ပုဂ္ဂလပညတ်: ပထမဆုံး ကူညီသူ၊ ကျေးဇူးသိသူနှင့် ကျေနပ်စေရန် ခက်ခဲသူများ

အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပုဂ္ဂလပညတ်၊ ဒုကနိဒ္ဒေသ (ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်မျိုး) တွင် ဒေါသကြီးသူနှင့် ဒေါသမကြီးသူ၊ ဟိရိရှိသူနှင့် ဟိရိမရှိသူကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပုဂ္ဂိုလ်အစုံများကို စာရင်းပြုပြီးနောက် အုပ်စုအဆုံးတွင် တိုတောင်းသော်လည်း လက်တွေ့အသုံးဝင်သော ပုဂ္ဂိုလ်အစုံတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လောကတွင် ရှားပါးသောပုဂ္ဂိုလ်၊ ကျေနပ်စေရန် ခက်သူနှင့် လွယ်သူ၊ အာသဝ တိုးပွားသူနှင့် မတိုးပွားသူ၊ ယုတ်ညံ့သော စိတ်သဘောထားရှိသူနှင့် မြင့်မြတ်သောစိတ်သဘောထားရှိသူ၊ ကျေနပ်ပြီးသူနှင့် အခြားသူကို ကျေနပ်စေသူတို့ ဖြစ်သည်။

ပုဂ္ဂလပညတ်သည် အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၏ စတုတ္ထကျမ်းဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးအစား ပညတ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ အုပ်စုအများအပြားသည် အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်ရှိ သုတ်များနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဤအုပ်စုသည်လည်း ဒုကနိပါတ်၊ အာသာဝဂ်တွင် ပါရှိပြီး ကျေးဇူးကို ရှေးဦးစွာပြုသူနှင့် ကတညူကတဝေဒီသည် ရှားပါးကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး ကျေနပ်စေရန် ခက်သူနှင့် လွယ်သူကိုလည်း တူညီသောစကားရပ်ဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။

ဤအုပ်စု၏ ကျမ်းစာအပိုင်းအများစုမှာ အမည် သို့မဟုတ် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ချက် တိုတိုသာ ပေးထားပြီး ရှည်လျားစွာ ချဲ့ထွင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဤစာမျက်နှာရှိ အသုံးချပုံသည် နေ့စဉ်ဘဝအတွက် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်ပြီး ကျမ်း၏ ရှင်းလင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ဤပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးအစားများသည် မိမိကိုယ်ကို မေးရန်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ “ငါသည် ရှေးဦးစွာ ပြုသူလား၊ အခြားသူ ပြုသည်ကို စောင့်နေသူလား” ဟုဆိုသည်။ မည်သူသည် ကျေးဇူးမသိသူဟု ဆုံးဖြတ်ရန် မဟုတ်ပေ။