မဟာသာရဇာတ်: သင့်လျော်သောလူသည် သင့်လျော်သောအချိန်တွင်
ဥက္ကဋ္ဌေ သူရမိစ္ဆန္တိအန္တရာယ်ရှိချိန်တွင် ရဲရင့်သူ လိုအပ်သည်။ ညှိနှိုင်းရာတွင် စကားမများဘဲ တည်ငြိမ်သူ လိုအပ်သည်။ အစားအစာရှိချိန်တွင…
သုဒ္ဓဋ္ဌကသုတ္တနိဒ္ဒေသော
မဟာနိဒ္ဒေသရှိ သုဒ္ဓဋ္ဌကသုတ်၏ ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်းတွင် ငှက်အချို့ကို မြင်ခြင်း၊ စကားအချို့ကို ကြားခြင်း သို့မဟုတ် အရာအချို့ကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်မည်ဟူသော ယုံကြည်မှုများကို ဥပမာပေးပြီး စိတ်သည် မင်္ဂလာပစ္စည်းများကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟကို ပယ်ခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဤသို့ မျောက်သည် ဤသစ်ကိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထိုသစ်ကိုင်းကို လွှတ်ကာ အဆုံးမရှိ ပြောင်းလဲနေသည့် ပုံရိပ်လည်း ပါဝင်သည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ်ရှိ မဟာနိဒ္ဒေသသည် သုတ္တနိပါတ် အဋ္ဌကဝဂ်ရှိ ဂါထာများကို စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းထားသော ပိဋကတ်ကျမ်းဖြစ်သည်။ သုဒ္ဓဋ္ဌကသုတ္တနိဒ္ဒေသမှာ စင်ကြယ်ခြင်း (သုဒ္ဓိ) ဆိုင်ရာ ဂါထာရှစ်ပုဒ်ပါ သုဒ္ဓဋ္ဌကသုတ်၏ ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်သည်။ ပထမဂါထာက “ငါသည် စင်ကြယ်သူ၊ အလွန်အမင်း ရောဂါကင်းသူကို မြင်ရသည်။ မြင်ခြင်းကြောင့် စင်ကြယ်ခြင်း ရနိုင်သည်” ဟု ထင်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ကိုးကားသည်။
နိဒ္ဒေသက ဤယုံကြည်မှုသည် အမျိုးမျိုးရှိကြောင်း ချဲ့ကားရှင်းပြသည်။ တစ်ဖွဲ့က နံနက်ခင်းတွင် အချို့သောရူပါရုံကို မြင်ခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ တစ်ဖွဲ့က ကြားရသော အသံကို ယုံကြည်သည်။ တစ်ဖွဲ့က ပြင်ပ ထိန်းသိမ်းမှုမျှသာဖြစ်သော သီလ သို့မဟုတ် နွားကဲ့သို့၊ ခွေးကဲ့သို့ ကျင့်သော ထူးဆန်းသည့် ဝတ်ပြုမှုများက စင်ကြယ်စေသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ တစ်ဖွဲ့က အရာတချို့ကို ထိတွေ့ခြင်းကို ယုံကြည်သည်။ ထို့နောက် ဂါထာအတိုင်း — ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာနနှင့် ဒိဋ္ဌိ ရှိနေသေးသူသည် သတိပဋ္ဌာန်၊ သမ္မပ္ပဓာန်၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်၊ ဣန္ဒြေ၊ ဗိုလ်၊ ဗောဇ္ဈင်နှင့် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးမှလွဲ၍ အခြားလမ်းဖြင့် စင်ကြယ်မည်မဟုတ်ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။
နောက်ဂါထာများက ဆရာဟောင်းကို စွန့်ပြီး ဆရာသစ်ဆီသို့ မရပ်မနား သွားနေသူကို သစ်ကိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်သော မျောက်နှင့်တူသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အယူဝါဒအလိုက် အတက်အကျမဖြစ်သည့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ပညာရှိသူ၊ မာရ်စစ်သည်တော်ကို အနိုင်ယူသူနှင့် ကာမတွင်လည်း သမာပတ်တွင်လည်း မငြိမူ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု မစွဲလမ်းသော ရဟန္တာတို့အကြောင်းလည်း ဆိုသည်။
ပထမဂါထာက မြင်ခြင်းကြောင့် စင်ကြယ်သည်ဟု ယုံကြည်သူများ၏ စကားကို ကိုးကားသည်။ နိဒ္ဒေသက ထိုသူများသည် စက္ခုဝိညာဉ်ဖြင့် ရူပါရုံကိုမြင်ခြင်းသည် ဉာဏ်လည်းဖြစ်၊ လမ်းလည်းဖြစ်၊ လွတ်မြောက်ရာလမ်းလည်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဘုရားရှင်က စင်ကြယ်ခြင်းသည် မြင်ခြင်းမှ အမှန်တကယ် ရနိုင်ပါက ကိလေသာရှိသူသည်လည်း အခြားလမ်းဖြင့် စင်ကြယ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ဟု ချေပမိန့်တော်မူသည်။
စိတ်ကို အလွန်ကောင်းစွာ ခံစားစေသော အတွေ့အကြုံနှင့် တွေ့သောအခါ ဥပမာ မြင့်မြတ်ရာနေရာသို့ သွားရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် လှပသောရှုခင်းကို မြင်ခြင်းတို့ဖြစ်လျှင် ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒေါသ သို့မဟုတ် တောင့်တမှု အမှန်တကယ် လျော့ပါးသွားသလားဟု ဆက်မေးကြည့်ပါ။
နိဒ္ဒေသက ယုံကြည်မှု ဥပမာများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ အချို့က နံနက်အိပ်ရာထပြီး ပျံလွှားငှက်ငယ်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမ၊ ရေအပြည့်ရှိသော အိုး သို့မဟုတ် အာဇာနည်မြင်းကို မြင်ခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အိုမင်းသူ၊ ဖျားနာသူ သို့မဟုတ် အိုးအလွတ်ကို မြင်ခြင်းသည် အမင်္ဂလာဟု ယူဆကြသည်။ အချို့က “ကြီးပွားခြင်း” သို့မဟုတ် “သိရိ” ဟူသော စကားကို ကြားခြင်းကို ယုံကြည်ကြသည်။ အချို့က မြေကြီး၊ နွားချေးကို ထိတွေ့သည် သို့မဟုတ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ခေါင်းပေါင်းကို ဝတ်ဆင်ပြီး ထိုအရာများကြောင့် စင်ကြယ်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဂါထာက ပါပကိုလွှင့်ပစ်ပြီးသော ဗြာဟ္မဏသည် ဤအရာများကြောင့် စင်ကြယ်ခြင်းရသည်ဟု မဆိုဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဤနံနက်အတွက် မကောင်းဟု ထင်စရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်ရလျှင် သို့မဟုတ် ကြားရလျှင် ယနေ့ကောင်းမည်၊ မကောင်းမည်ဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဤမှစ၍ စဉ်းစား၊ ပြော၊ လုပ်မည့်အရာအပေါ် ပိုမူတည်ကြောင်း သတိပြုပါ။
နိဒ္ဒေသက “ဥပဓိရှိသူ” ဟူသည်မှာ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ တဏှာ၊ ဒိဋ္ဌိ၊ ကိလေသာနှင့် ဥပါဒါန်ရှိသေးသူဟု ရှင်းပြပြီး “အခြားလမ်း” ဟူသည်မှာ သတိပဋ္ဌာန်နှင့် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကဲ့သို့ ဗောဓိပက္ခိယတရားမှလွဲ၍ ထုတ်ဆောင်မပေးသော လမ်းဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။ ပရိဗိုဇ်တစ်ဦးက ကိုယ်ဖြင့် ဒုစရိုက်မပြုခြင်း၊ မကောင်းသော စကားမပြောခြင်း၊ မကောင်းသော အကြံမကြံခြင်းနှင့် မှားသောအသက်မွေးမှုမပြုခြင်းသာဖြင့် ကုသိုလ်ပြည့်စုံပြီး သမဏအမြင့်ဆုံး ဖြစ်ပြီဟု ဆိုသည့်စကားကို နိဒ္ဒေသက ကိုးကားသည်။ ၎င်းသည် ပြင်ပ ထိန်းသိမ်းမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် လုံလောက်သည်ဟု ယုံကြည်သူ၏ ဥပမာဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကုသိုလ်ပြုခြင်း၊ ဆွမ်းလောင်းလှူခြင်း သို့မဟုတ် သီလစောင့်ခြင်းကို ပုံမှန်ပြုလုပ်နေပါက သာမန်နေ့များတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်တိုမှုနှင့် တောင့်တမှု အနည်းငယ်လျော့ပါးလာသလားဟု ထပ်မေးကြည့်ပါ။ ထိုအချက်သည် အမှန်တကယ် တိုင်းတာမှုဖြစ်သည်။
ဂါထာက ထိုသူများသည် ပထမအရာကို စွန့်ပြီး နောက်အရာကို မှီခိုကာ တဏှာ၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်နေသောကြောင့် ငြိကပ်မှုကို မကျော်လွန်နိုင်၊ မျောက်က သစ်ကိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လွှတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ နိဒ္ဒေသက ထိုသူများသည် ဆရာဟောင်းကို စွန့်ပြီး ဆရာသစ်ကို ကိုင်စွဲသည်၊ ဆုံးမစကား၊ အဖွဲ့အစည်း၊ အမြင်၊ ကျင့်စဉ်နှင့် ယခင်လမ်းကို စွန့်ပြီး အသစ်ကို ကိုင်စွဲသည်၊ တောကြီးထဲရှိ မျောက်သည် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လွှတ်ကာ နောက်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ချဲ့ကားရှင်းပြသည်။
ကျင့်ကြံနည်း သို့မဟုတ် သင်ယူရာအရင်းအမြစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မပြောင်းမီ မိမိသည် နည်းလမ်းဟောင်း၏ ခက်ခဲမှုမှ ထွက်ပြေးနေခြင်းလော၊ ပြောင်းသင့်သည်ဟု တကယ့်အကြောင်းရင်း မြင်ခြင်းလောဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။
ဂါထာက ကိုယ်တိုင်ဝတ်ကို ကျင့်ကြံပြီး သညာတွင် ငြိကပ်နေသူသည် အတက်အကျဖြင့် သွားနေသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ နိဒ္ဒေသက ကာမသညာ၊ ဗျာပါဒသညာ၊ ဝိဟိံသာသညာနှင့် ဒိဋ္ဌိသညာတွင် ငြိကပ်ခြင်းကို နံရံပေါ်ရှိ သံမှိုတွင် ချိတ်ထားသော အရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ သင်္ခါရအားလုံး မမြဲကြောင်းကို သိသူ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်နှင့် အရိယသစ္စာကို သိသူသည် ကျယ်ဝန်းသော ပညာရှိသည်။ နိဒ္ဒေသက “ဘူရိ” ဟူသည် မြေကြီးဟု အနက်ရကြောင်း၊ မြေကြီးနှင့်တူညီစွာ ကျယ်ဝန်းသော ပညာရှိသူသည် အယူဝါဒတစ်ခုမှ အခြားအယူဝါဒတစ်ခုသို့ မပြေးလွှားကြောင်း ရှင်းပြသည်။
ဝေဒနာစိတ်သည် သတင်း သို့မဟုတ် အကြံပြုချက်အသစ်များအလိုက် မည်မျှ အတက်အကျရှိသည်ကို သတိပြုပြီး စစ်ဆေး၍ ရသော အခြေခံမူသို့ ပြန်လာပါ။ ဥပမာ ဤအရာသည် ကိလေသာကို လျော့စေသလား၊ တိုးစေသလားဟု မေးပါ။
ဂါထာက မြင်ရ၊ ကြားရ၊ သိရသည့် အရာအားလုံးတွင် စစ်သည်ကို ဖျက်ဆီးသူအကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ နိဒ္ဒေသက စစ်သည်ဟူသည် မာရ်စစ်သည်ဖြစ်ပြီး ကာယ၊ ဝစီ၊ မနော ဒုစရိုက်၊ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ခုနှစ်နှစ်ချီ အငြိုးထားခြင်းနှင့် အကုသိုလ်အားလုံးကို ဆိုလိုကြောင်း ရှင်းပြပြီး မာရ်စစ်သည်တော် ဆယ်မျိုးဂါထာကို ထောက်ကာ ဖော်ပြသည် — ကာမ၊ မကျေနပ်ခြင်း၊ ဆာလောင်ငတ်မွတ်ခြင်း၊ တဏှာ၊ ငိုက်မျဉ်းခြင်း၊ ကြောက်လန့်ခြင်း၊ သံသယ၊ ဂုဏ်မထောက်မှုနှင့် ခက်ထန်မှု၊ မှားယွင်းစွာရသော လာဘသက္ကာရ၊ မိမိကိုမြှောက်ပင့်ပြီး သူတစ်ပါးကို ချိုးနှိမ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သူရဲဘောကြောင်သူသည် အနိုင်မယူနိုင်၊ သူရဲကောင်းသည် အနိုင်ယူပြီး သုခရသည်။
ဤအပတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ထံ အများဆုံး လာရောက်သော မာရ်စစ်သည်တော်တစ်ခုကို ရွေးပါ။ ဥပမာ ငိုက်မျဉ်းခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းပေါ်လာတိုင်း သတိထားမိရန် ဆုံးဖြတ်ပါ။
နောက်ဆုံးဂါထာက ရဟန္တာကို နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်ပြီးသူ၊ ကာမဂုဏ်တွင်လည်း မတပ်မက်၊ ရာဂကင်းရာဖြစ်သော သမာပတ်တွင်လည်း မတပ်မက်၊ ဤအရာသည် အမြင့်ဆုံးဟုလည်း မစွဲကိုင်သူအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ နိဒ္ဒေသက နယ်နိမိတ်လေးထပ်ဟူသည် မဂ်တစ်ဆင့်စီက ကျော်လွန်သော ကိလေသာအစုများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြပြီး ရူပဈာန် သို့မဟုတ် အရူပဈာန်ကို နှစ်သက်စွဲလမ်းခြင်းသည်လည်း ရာဂတစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။
တရားထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းသောနေရာတွင် အနားယူခြင်းကြောင့် ပုံမှန်ဘဝကို စက်ဆုပ်လာသည် သို့မဟုတ် မကျင့်ကြံဘူးသူများကို အထင်သေးလာလျှင် ထိုအရာသည် ငြိမ်သက်မှုကို စွဲလမ်းနေကြောင်း လက္ခဏာဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်လူများတွင်လည်း မိမိတို့၏ နံနက်ခင်းမင်္ဂလာနိမိတ်များ ရှိကြသည်။ ဥပမာ နေ့အလိုက် အင်္ကျီအရောင်၊ ကားနံပါတ်ပြားအမှတ်၊ ဖုန်းထဲမှ နေ့စဉ်ဟောစာတမ်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသောနေ့တွင် မပြောသင့်ဟု ယူဆသော စကားများ ဖြစ်သည်။ နိဒ္ဒေသက ဤဓလေ့များကို မတားမြစ်ပါ။ သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟကို စိတ်ထဲမှ ဆေးကြောနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
အလွန်အသုံးဝင်သော သတိပေးချက်မှာ သစ်ကိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်သော မျောက်၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။ အချို့သူများသည် အရာလျင်မြန်စွာ ရလိုသောကြောင့် ဆရာ၊ ကျောင်းတိုက်၊ ကျင့်ကြံနည်းနှင့် တရားထိုင်သည့် အက်ပ်ကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းနေကြသော်လည်း ရလဒ်မြင်ရလောက်အောင် နည်းလမ်းတစ်ခုတွင် ကြာကြာမနေဖူးပါ။
မင်္ဂလာနိမိတ်ကို ယုံကြည်သူများနှင့် ပြောဆိုသောအခါ လေးစားစွာ ပြောသင့်သည်။ ဤသုတ်သည် ကိုယ့်ယုံကြည်မှုကို ဦးစွာ စစ်ဆေးရန် အသုံးပြုရသည်၊ ဘယ်သူ့ကိုမျှ လှောင်ပြောင်ရန် မဟုတ်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
အန္တရာယ်ရှိချိန်တွင် ရဲရင့်သူ လိုအပ်သည်။ ညှိနှိုင်းရာတွင် စကားမများဘဲ တည်ငြိမ်သူ လိုအပ်သည်။ အစားအစာရှိချိန်တွင…
မေဏ္ဍကဂဟပတိ၊ သူ၏ဇနီး၊ သား၊ ချွေးမနှင့် ကျွန်တို့သည် လူများကို ဝေငှကျွေးမွေးရာတွင် အသုံးပြုသော အထူးစွမ်းရည်များ…
အိုမင်းမှ ရှင်ရဟန်းပြုသော ရဟန်းတစ်ပါးက တားမြစ်ချက်မှ လွတ်ပြီဟု ဝမ်းသာသောအခါ ရှင်မဟာကဿပက သံဃာအား ဓမ္မဝိနယကို သင…
ရှင်ရဟန်းပြုသူ မကြာခဏ ဆင်ခြင်သင့်သော တရား 10 ချက် — ငါသည် လူဝတ်ကြောင်နှင့် ကွဲပြားပြီ၊ ငါ၏ ဘဝသည် သူတစ်ပါးကို မ…