မောဃရာဇပဉှာနိဒ္ဒေသ: လောကကို ဟင်းလင်းသဘောဖြင့် ကြည့်ခြင်း

တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းသောအဖြေသည် နားထောင်သူ အဆင်သင့်ဖြစ်သည်အထိ စောင့်ရသည်။ မိဘ၊ ဆရာ သို့မဟုတ် အထက်လူကြီးအနေဖြင့် အချိန်ကိုက် စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် အမြန်ဖြေခြင်းထက် ပိုမို အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သည်။

လောကဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်တို့မှ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ သိမြင်နေသော လောကကို စဉ်းစားပါ။ ၎င်းသည် အချိန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်၍ ပျက်စီးနေသည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ နာကျင်နေသောအခါ သို့မဟုတ် ခံစားမှုသည် စိတ်တိုင်းမကျသောအခါ ၎င်းကို အမှန်တကယ် အမိန့်ပေး၍ မရကြောင်း သတိပြုပါ။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ထံ အပ်နှံထားသော အရာကို စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ ပြုစုပါ။

အတွေး သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တစ်ခုလုံးအဖြစ် စွဲယူထားမိလျှင် ၎င်းကို ဖြစ်ပေါ်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသော ရေအမြုပ်ကဲ့သို့ ကြည့်ကြည့်ပါ။

တရားထိုင်ချိန် တိုတိုတွင် ဤခံစားမှုသည် ကျွန်ုပ်၏ အရာမဟုတ်ဟူသော အမြင်တစ်မျိုးတည်းကိုသာ ဆင်ခြင်ကြည့်ပြီး စိတ်ပေါ့ပါးလာမလာ ကြည့်ပါ။

ပစ္စည်းဆုံးရှုံးသောအခါ သို့မဟုတ် လက်ရာကို ဝေဖန်ခံရသောအခါ ဆုံးရှုံးသွားသောအရာသည် ကျွန်ုပ်မဟုတ်ကြောင်း ခွဲခြားပါ။ ထိခိုက်ခံရခြင်းမှ ဆုံးရှုံးမှုသာ ကျန်သည့်အထိ နာကျင်မှု လျော့နည်းလာမည်။

ဤဟင်းလင်းသဘောသည် လောကကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခြင်းမဟုတ်ပါ။ အရာအားလုံးသည် အကြောင်းတရားနှင့်အညီ မိမိတာဝန်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်၊ ရှိသည်မှာ အရာအားလုံးကို ထမ်းပိုးရမည့် ပိုင်ရှင်မရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အကုန်မနှုတ်နိုင်သေးသည့်နေ့တွင် မိမိကို အတ္တဟု အများဆုံး စွဲယူထားသည်ကို ဥပမာ ရုပ်ရည်၊ ရာထူး သို့မဟုတ် အမြင်ကို သတိပြုကာ တစ်ခုချင်း တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချပါ။