သဗ္ဗမိဒံကမ္မတောတိကထာ: အရာအားလုံးသည် ကံကြောင့်ဟူသည် မှန်ပါသလား
သဗ္ဗမိဒံ ကမ္မတောတိကထာတစ်ဖက်က အရာအားလုံးသည် ကံကြောင့်ဟု တင်ပြသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ကံကိုယ်တိုင်သည် ကံကြောင့်ပင်လော၊ လူတစ်ဦးသည် ဝိပါက်ကြောင…
မဓုရသုတ္တံ
ရှင်မဟာကစ္စာယနက မထုရာမင်းအား ကိုယ့်ဝဏ္ဏသာ မြင့်မြတ်သည်ဟူသော စကားသည် လောက၌ ပြောစမှတ်ပြုသော စကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဖြေကြားသည်။ ဝဏ္ဏအားလုံးတွင် ဥစ္စာပစ္စည်းရှိလျှင် လူအမှုထမ်းရှိကြပြီး ဆိုးသောအမှုပြုလျှင် ဆိုးသောအကျိုးရ၊ ကောင်းသောအမှုပြုလျှင် ကောင်းသောအကျိုးရကာ ပြုသောအမှုအလိုက် သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် မဓုရသုတ်တွင် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးနောက် ဖြစ်ပွားသည်။ ရှင်မဟာကစ္စာယနသည် မထုရာမြို့အနီး ဂုန္ဓာဝန်တောတွင် သီတင်းသုံးနေသည်။ အဝန္တီပုတ္တ မထုရာမင်းက လာရောက်၍ ဗြာဟ္မဏများက ဗြာဟ္မဏသာ မြင့်မြတ်သောဝဏ္ဏဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မာ၏သားဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်၊ အရှင်ဘုရားက မည်သို့ မြင်တော်မူပါသနည်းဟု မေးလျှောက်သည်။
ရှင်မဟာကစ္စာယနသည် တိုက်ခိုက်၍ မငြင်းဘဲ ဘုရင်ကိုယ်တိုင် တစ်ချက်ချင်း ဖြေစေရန် မေးသည်။ ဥစ္စာပစ္စည်း၊ ကုသိုလ်ကံ၊ အကုသိုလ်ကံ၊ ခိုးသူနှင့် ရှင်ရဟန်းပြုသူတို့ကို ဆိုင်ရာ အချက်များ ဖြစ်သည်။ အချက်တိုင်းတွင် ဘုရင်က ထိုကိစ္စမျိုးတွင် ဝဏ္ဏလေးပါးသည် တူညီကြောင်း ဝန်ခံသည်။ ထို့ကြောင့် ရှင်မဟာကစ္စာယနက ထိုစကားသည် လောက၌ ပြောစမှတ်ပြုသော စကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။
ဘုရင်က မိမိကို သရဏဂုံတည်ရာအဖြစ် ခံယူရန် လျှောက်သောအခါ ရှင်မဟာကစ္စာယနက တားမြစ်ပြီး ယခုကိုယ်တိုင် ဆည်းကပ်သော ဘဂဝါကိုသာ သရဏဂုံယူရန် မိန့်သည်။ ဘဂဝါ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော်လည်း ဖြစ်သည်။
ဗြာဟ္မဏသာ မြင့်မြတ်သည်၊ အသားဖြူသည်၊ စင်ကြယ်သည်၊ ဗြဟ္မာမှ ဖြစ်သည်ဟူသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ဘုရင်က မေးသောအခါ ရှင်မဟာကစ္စာယနက ထိုစကားသည် လောက၌ ပြောစမှတ်ပြုသော စကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဖြေပြီး အကြောင်းပြချက်များစွာဖြင့် ကိုယ်တိုင် မြင်လာစေသည်။
“ဤလူအုပ်စုက ပိုကောင်းတယ်” ဟူသော စကားမျိုးကို ကြားလျှင် အမှန်တကယ် အကြောင်းပြချက်ရှိသလော၊ သို့မဟုတ် ဆက်၍ ပြောလာသည့် စကားသက်သက်လောဟု မေးကြည့်ပါ။
ခတ္တိယ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ဝေဿ သို့မဟုတ် သုဒ္ဒ မည်သူမဆို ဥစ္စာ၊ စပါး၊ ငွေရွှေ ပြည့်စုံလျှင် အခြားဝဏ္ဏမှလူများသည် ဦးစွာထ၍ နောက်မှအိပ်ကာ အမှုထမ်းကြသည်၊ နှစ်သက်စေပြီး ချိုသာသောစကားလည်း ပြောကြသည်။ ဘုရင်က ဤကိစ္စတွင် ဝဏ္ဏလေးပါးသည် တူညီကြောင်း ဝန်ခံသည်။
တစ်စုံတစ်ဦးက များစွာ လေးစားခံရသည်ကို မြင်လျှင် သူ၏ ဂုဏ်ကြောင့်လော၊ ငွေနှင့် ရာထူးကြောင့်လော ခွဲခြားပြီး ကိုယ့်တန်ဖိုးကို ထိုအရာဖြင့် မတိုင်းတာပါနှင့်။
မည်သည့်ဝဏ္ဏဖြစ်စေ သတ္တဝါသတ်လျှင်၊ ခိုးလျှင်၊ ကာမဂုဏ်တွင် မှားယွင်းစွာ ကျင့်လျှင်၊ မုသားပြောလျှင်၊ ကုန်းချောပြောလျှင်၊ ကြမ်းတမ်းစွာပြောလျှင်၊ အကျိုးမဲ့ပြောလျှင်၊ လောဘရှိလျှင်၊ ဗျာပါဒရှိလျှင်နှင့် မှားယွင်းသောအမြင်ရှိလျှင် သေပြီးနောက် ဒုဂ္ဂတိသို့ ရောက်သည်။ ထိုအရာများမှ ရှောင်ကြဉ်လျှင် သုဂတိသို့ ရောက်သည်။ ဘုရင်က ဤသို့ ရဟန္တာထံမှလည်း ကြားဖူးကြောင်း ဖြေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝဏ္ဏလေးပါးသည် ဤကိစ္စတွင် တူညီကြသည်။
အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် အားကိုးရသူများသည် မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်၏ ရလဒ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ သာမန်လူသည် ကောင်းမှုပြုလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟုလည်း မထင်ပါနှင့်။
မည်သည့်ဝဏ္ဏမှလူဖြစ်စေ အိမ်ဖောက်လျှင်၊ လုယက်လျှင်၊ လမ်းဖြတ်တိုက်ခိုက်လျှင် သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံလျှင် ဖမ်းဆီးခံရလာသည်ဆိုပါက ဘုရင်က သင့်လျော်စွာ အပြစ်ပေးမည်ဟု ဖြေသည်။ ယခင်အမည် ခတ္တိယ သို့မဟုတ် သုဒ္ဒ ဆိုသည်မှာ ပျောက်သွားပြီး ခိုးသူဟုသာ သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် လူထုအတွင်း မှန်မမှန်ကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် လုပ်ရပ်ကိုသာ ကြည့်ပါ။ ရာထူးရှိသူဖြစ်၍ အပြစ်မလျှော့ပါနှင့်၊ ဘယ်သူမျှမသိသူဖြစ်၍ အပြစ်မတိုးပါနှင့်။
မည်သည့်ဝဏ္ဏမှလူဖြစ်စေ ရှင်ရဟန်းပြုပြီး သတ္တဝါသတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်း၊ မုသားပြောခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လျှင်၊ တစ်နပ်စားလျှင်၊ ဗြဟ္မစရိယကျင့်လျှင်၊ သီလရှိလျှင် ဘုရင်က ရှိခိုးမည်၊ ထ၍ ကြိုဆိုမည်၊ ထိုင်ရန်ဖိတ်မည်၊ ပစ္စည်းလေးပါး ကပ်လှူမည်နှင့် ဓမ္မနှင့်အညီ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဟု ဖြေသည်။ ယခင်အမည် ပျောက်သွားပြီး သမဏဟုသာ သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကောင်းသောအရာကို စေတနာရှိရှိ ပြုသူအား မည်သည့်မိသားစုမှ လာသည်ဖြစ်စေ၊ ယခင်က မည်သို့ရှိခဲ့သည်ဖြစ်စေ လေးစားပါ။
ဘုရင်က ရှင်မဟာကစ္စာယနကို သရဏဂုံအဖြစ် ခံယူလိုကြောင်း လျှောက်သောအခါ ရှင်မဟာကစ္စာယနက ဘုန်းကြီးကို သရဏဂုံ မယူပါနှင့်၊ ဘုန်းကြီး ဆည်းကပ်သော ဘဂဝါကို သရဏဂုံယူပါဟု မိန့်သည်။ ဘုရင်က ဘုရားရှင်သည် အဘယ်မှာ သီတင်းသုံးတော်မူသနည်းဟု မေးသောအခါ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီဟု ဖြေသည်။ ဘုရင်က ဘုရားရှင် ရှိနေသေးပါက ယူဇနာတစ်ရာ ဝေးသော်လည်း ဝတ်ပြုရန် သွားမည်ဟု ဆိုပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော ဘဂဝါကို တရားတော်နှင့် သံဃာတော်နှင့်တကွ သရဏဂုံယူပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ကောင်းသောအရာကို အကြံပေးခြင်းကြောင့် လူတစ်ဦးက ချီးမွမ်းလာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ထံ စွဲလမ်းစေမည့်အစား ထိုမူ သို့မဟုတ် အသိပညာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ညွှန်ပြပါ။
ယနေ့ခေတ်လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ရှေးဟောင်းအိန္ဒိယကဲ့သို့ ဝဏ္ဏခွဲ၍ မရှိသော်လည်း မျိုးရိုးအမည်၊ ပညာသင်ကြားခဲ့သည့် ကျောင်းအဖွဲ့၊ အဆင့်အတန်း၊ အသားအရေ သို့မဟုတ် မွေးဖွားရာဒေသဖြင့် လူကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ရှင်မဟာကစ္စာယန၏ အတွေးအခေါ်ကို ဤဘက်လိုက်မှုများကို စစ်ဆေးရာတွင် ကောင်းစွာ အသုံးချနိုင်သည်။ ဤကိစ္စတွင် မူလအစသည် ရလဒ်ကို အမှန်တကယ် ကွဲပြားစေသလောဟု မေးရန်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယသင်ခန်းစာမှာ အာဏာရှိသူကို ဆွဲဆောင်ပုံ ဖြစ်သည်။ ရှင်မဟာကစ္စာယနသည် တရားမဟောဘဲ ဘုရင်ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားပြီး မိမိအတွေ့အကြုံမှ ဖြေစေရန် မေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားရာမှ ဖြစ်ပေါ်သော နားလည်မှုသည် ပိုမိုခိုင်မာသည်။
နောက်ဆုံးအချက်မှာ ဆရာ၏ နှိမ့်ချမှု ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးက ကြည်ညိုသောအခါ ရှင်မဟာကစ္စာယနသည် သွန်သင်ချက်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကိုသာ ညွှန်ပြပြီး ထိုကြည်ညိုမှုကို မိမိထံ မထားခဲ့ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
တစ်ဖက်က အရာအားလုံးသည် ကံကြောင့်ဟု တင်ပြသည်။ ထေရဝါဒဘက်က ကံကိုယ်တိုင်သည် ကံကြောင့်ပင်လော၊ လူတစ်ဦးသည် ဝိပါက်ကြောင…
ထုလ္လနန္ဒာဘိက္ခုနီသည် လူများ ပိုနှစ်သက်သော ရှင်ဘဒ္ဒါကာပိလာနီကို ဝန်တိုသဖြင့် ရှေ့တွင် ရည်ရွယ်၍ နှောင့်ယှက်သည်၊…
သုနက္ခတ္တသည် မြတ်စွာဘုရားက ပါဋိဟာရိယ် မပြသလို လောကဖြစ်ပေါ်ပုံကိုလည်း မရှင်းပြသဖြင့် ဘုရားရှင်ထံမှ ပြန်လည်စွန့်…
နူနာရောဂါသည် အနာကို မီးလှုံသောအခါ သက်သာသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ မီးလှုံရန် ပြန်မလိုချင်တော့ပါ…