားလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခြင်းထက် အနိုင်ရနိုင်ခြေပိုများသည်။

လင်မယားဘဝတွင် ဤအချက်သည် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုမှ စသည် — အတူနေထိုင်သူထံမှ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမျှမရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ဘဝရှိ ကိစ္စငယ်များမှ လေ့ကျင့်ပါ — ဒုက္ခရတိုင်း အဆင့်လေးဆင့်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပါ၊ ဘာကြောင့် ဒုက္ခရသည်၊ ဘာကို လိုချင်နေသည်၊ ချထားနိုင်မလား၊ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်မည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

လိုချင်တောင့်တမှုကို ခဏတာပင် ချထားနိုင်တိုင်း ၎င်းသည် ဤအချက်၏ ထိတွေ့နိုင်သည့်အဆင့် အရသာဖြစ်ပြီး ဤလမ်းသည် ဝေးကွာသောကိစ္စ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေလည်းဖြစ်သည်။

ချီးမွမ်းခံရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ဆဲဆိုခံရသည့်အခါ ဤနှစ်ချက်သည် ကြုံရမည့်ရှစ်ချက်အနက် နှစ်ချက်သာဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို သတိပေးပါ။ ကြိုတင်သိထားခြင်းက စိတ်လှုပ်ခတ်မှုကို များစွာလျော့ကျစေသည်။

မိမိကိုယ်ကို အမှန်အတိုင်း ဝမ်းနည်းခွင့်ပေးပါ။ သို့သော် အတွေးများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြည့်စရာမလိုပါ။ ဖြည့်စွက်မခံရသော ဝမ်းနည်းမှုသည် ထင်သည်ထက် ပိုမြန်စွာ ပြေလျော့တတ်သည်။

ဒေါသထွက်နေချိန် သို့မဟုတ် အလွန်လိုချင်နေချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်လျှင် ရလဒ်မကောင်းတတ်ကြောင်း သတိထားပါ။ ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသောဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိတ်ကြည်လင်သည်အထိ ရွှေ့ဆိုင်းသင့်သည်။

တိုးတက်မှုကို သမာဓိထိုင်ချိန်၏ ငြိမ်သက်မှုဖြင့် မဟုတ်ဘဲ သာမန်နေ့ရက်များတွင် စိတ်၏ ပေါ့ပါးမှုဖြင့် တိုင်းတာပါ။ အမှန်တကယ် အေးချမ်းလုံခြုံသောစိတ်သည် အလုပ်များသောနေ့တွင်ပင် ပွင့်လင်းသောစိတ်ဖြစ်သည်။