ဣတိဝုတ္တက: အမျက်ဒေါသ၊ မက္ခ၊ မာနကို စွန့်ခြင်း
ဧကဓမ္မံ ဘိက္ခဝေ ပဇဟထ အဟံ ဝေါ ပါဋိဘောဂေါ အနာဂါမိတာယ“တရားတစ်ပါးကို စွန့်နိုင်လျှင် အနာဂါမ်ဖြစ်ခြင်းကို ငါ အာမခံသည်” ဟူသော ဣတိဝုတ္တက၏ အစပိုင်း သုတ်တိုများသည် အမျက်…
မဇ္ဈတ္တေန ဘဝိတဗ္ဗံ ဓမ္မေသု စ ပုဂ္ဂလေသု စ
သံဃာက အငြင်းပွားမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် တာဝန်ပေးထားသူ၏ ကျင့်ဝတ်များ ဖြစ်သည်။ အမှုသည်၏ နာမည်နှင့် အမျိုးအနွယ်ကို မမေးခြင်း၊ လူတစ်ဦးချင်းနှင့် အကျိုးစီးပွားထက် အစုအဖွဲ့နှင့် ဓမ္မကို အလေးထားခြင်း၊ တိုးတိုးမပြောခြင်းနှင့် အမူအရာ မပြခြင်း၊ ထွက်ဆိုချက်ကို မဖြတ်ခြင်း၊ မဖြည့်စွက်ခြင်း၊ ကြောက်သူကို နှစ်သိမ့်ခြင်း၊ ကြမ်းသူကို တားခြင်းနှင့် မိမိအဖွဲ့များခြင်း သို့မဟုတ် သိများခြင်းကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ မထီမဲ့မြင် မပြုခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။
ပရိဝါရသည် ဝိနယပိဋကတ်၏ နောက်ဆုံးကျမ်းဖြစ်ပြီး ဝိနည်းကိစ္စများကို မေးခွန်းအဖြေပုံစံဖြင့် အကျဉ်းချုပ်၍ အုပ်စုခွဲထားသည်။ စူဠသင်္ဂါမနှင့် မဟာသင်္ဂါမတွင် ပရိဝါရသည် သံဃာအတွင်း အငြင်းပွားမှုနှင့် ပတ်သက်သော ရဟန်း၊ အထူးသဖြင့် သံဃာက အတည်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်သူသည် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ ထားသင့်သည်ကို ရှင်းပြထားသည်။
စူဠသင်္ဂါမက ဆုံးဖြတ်သူသည် အမှုသည်နှစ်ဦး၏ ဥပဇ္ဈာယ်၊ ဆရာ၊ တပည့်၊ ဇာတိ၊ နာမည်၊ ဂေါတ္တ သို့မဟုတ် မွေးရပ်ကို မမေးသင့်ဟု စတင်ဖော်ပြသည်။ ထိုသို့ သိလျှင် ချစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်၍ ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း၊ တွေဝေခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ခြင်းကြောင့် ဘက်လိုက်မှု ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စိတ်၊ စကားနှင့် အမူအရာဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များ ရှည်လျားသော စာရင်းကို ပေးထားပြီး ဓမ္မတွင်ရော ပုဂ္ဂိုလ်တွင်ပါ ဘက်မလိုက်စွာ ကိုယ်ကို ထားသင့်သည်ဟု အဆုံးသတ်သည်။
ဥပါလိပဉ္စက အဓိကရဏဝူပသမဝဂ်တွင် မြတ်စွာဘုရားက အဂတိလေးပါးသို့ မလိုက်ဘဲ သံဃာကို အလေးထားပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကို မအလေးထားသူ၊ သို့မဟုတ် သဒ္ဓမ္မကို အလေးထားပြီး အာမိသကို မအလေးထားသူသည် အဓိကရုဏ်းကို ငြိမ်းစေသင့်သည်ဟု အုပ်စုများစွာတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်တော်မူသည်။ မဟာသင်္ဂါမကမူ သံဃာအတွင်း ပြောဆိုသူကို မိမိမှာ အဖွဲ့ရှိသည်၊ များစွာသိသည် သို့မဟုတ် အသက်ကြီးသည်ဟူ၍ အခြားသူကို မထီမဲ့မြင် မပြုရန် သတိပေးသည်။
ဆုံးဖြတ်သူသည် အမှုသည်နှစ်ဦး၏ ဥပဇ္ဈာယ်၊ ဆရာ၊ တပည့်၊ ဇာတိ၊ နာမည်၊ ဂေါတ္တ၊ အာဂမ၊ အမျိုးအနွယ် သို့မဟုတ် မွေးရပ်ကို မမေးသင့်ပါ။ သိပြီးလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ချစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း၊ တွေဝေခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ခြင်းကြောင့် ဘက်လိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အလုပ်ကို စစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် လူရွေးချယ်ခြင်းတွင် ဖြစ်နိုင်သမျှ နာမည်၊ အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် ဆက်စပ်မှုကို အရင်ဖုံးထား၍ အလုပ်၏ အနှစ်သာရကိုသာ ကြည့်ကြည့်ပါ။
ဆုံးဖြတ်သူသည် သံဃာကို အလေးထားသူ ဖြစ်ရမည်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို အလေးမထားရ။ ဥပါလိပဉ္စကတွင်လည်း အဂတိလေးပါးသို့ မလိုက်ဘဲ သံဃာကို အလေးထားပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကို မအလေးထားသူသည် အဓိကရုဏ်းကို ငြိမ်းစေသင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်း သို့မဟုတ် အာဏာရှိသူနှင့် ဆက်စပ်သောကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ရလျှင် အခြားသူတစ်ဦးက တူညီသောကိစ္စကို ပြုမိလျှင် ကိုယ်သည် ဤသို့ပင် ဆုံးဖြတ်မလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။
ဆုံးဖြတ်သူသည် သဒ္ဓမ္မကို အလေးထားသူ ဖြစ်ရမည်၊ အာမိသကို အလေးမထားရ။ ပရိဝါရ၏ ဂါထာကလည်း ဆုံးဖြတ်သူသည် အာမိသကို မမှီရ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မမှီရ၊ နှစ်ခုစလုံးကို ရှောင်ပြီး ဓမ္မနှင့်ညီသည့်အတိုင်း ပြုရမည်ဟု သွန်သင်သည်။
အမှုသည်တစ်ဖက်သည် ဖောက်သည်ကြီး သို့မဟုတ် အဓိကထောက်ခံသူ ဖြစ်နေလျှင် ထိုဆက်စပ်မှုကို ဖွင့်ပြောပါ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူတစ်ဦးကိုပါ အတူ စဉ်းစားစေပါ။
ဆုံးဖြတ်သူသည် ကိစ္စ၏ အနှစ်သာရအတိုင်း လိုက်ရမည်၊ ပရိသတ်ကို မကြည့်ရ။ သင့်လျော်သောအချိန်၊ မှန်သောစကား၊ နူးညံ့သောစကား၊ အကျိုးရှိသောစကားနှင့် မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရမည်။
လူများက တစ်ဖက်ကို အုပ်စုဖွဲ့ ထောက်ခံနေသော အစည်းအဝေး သို့မဟုတ် ပို့စ်တွင် သက်သေကို ဦးစွာကြည့်ပါ။ အသံအကျယ်ဆုံးသူ၏ စကားအတိုင်း မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။
ဆုံးဖြတ်သူသည် နားနားကပ်၍ မတိုးတိုးပြောသင့်၊ အပြစ်ရှာမနေသင့်၊ မျက်စိမမှိတ်သင့်၊ မျက်ခုံးမမြှောက်သင့်၊ ခေါင်းမလှမ်းသင့်၊ လက်ဖြင့် အမူအရာ မပြသင့်ပါ။ မိမိ၏ ဆိုင်ရာ အာသနပေါ်၌ ထိုင်၍ အလျင်စလို မရှိ၊ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ စကားကို သည်းခံ၍ ပေါက်ကရ မပြောဘဲ ရန်ငြိုးမဖွဲ့သင့်ပါ။
မည်သူ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို နားထောင်နေစဉ် အခန်းရှိ အခြားသူနှင့် မျက်လုံးအမူအရာ မပြပါနှင့်၊ နောက်ကွယ်မှ ချတ်မပို့ပါနှင့်။ အမူအရာငယ်များက အခြားဘက်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဟု ခံစားစေသည်။
ဆုံးဖြတ်သူသည် နှစ်ဖက်စလုံး ပြောသောအကြောင်းအရာကို မကျန်စေရန် မှတ်သားရမည်။ မပြောခဲ့သော အကြောင်းအရာကို မထည့်ရ။ ကိစ္စနှင့်ကိုက်ညီသော စကားကို ကောင်းစွာမှတ်ထားပြီး မေးမြန်း၍ ဝန်ခံချက်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်ရမည်။
ပဋိပက္ခစကားဝိုင်းကို အကျဉ်းချုပ်သောအခါ ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အထက်သို့ အစီရင်ခံခြင်း မပြုမီ နှစ်ဖက်လုံးကို “နားလည်ပုံ မှန်ပါသလား” ဟု ဖတ်ပြပါ။
စွပ်စွဲသူ သို့မဟုတ် စွပ်စွဲခံရသူ စိတ်လှုပ်ရှားနေလျှင် စိတ်အေးစေသော စကားပြောသင့်သည်။ ကြောက်နေလျှင် နှစ်သိမ့်စကား ပြောသင့်သည်။ ကြမ်းတမ်းလျှင် တားသင့်သည်။ မသန့်ရှင်းလျှင် ပြုပြင်သင့်သည်။ ရိုးသားစွာ ပြောလျှင် နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံသင့်သည်။ ထို့နောက် အဂတိမလိုက်ဘဲ ဓမ္မတွင်ရော ပုဂ္ဂိုလ်တွင်ပါ ဘက်မလိုက်စွာ ကိုယ်ကို ထားသင့်သည်။
ကလေး သို့မဟုတ် ဝန်ထမ်းအသစ်သည် ကြောက်လန့်၍ စကားမပြောနိုင်လျှင် ကိစ္စကို နားလည်ရန် စကားပြောခြင်းဖြစ်ကြောင်း အရင်ပြောပါ။ အသံမြှင့်၍ အခြားသူကို ဖိနှိပ်သူကိုမူ ယဉ်ကျေးစွာ ဒါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တားပါ။
မဟာသင်္ဂါမက သံဃာအတွင်း ပြောဆိုသူကို ငါ့မှာ အဖွဲ့ရှိသည်ဟု ထင်၍ အခြားဘက်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုရန်၊ ငါ များစွာသိသည်ဟု ထင်၍ သိနည်းသူကို မထီမဲ့မြင် မပြုရန်၊ ငါ အသက်ကြီးသည်ဟု ထင်၍ ငယ်သူကို မထီမဲ့မြင် မပြုရန်၊ မရောက်သေးသောကိစ္စကို မပြောရန်နှင့် ကိစ္စကို ဓမ္မနှင့် ဝိနည်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ ငြိမ်းစေရန် သွန်သင်သည်။
ကိုယ်သည် ခေါင်းဆောင်၊ အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အများစုဘက်ဖြစ်လျှင် အသက်ငယ်သူ သို့မဟုတ် အတွေ့အကြုံနည်းသူ၏ အမြင်ကို အထူး လေးလေးနက်နက် နားထောင်ပါ။
လူတိုင်း တစ်ချိန်ချိန်တွင် အလယ်အလတ်လူ ဖြစ်ဖူးသည်။ ဥပမာ သားသမီးများ ရန်ဖြစ်သည့်ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ရမည့် မိဘ၊ တိုင်ကြားချက်ကို စစ်ဆေးရမည့် ခေါင်းဆောင်၊ အဖွဲ့ဝင်ကို ကိုင်တွယ်ရမည့် အုပ်စု အက်ဒမင်တို့ ဖြစ်သည်။ ပရိဝါရရှိ ကျင့်ဝတ်များသည် အသေးစိတ်ကျသဖြင့် စစ်ဆေးစာရင်းအဖြစ် သုံးနိုင်သည်။
ချက်ချင်း အသုံးချနိုင်သော မူမှာ ကိုယ်က မည်သူ ဖြစ်သည်ကို မကြည့်မီ စံနှုန်းကို အရင်သတ်မှတ်ခြင်း၊ ဘက်အားလုံးကို တူညီသောအမူအရာဖြင့် ဆက်ဆံခြင်း၊ ကိုယ့်အမြင်ကို မထည့်ဘဲ နှစ်ဖက်၏ စကားကို အပြည့်အစုံ မှတ်ထားခြင်းနှင့် တကယ့်ကိစ္စအတိုင်း ကြည့်မည့်အစား နားထောင်နေသော လူများစုကို ကျေနပ်အောင် ပြုမိခြင်းကို သတိထားခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် သိမ်မွေ့သောအချက်မှာ အမှုသည်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ဂရုစိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပရိဝါရသည် ဆုံးဖြတ်သူကို အေးစက်စေရန် မဟုတ်ဘဲ ကြောက်နေသူကို နှစ်သိမ့်ရန်၊ ကြမ်းတမ်းသူကို တားရန်နှင့် ရိုးရိုးသားသားရှိသူအား နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံရန် သွန်သင်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
“တရားတစ်ပါးကို စွန့်နိုင်လျှင် အနာဂါမ်ဖြစ်ခြင်းကို ငါ အာမခံသည်” ဟူသော ဣတိဝုတ္တက၏ အစပိုင်း သုတ်တိုများသည် အမျက်…
ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ၊ သံဃာတို့၏ ဂုဏ်တော်များကို တစ်ချက်ချင်း ဖော်ပြပြီး “ဤသစ္စာစကားဖြင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ရှိပါစေသော”…
“ပရိသတ်များစွာ ရှိပါစေ” ဟု ဆုတောင်းခဲ့ဖူးသော ဗြာဟ္မဏသည် အယူမှားသဖြင့် လူပျက်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး တစ်နေ့…
ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် ခိုးသားများကို နှိမ်နင်းမည့်အစား ပုရောဟိတ်က ဘုရင်အား လယ်သမားများကို မျိုးစေ့၊ ကုန်သည်များကို အရင်…