ပဋ္ဌာန်း: အမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ထောက်ကူသော အမြစ်များရှိသည်
ပရာမာသဒုကံပရာမာသဒုကသည် ဓမ္မများကို အမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း (ပရာမာသ) နှင့် ပရာမာသမဟုတ်သောဓမ္မဟူ၍ ခွဲသည်။ ကျမ်းစာသားက ပရာမာသ…
ပိဏ္ဍပါတပါရိသုဒ္ဓိသုတ္တံ
ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် သုညတဝိဟာရဖြင့် နေထိုင်သောကြောင့် ဣန္ဒြေများ ကြည်လင်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆွမ်းခံလှည့်လည်သောလမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြင်ရ၊ ကြားရသောအရာများအပေါ် စိတ်၌ တပ်မက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် တွေဝေခြင်း ရှိမရှိ၊ နီဝရဏများကို ပယ်၍ ဗောဓိပက္ခိယတရားကို ပွားများပြီးလားဟူသော မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နည်းကို သွန်သင်တော်မူသည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် ပိဏ္ဍပါတပါရိသုဒ္ဓိသုတ်တွင် ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ညနေချိန်၌ တစ်ကိုယ်တော်နေရာမှ ထွက်၍ မြတ်စွာဘုရားထံ ဝင်ရောက်ဖူးမြော်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက သင်၏ ဣန္ဒြေများ ကြည်လင်၍ အသားအရေ စင်ကြယ်တောက်ပနေသည်၊ သင်သည် မည်သည့်ဝိဟာရတရားဖြင့် အများအားဖြင့် နေထိုင်သနည်းဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာက သုညတဝိဟာရဖြင့် အများအားဖြင့် နေထိုင်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုသည်မှာ မဟာပုရိသ၏ ဝိဟာရတရား ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထို့နောက် သုညတဝိဟာရဖြင့် နေထိုင်လိုသော ရဟန်းသည် ဆွမ်းခံရန် ဝင်ရောက်သည့်လမ်း၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်သည့်နေရာနှင့် ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် ရူပါရုံ၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗနှင့် ဓမ္မာရုံတို့ကို နှစ်သက်ခြင်း၊ တပ်မက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း၊ တွေဝေခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်မချမ်းသာခြင်း ရှိမရှိ ဆင်ခြင်သင့်ကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည်။ ရှိလျှင် ပယ်ရန် ကြိုးစားသင့်၍ မရှိလျှင် ပီတိနှင့် ပါမောဇ္ဇဖြင့် နေထိုင်ကာ နေ့ညမပြတ် ကုသိုလ်တရားတို့၌ သင်ယူကျင့်ကြံသင့်သည်။
နောက်ထပ် ဆင်ခြင်ရန်အချက်များကိုလည်း ဟောကြားတော်မူသည် — ကာမဂုဏ်ငါးပါးနှင့် နီဝရဏငါးပါးကို ပယ်ပြီးပြီလော၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးကို သိပြီးပြီလော၊ သတိပဋ္ဌာန်၊ သမ္မပ္ပဓာန်၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်၊ ဣန္ဒြေ၊ ဗိုလ်၊ ဗောဇ္ဈင်၊ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး၊ သမထနှင့် ဝိပဿနာကို ပွားများပြီးပြီလော၊ ဝိဇ္ဇာနှင့် ဝိမုတ္တိကို ထင်ရှားစေပြီးပြီလောဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အတိတ်ကာလ၏ သမဏဗြာဟ္မဏအားလုံး ဆွမ်းကို စင်ကြယ်စေခဲ့ကြသည်မှာ ဤသို့ ဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ ဣန္ဒြေများ ကြည်လင်၍ အသားအရေ တောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် မေးတော်မူသည်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာက သုညတဝိဟာရဖြင့် အများအားဖြင့် နေထိုင်ပါသည်ဟု လျှောက်ထားသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုသည်မှာ မဟာပုရိသ၏ ဝိဟာရတရားဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
အတွင်းငြိမ်းချမ်းမှုသည် မျက်နှာအမူအရာနှင့် ဟန်ပန်တွင် ပေါ်လွင်တတ်သည်။ ပုံရိပ်ကို စိတ်မပူမီ စိတ်ကို ဦးစွာ စောင့်ရှောက်ပါ။
ရဟန်းသည် ဆွမ်းခံဝင်သည့်လမ်း၊ လှည့်လည်သည့်နေရာနှင့် ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် မျက်စိဖြင့်သိသော ရူပါရုံကို နှစ်သက်ခြင်း၊ တပ်မက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း၊ တွေဝေခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်မချမ်းသာခြင်း စိတ်၌ ရှိမရှိ ဆင်ခြင်သင့်ပြီး အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ ထိတွေ့မှုနှင့် ဓမ္မာရုံတို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဆင်ခြင်သင့်သည်။
အိပ်ရာမဝင်မီ ယနေ့ လမ်းကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားပါ — မည်သည့်အရာကို မြင်၍ လိုချင်ခဲ့သနည်း၊ မည်သည့်အရာကို ကြား၍ စိတ်တိုခဲ့သနည်းဟု အချိန်အစဉ်အတိုင်း ဆက်ကြည့်ပါ။
ဆင်ခြင်ကြည့်သောအခါ အကုသိုလ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လျှင် ထိုအကုသိုလ်များကို ပယ်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။ မတွေ့လျှင် ထိုရဟန်းသည် ပီတိနှင့် ပါမောဇ္ဇဖြင့် နေထိုင်၍ နေ့ညမပြတ် ကုသိုလ်တရားတို့၌ သင်ယူကျင့်ကြံသည်။
မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို အမှားရှာခြင်းချည်း မဟုတ်ပါ။ စိတ်ကောင်းသည့်နေ့ကိုလည်း လက်ခံ၍ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးပြီး ဆက်ကျင့်ရန် အားပေးမှုအဖြစ် ထားပါ။
နောက်ဆင်ခြင်ချက်မှာ ကာမဂုဏ်ငါးပါးကို ပယ်နိုင်ပြီလော၊ နီဝရဏငါးပါးကို ပယ်နိုင်ပြီလောဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မပယ်နိုင်သေးလျှင် ပယ်ရန် ကြိုးစားသင့်၍ ပယ်နိုင်ပြီဆိုလျှင် ပီတိနှင့် ပါမောဇ္ဇဖြင့် နေထိုင်သည်။
အပတ်တိုင်း နီဝရဏ မည်သည်က အနှောင့်အယှက်အများဆုံးဖြစ်သနည်း — တပ်မက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း၊ ထိုင်းမှိုင်းခြင်း၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ခြင်း — ဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပြီး ထိုတစ်ခုကို ဦးစွာ စောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်ပါ။
ထို့နောက် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးကို သိပြီးပြီလော၊ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး၊ သမ္မပ္ပဓာန်လေးပါး၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါး၊ ဣန္ဒြေငါးပါး၊ ဗလငါးပါး၊ ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးနှင့် အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ပွားများပြီးပြီလော၊ သမထနှင့် ဝိပဿနာကို ပွားများပြီးပြီလော၊ ဝိဇ္ဇာနှင့် ဝိမုတ္တိကို ထင်ရှားစေပြီးပြီလောဟု ဆင်ခြင်ရသည်။
ဤစာရင်းကို လစဉ် ကျင့်ကြံမှု ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးမှုပုံစံအဖြစ် သုံးပါ။ အချက်အားလုံး ပြည့်စုံမည်ဟု မမျှော်လင့်ရပါ။ သို့သော် မည်သည့်ဘက်ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်စေသည်။
အတိတ်၊ အနာဂတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၏ ဆွမ်းကို စင်ကြယ်စေခဲ့သည့် သမဏဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် ဤသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့်သာ ပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်သာရိပုတ္တရာအား ဤသို့ သင်ယူရန် မိန့်တော်မူသည်။
လူဝတ်ကြောင်တို့ ဖြစ်လျှင် အစားအစာ၊ လစာ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ အကူအညီကို ရရှိခြင်းနှင့်အတူ ရရှိသောအရာနှင့် ထိုက်တန်အောင် စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းကိုလည်း တွဲလုပ်သင့်သည်။
ဆက်လက်ရှိသော နဂရဝိန္ဒေယျသုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားက နဂရဝိန္ဒမြို့သား ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂဟပတိတို့အား မိန့်တော်မူသည် — အာယတနဖြင့် သိရှိသော အရာများ၌ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟမှ မကင်းသေးသူ၊ စိတ်မငြိမ်သူနှင့် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်ဖြင့် တစ်သမတ်တည်း မကျင့်သူ သမဏဗြာဟ္မဏတို့ကို ပူဇော်ရန် မသင့်၊ ထိုအရာများမှ ကင်းသူများကိုသာ ပူဇော်သင့်သည်။
ဆရာ၊ ဆရာတော်ကို ရွေးချယ်သောအခါ နာမည်ကြီးမှု သို့မဟုတ် စကားပြောကောင်းမှုထက် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တစ်သမတ်တည်း ကျင့်ကြံမှုကို ကြည့်ပါ။
ဤသုတ်သည် လူဝတ်ကြောင်များ တိုက်ရိုက်ကျင့်သုံးနိုင်သည့် “လမ်းကြောင်း ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း” လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။ အလုပ်သွားသည့်လမ်း၊ ဈေးသွားသည့်လမ်း သို့မဟုတ် ကုန်တိုက်တွင် လျှောက်သွားသည့်အချိန်များသည် စိတ်နှင့် အရာအမျိုးမျိုး ထိတွေ့ရသည့် လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်သည်။
အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လမ်းတစ်လျှောက် စိတ်သည် မည်သည့်အရာတွင် ငြိကပ်သနည်း၊ မည်သည့်အရာကြောင့် စိတ်တိုသနည်း၊ မည်သည့်အရာနှင့် အမှတ်တမဲ့ လွင့်မျောသွားသနည်းဟု ပြန်ကြည့်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ရန်မလို၊ သိပြီး ရည်ရွယ်ချက်ကို အသစ်ပြုလုပ်ရုံသာဖြစ်သည်။ စိတ်တည်ငြိမ်သည့်နေ့ဖြစ်လျှင် ထိုအတွက် ဝမ်းမြောက်နိုင်သည်။
သုတ်ပါ သုညတဝိဟာရ ဟူသည်မှာ အရိယာတို့၏ အဆင့်မြင့်တရားဖြစ်သည်။ အဋ္ဌကထာက သုညတာကို အာရုံပြုသော ဖိုလ်သမာပတ်ကို ဆိုလိုသည်ဟု ရှင်းပြသည်။ သာမန်လူများ အသုံးချနိုင်သည်မှာ မိမိကိုယ်ကို စနစ်တကျ ပြန်လည်သုံးသပ်သည့်နည်းဖြစ်၍ မိမိသည် သုညတာ၌ နေထိုင်ပြီဟု ဆိုခြင်း မဟုတ်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ပရာမာသဒုကသည် ဓမ္မများကို အမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း (ပရာမာသ) နှင့် ပရာမာသမဟုတ်သောဓမ္မဟူ၍ ခွဲသည်။ ကျမ်းစာသားက ပရာမာသ…
အာဇီဝကဂိုဏ်းဝင်၏ ဂဟပတိတစ်ဦးက အရှင်အာနန္ဒာအား မည်သူတို့သည် ဓမ္မကို ကောင်းစွာ ဟောကြသနည်း၊ မည်သူတို့သည် ကောင်းစွာ…
ငှက်များသည် အသီးကုန်သောအခါ သစ်ပင်ကို စွန့်ခွာသွားကြသော်လည်း ကြက်တူရွေးဘုရင်မူ ခြောက်သွေ့သွားသော သဖန်းပင်နှင့်အ…
ရှင်မေတ္တိယနှင့် ရှင်ဘုမ္မဇကတို့သည် ဆိုးဝါးသော နေရာထိုင်ခင်းနှင့် ဆွမ်းရရှိသဖြင့် စိတ်နာ၍ ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တမထေရ်က …