ပုဂ္ဂလပညတ်: ဆင်ခြင်ပြီးမှ ချီးမွမ်းအပြစ်တင်ခြင်းနှင့် သင့်လျော်ချိန်၌ အမှန်ကို ပြောခြင်း
ကျင့်စဉ်များ

ပုဂ္ဂလပညတ်: ဆင်ခြင်ပြီးမှ ချီးမွမ်းအပြစ်တင်ခြင်းနှင့် သင့်လျော်ချိန်၌ အမှန်ကို ပြောခြင်း

ဘူတံ တစ္ဆံ ကာလေန

စတုက္ကနိဒ္ဒေသ၏ အုပ်စုသုံးခု။ မဆင်ခြင်ဘဲ ချီးမွမ်းသည် သို့မဟုတ် အပြစ်တင်သည်၊ ကြည်ညိုသည် သို့မဟုတ် မကြည်ညိုသူ၊ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် အလားတူ ပြုသူနှင့် အပြစ်တင်သင့်သူကို အပြစ်တင်၍ ချီးမွမ်းသင့်သူကို ချီးမွမ်းသော အမှန်အတိုင်း၊ သင့်လျော်ချိန်အတိုင်း ပြုသည့် ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးတို့ ဖြစ်သည်။

6 ချက်

အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ပုဂ္ဂလပညတ်၊ စတုက္ကနိဒ္ဒေသ (ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး) တွင် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆက်စပ်သော အုပ်စုသုံးခု ရှိသည်။ ပထမအုပ်စုမှာ မဆင်ခြင်ဘဲ၊ မစဉ်းစားဘဲ မချီးမွမ်းထိုက်သူကို ချီးမွမ်းသူ၊ ချီးမွမ်းထိုက်သူကို အပြစ်တင်သူ၊ ကြည်ညိုမသင့်သည့်နေရာတွင် ကြည်ညိုသူနှင့် ကြည်ညိုသင့်သည့်နေရာတွင် မကြည်ညိုသူ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအုပ်စုမှာ ဆင်ခြင်စဉ်းစားပြီးမှ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြုသူဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာရှိ ဥပမာများသည် ဘုရားလက်ထက်ကာလ အခြေအနေဖြစ်ပြီး မမှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသော တိတ္ထိတ်များကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ဘုရားရှင်နှင့် သာဝကများ မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ရရှိသော မူမှာ လူနှင့် လမ်းစဉ်တစ်ခုခုအပေါ် အမြင်သည် ခံစားချက် သို့မဟုတ် လှိုင်းအလိုက်မဟုတ်ဘဲ စစ်ဆေးမှုအပေါ်တွင် တည်သင့်သည်။

တတိယအုပ်စုမှာ အပြစ်တင်သင့်သူကို အပြစ်တင်၍ ချီးမွမ်းသင့်သူကို ချီးမွမ်းသော “အမှန်အတိုင်း၊ အစစ်အမှန်အတိုင်း၊ သင့်လျော်ချိန်အတိုင်း” ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်မျိုးမှာ အပြစ်တင်ရုံသာ၊ တစ်မျိုးမှာ ချီးမွမ်းရုံသာ၊ တစ်မျိုးမှာ နှစ်မျိုးလုံးပြုပြီး အချိန်အခါကို သိသူ၊ နောက်တစ်မျိုးမှာ နှစ်မျိုးလုံးမပြုဘဲ ဥပေက္ခာထား၍ သတိသမ္ပဇဉ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ပုဂ္ဂလပညတ်သည် အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၏ စတုတ္ထကျမ်းဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးအစား ပညတ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ပထမအုပ်စုနှစ်ခုသည် စတုက္ကနိပါတ်၊ ဘဏ္ဍဂါမဝဂ်ရှိ ခတသုတ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ တတိယအုပ်စုသည် စတုက္ကနိပါတ်၊ အသုရဝဂ်ရှိ ပေါတလိယသုတ်တွင် ပါရှိသည်။ ထိုသုတ်တွင် ပရိဗိုဇ်ပေါတလိယက ဥပေက္ခာထားသူကို အကောင်းဆုံးဟု မြင်သော်လည်း ဘုရားရှင်က အမှန်အတိုင်း၊ သင့်လျော်ချိန်အတိုင်း အပြစ်တင်ချီးမွမ်းသူက ပိုကောင်းသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုကိစ္စများတွင် အချိန်အခါကို သိမှုသည် လှပသောအရာဖြစ်သောကြောင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

  1. 1

    မဆင်ခြင်ဘဲ ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်း အနနုဝိစ္စ အပရိယောဂါဟေတွာ

    ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် မဆင်ခြင်၊ မစဉ်းစားဘဲ မမှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူကို ကောင်းစွာ မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူဟု ချီးမွမ်းသည်။ သို့မဟုတ် ကောင်းစွာ မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူကို မကောင်း မမှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူဟု အပြစ်တင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တစ်စုံတစ်ဦးကို ချီးမွမ်းသော သို့မဟုတ် ဆဲရေးသော ပို့စ်ကို မရှယ်ယာမီ ဇာတ်လမ်းအစကို အပြည့်အစုံ ဖတ်ပြီးပြီလား၊ အချက်အလက်ကို မည်သည့်ရင်းမြစ်မှ သိရသနည်းဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။

  2. 2

    မှားသောနေရာတွင် ကြည်ညိုခြင်း၊ ကြည်ညိုသင့်သောနေရာတွင် မကြည်ညိုခြင်း အပ္ပသာဒနီယေ ဌာနေ ပသာဒံ ဥပဒံသိတာ

    ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် မဆင်ခြင်၊ မစဉ်းစားဘဲ မမှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်ကို ကောင်းသော ကျင့်စဉ်ဟု ကြည်ညိုမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့မဟုတ် ကောင်းသော ကျင့်စဉ်ကို မမှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်ဟု မကြည်ညိုမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    သင်တန်း၊ အမြန်ချမ်းသာရန်နည်း သို့မဟုတ် လူများ ပြောနေသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကြုံသောအခါ ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုမီ အမှန်တကယ် လိုက်နာသူများအပေါ် ဖြစ်ပေါ်သော ရလဒ်ကို စစ်ဆေးပါ။

  3. 3

    ဆင်ခြင်ပြီးမှ အပြစ်တင်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကြည်ညိုခြင်း အနုဝိစ္စ ပရိယောဂါဟေတွာ

    ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် ဆင်ခြင်စဉ်းစားပြီးမှ မမှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူကို အပြစ်တင်သည်။ မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံသူကို ချီးမွမ်းသည်။ မမှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်ကို မကြည်ညိုဘဲ ကောင်းသော ကျင့်စဉ်ကို ကြည်ညိုသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အမြင်ကို ပြောရန် ကျင့်ကြံပါ။ ဥပမာ “ကောင်းတယ်၊ ဆိုးတယ်” ဟုသာ မပြောဘဲ “ဤအလုပ်ကို နှစ်သက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ပြဿနာ A ကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်သောကြောင့်” ဟု ပြောပါ။

  4. 4

    အပြစ်တင်ရုံသာ သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းရုံသာ အဝဏ္ဏာရဟဿ အဝဏ္ဏံ ဘာသိတာ

    လူတစ်ဦးတွင် ချီးမွမ်းသင့်သောအပိုင်းနှင့် အပြစ်တင်သင့်သောအပိုင်း နှစ်မျိုးလုံးရှိသောအခါ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် အပြစ်တင်သင့်သောအပိုင်းကို အမှန်အတိုင်း သင့်လျော်ချိန်တွင် ပြောပြီး ချီးမွမ်းသင့်သောအပိုင်းကို မပြောပေ။ အခြားအချို့မှာ ချီးမွမ်းသင့်သောအပိုင်းကို အမှန်အတိုင်း သင့်လျော်ချိန်တွင် ပြောပြီး အပြစ်တင်သင့်သောအပိုင်းကို မပြောပေ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိသည် မည်သည့်ဘက်တွင် ကျွမ်းကျင်သည်ကို သတိထားကြည့်ပါ။ အပြစ်တင်ရန် ကြိုက်လျှင် မပြောမီ အမှန်ကောင်းချက်တစ်ခုကို အရင်ရှာပါ။ ချီးမွမ်းရန် ကြိုက်လျှင် ပြင်သင့်သောအချက်တစ်ချက်ကို ရှာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောပါ။

  5. 5

    အမှန်အတိုင်း အပြစ်တင်ချီးမွမ်း၍ အချိန်အခါကို သိခြင်း ကာလညူ ဟောတိ

    ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် အပြစ်တင်သင့်သောအပိုင်းကို အမှန်အတိုင်း သင့်လျော်ချိန်တွင် ပြောပြီး ချီးမွမ်းသင့်သောအပိုင်းကိုလည်း အမှန်အတိုင်း သင့်လျော်ချိန်တွင် ပြောသည်။ ထိုပုစ္ဆာကို ဖြေရန် အချိန်အခါကို သိသူ ဖြစ်သည်။ ပေါတလိယသုတ်တွင် ဘုရားရှင်က ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးအနက် ပိုလှပ၍ ပိုမြင့်မြတ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုကိစ္စများတွင် အချိန်အခါကို သိမှုသည် လှပသောအရာဖြစ်သောကြောင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အဖွဲ့၏ အလုပ်ကို အကဲဖြတ်ရာတွင် သီးခြားချီးမွမ်းစကားကို အခြားသူများရှေ့တွင် ပေးနိုင်သော်လည်း အပြစ်တင်စကားကို ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေတွင် သူနားထောင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သည့်အချိန်ကို ရွေး၍ ပြောပါ။

  6. 6

    အပြစ်မတင်၊ ချီးမမွမ်း၊ သတိရှိစွာ ဥပေက္ခာထားခြင်း ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော

    ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် အပြစ်တင်သင့်သောအပိုင်းကို မပြောပါ၊ ချီးမွမ်းသင့်သောအပိုင်းကိုလည်း မပြောပါ။ အမှန်ဖြစ်၍ သင့်လျော်ချိန်ဖြစ်သော်လည်း ဥပေက္ခာထားသူ၊ သတိရှိသူ၊ သမ္ပဇဉ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ပေါတလိယသုတ်တွင် ပရိဗိုဇ်ပေါတလိယက ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို အကောင်းဆုံးဟု မြင်သော်လည်း ဘုရားရှင်က သင့်လျော်ချိန်တွင် အပြစ်တင်ချီးမွမ်းသူကို ပိုကောင်းသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    တိတ်ဆိတ်နေရန် မရွေးမီ မိမိသည် ပြောလည်း အကျိုးမရှိဟု အမှန်တကယ်မြင်၍ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းလော၊ လူတို့ မနှစ်သက်မည်ကို ကြောက်၍ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းလောဟု မိမိကိုယ်ကို မေးပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

အွန်လိုင်းလောကက ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ခြင်းကို ယခင်ကထက် မြန်ဆန်စေသည်။ လူအများအပြားသည် အကြောင်းအရာအမှန်ကို မဖတ်မီ ချီးမွမ်းစကား သို့မဟုတ် ဆဲရေးစကားကို ရှယ်ယာလုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်တင်ချီးမွမ်းမီ ဆင်ခြင်ရန်မူသည် နေ့စဉ်အသုံးပြုနိုင်သော စစ်ထုတ်ကိရိယာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအုပ်စုသည် အကြီးအကဲ၊ မိဘနှင့် ဆရာများအတွက် အသုံးဝင်သည်။ အပြစ်တင်ရုံသာပြုသူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများကို စိတ်ပျက်စေသည်။ ချီးမွမ်းရုံသာပြုသူသည် ဘာကို ပြင်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိစေပေ။ ချီးမွမ်းသင့်လျှင် ချီးမွမ်း၊ အပြစ်တင်သင့်လျှင် အပြစ်တင်ကာ အချိန်ကို မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သူက အခြားသူများ ကြီးထွားစေရန် ကူညီသည်။

သတိရှိသော ဥပေက္ခာထားခြင်းသည် အမှားမဟုတ်ပေ။ အခြေအနေအချို့တွင် မပြောခြင်းက အကောင်းဆုံးလမ်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပဋိပက္ခကို ကြောက်သောကြောင့် အမြဲတိတ်ဆိတ်နေလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ကူညီရန် အခွင့်အလမ်းကို လက်လွတ်နိုင်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

သာမညဖလသုတ်: အပြစ်ကို အပြစ်ဟုမြင်၍ ဟုတ်တိုင်းဝန်ခံခြင်း

အစ္စယံ အစ္စယတော ဒိသွာ

သာမညဖလသုတ်၏ နိဂုံးအပိုင်းတွင် အဇာတသတ်မင်းသည် အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကြောင့် ခမည်းတော်ကို သတ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံသည်။ မြတ်…

ဒုဋ္ဌဋ္ဌကသုတ္တနိဒ္ဒေသ: အပြစ်ဖို့ခံရသောအခါနှင့် ကြွားလိုသောအခါ

ဒုဋ္ဌဋ္ဌကသုတ္တနိဒ္ဒေသော

မဟာနိဒ္ဒေသရှိ ဒုဋ္ဌဋ္ဌကသုတ်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ချက်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးသည် စွပ်စွဲချက်ထဲသို့ လမ်းနှစ်သွယ်ဖြင့် ပါဝင်သွ…

အတ္တဒဏ္ဍသုတ္တနိဒ္ဒေသ: သုံးလမ်းရှိ လက်နက်နှင့် မြားခုနစ်စင်း

အတ္တဒဏ္ဍသုတ္တနိဒ္ဒေသော

မဟာနိဒ္ဒေသရှိ အတ္တဒဏ္ဍသုတ်၏ ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်သည်။ ဘေးဖြစ်စေသော ဒဏ်သည် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တွင် ရှိကြောင်း၊ လောကတ…

ဥက္ခေပနီယကံ: တစ်ဦးသည် မိမိအပြစ်ကို မမြင်လိုသောအခါ

အာပတ္တိယာ အဒဿနေ ဥက္ခေပနီယကမ္မံ

ဆန္နမထေရ်သည် အာပတ်သင့်ပြီး အာပတ်ကို မမြင်လိုခဲ့သဖြင့် သံဃာက သူနှင့်အတူ ကိစ္စမပြုဘဲ ရပ်ထားခဲ့သည်။ အခြားအာဝါသသို…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ