ปิยชาติกสูตร: ความโศกเกิดจากของรัก

ในปิยชาติกสูตร มัชฌิมนิกาย ชายคนหนึ่งสูญเสียลูกชายคนเดียว ไม่เป็นอันทำงาน ไปร้องไห้ที่ป่าช้าทุกวัน พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ความโศก ความร่ำไร ความทุกข์ ความโทมนัส และความคับแค้นใจ ย่อมเกิดแต่ของที่รัก" ชายนั้นไม่เห็นด้วย ว่าความยินดีและความสุขต่างหากที่เกิดจากของที่รัก แล้วเดินจากไป เรื่องนี้กระจายไปจนถึงพระเจ้าปเสนทิโกศล ซึ่งก็เห็นด้วยกับชายนั้น

พระนางมัลลิกาทูลว่า ถ้าพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนั้นก็ต้องเป็นอย่างนั้น แล้วทูลถามพระราชาทีละคนว่า ถ้าพระธิดาวชิรีเกิดวิปริตไป พระนางวาสภขัตติยาเกิดวิปริตไป เจ้าชายวิฑูฑภะเกิดวิปริตไป หม่อมฉันเกิดวิปริตไป หรือแคว้นกาสีโกศลเกิดวิปริตไป ความโศกจะเกิดแก่พระองค์ไหม พระราชาตอบว่าเกิดทุกข้อ และยอมรับว่าเข้าใจแล้ว

ในปิยวรรค ธรรมบท ตรัสว่า "ความโศกเกิดแต่ของรัก ภัยเกิดแต่ของรัก ผู้หลุดพ้นจากของรักแล้ว ความโศกย่อมไม่มี ภัยจักมีแต่ที่ไหน"