နာထကရဏဓမ္မဆယ်ပါး

အခြားသူများနှင့် မိမိကိုယ်ကိုပါ ကတိပေးထားသည်များကို စောင့်ထိန်းပါ။ စကားကို ယုံကြည်စိတ်ချရသူသည် အခြားသူများ၏ မျက်စိတွင် အားကိုးရသူ ဖြစ်သည်။

အကျိုးရှိသော အကြောင်းအရာများကို ပုံမှန်ဖတ်ရှု သို့မဟုတ် နားထောင်ပြီး ရရှိသည်များကို မှတ်ထားပါ။ စနစ်တကျ စုစည်းထားသော ဗဟုသုတကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည်။

မိမိကို ပိုကောင်းသူဖြစ်ချင်စေသည့် လူများနှင့် အချိန်ရင်းနှီးပြီး မိမိ၏ စံနှုန်းကို ကျဆင်းစေသည့် လူများနှင့် အချိန်လျှော့ပါ။

သတိပေးခံရသည့်အခါ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ဦးမယ်” ဟု အမြဲ ဦးစွာပြောပြီး စိတ်အေးမှ ပြန်၍ ဆင်ခြင်ပါ။

အဖွဲ့တွင် မည်သူမျှ မလုပ်လိုသည့် အများအလုပ် တစ်ခုခုကို လက်ခံလုပ်ဆောင်ပါ။ လူတို့သည် တစ်ကြိမ်တည်း ထင်ရှားသည့် ရလဒ်ထက် ဤသို့သော အကူအညီကို ပိုကြာကြာ မှတ်မိသည်။

တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ် တရားနာရန် သို့မဟုတ် သုတ္တန်ဖတ်ရန် အချိန်ရှာပါ။ ကြားဖူးသည့်အကြောင်းကို အနီးရှိသူများနှင့် ဆွေးနွေးရန် ဖိတ်ခေါ်ပါ။

အဆိုးဆုံးနေ့တွင်ပင် နေ့တိုင်း လုပ်နိုင်သည့် သေးငယ်သောအလုပ်ကို သတ်မှတ်ပြီး ဆက်တိုက်ဖြစ်နေအောင် ထိန်းပါ။ ရံဖန်ရံခါ အပြင်းအထန်လုပ်ခြင်းထက် ဆက်တိုက်မပျက်ခြင်းက ကိုယ်ပိုင်ဘဝသစ်ကို ပိုမြန်စွာ တည်ဆောက်သည်။

အခြားသူတွင် ရှိသည်ကို မြင်၍ လိုချင်သောအရာနှင့် တကယ်လိုအပ်သောအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားပါ။ ရှင်းရှင်းခွဲခြားနိုင်ခြင်းက ငွေကြေးနှင့် စိတ်နှလုံးနှစ်ခုလုံးကို ကူညီသည်။

နေ့စဉ် ပုံမှန်လုပ်ရာတစ်ခုတွင် သတိကို ချည်နှောင်ပြီး ပိုခက်သည့်အချိန်များသို့ တိုးချဲ့ပါ။ ဥပမာ ဒေါသထွက်အောင် နှိုးဆွခံနေရချိန် ဖြစ်သည်။

ကြုံခဲ့ဖူးသည့်အရာများမှ သင်ခန်းစာကို အခါအားလျော်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ပါ။ ပညာသည် အတွေ့အကြုံကို စုဆောင်းရုံဖြင့် မကြီးထွားဘဲ အတွေ့အကြုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခြေဖျက်သုံးသပ်ခြင်းမှ ကြီးထွားလာသည်။