นครสูตร: ป้อมปราการชายแดนของใจ

เวลาเจอคำแนะนำทางธรรมที่ขัดใจ ให้ระลึกว่าเราเลือกเชื่อมั่นในทางนี้ด้วยเหตุผลอะไร หลักที่ฝังลึกจะไม่ล้มตามอารมณ์ของวันนั้น

ถามตัวเองก่อนทำสิ่งที่ไม่ค่อยดีว่า ถ้าคนที่เราเคารพเห็นอยู่ เราจะยังทำไหม ความละอายนี้คือคูที่กั้นไว้ตั้งแต่ไกล

ก่อนตัดสินใจเรื่องที่เสี่ยงผิดศีล ให้นึกถึงผลที่จะตามมาจริง ๆ ทั้งต่อตัวเองและคนอื่น ความเกรงกลัวผลแบบนี้ช่วยตรวจตราไม่ให้เผลอ

จำคำสอนสั้น ๆ ที่ใช้ได้จริงไว้สักสองสามข้อ เมื่อความโกรธหรือความอยากโผล่มา จะมีอาวุธหยิบใช้ได้ทันที ไม่ต้องไปค้นหา

ความเพียรไม่ต้องหวือหวา แค่ไม่ทิ้งเรื่องดีที่ตั้งใจไว้ เช่น นั่งสมาธิวันละสิบนาทีต่อเนื่อง ก็เป็นกองกำลังที่พร้อมอยู่ทุกวัน

เมื่อความคิดใดโผล่ขึ้นมา ให้ถามแบบยามหน้าประตูว่า "เธอเป็นใคร มาดีหรือมาร้าย" ก่อนจะปล่อยให้มันเข้ามาบงการการกระทำ

เมื่อติดอยู่กับอารมณ์ใด ให้ดูว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไร และกำลังเปลี่ยนไปอย่างไร การเห็นความเกิดดับคือกำแพงที่ทำให้อารมณ์ทำลายเราไม่ได้

นอกจากตั้งกฎให้ตัวเอง ให้สะสมเสบียงของใจด้วย เช่น ช่วงเวลาที่ได้นั่งสงบ เดินจงกรม หรือเจริญเมตตา ใจที่อิ่มจากข้างในจะไม่หิวโหยหาสิ่งยั่วยุภายนอก