ສຶກສາເລິກ

ປຸກຄະລະບັນຍັດ: ເຈັດຈຳພວກທີ່ຍ່າງຄົນລະທາງ ແຕ່ເຖິງບ່ອນດຽວກັນ

ເອກະກະນິດເທໂສ

ເອກະກະນິດເທດຈຳແນກອະລິຍະບຸກຄົນດ້ວຍເກນສອງຢ່າງ ຄື ໄດ້ວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍຫຼືບໍ່ ແລະ ຍ່າງດ້ວຍປັນຍາເປັນຕົວນຳຫຼືດ້ວຍສັດທາເປັນຕົວນຳ ຈຶ່ງໄດ້ອຸພະໂຕພາຄະວິມຸດ ປັນຍາວິມຸດ ກາຍະສັກຂີ ທິດຖິປັດຕະ ສັດທາວິມຸດ ທຳມານຸສາລີ ແລະ ສັດທານຸສາລີ

8 ຂໍ້

ໃນປຸກຄະລະບັນຍັດ ພະອະພິທຳມະປິດົກ ເອກະກະນິດເທດເປັນສ່ວນທີ່ຂະຫຍາຍຄວາມບຸກຄົນຈຳພວກດຽວ ຄື ໄລ່ນິຍາມຊື່ເອີ້ນບຸກຄົນເທື່ອລະຊື່ ຕັ້ງແຕ່ຜູ້ພົ້ນແລ້ວໃນສະໄໝ ຜູ້ມີທຳອັນກຳເລີບ ປຸຖຸຊົນ ໂຄຕລະພູບຸກຄົນ ໄປຈົນເຖິງພະສຳມາສຳພຸດທະເຈົ້າແລະພະປັດເຈກະພຸດທະເຈົ້າ

ກຸ່ມທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດໃນນິດເທດນີ້ຄືຊຸດເຈັດຈຳພວກ ເຊິ່ງໃຊ້ເກນສອງຢ່າງມາໄຂວ້ກັນ ຢ່າງທຳອິດຄືໄດ້ສຳຜັດວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍຫຼືບໍ່ ຢ່າງທີສອງຄືອາສະວະສິ້ນແລ້ວທັງໝົດຫຼືສິ້ນບາງສ່ວນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ສິ້ນນັ້ນຍ່າງດ້ວຍປັນຍິນຊີຫຼືສັດທິນຊີເປັນຕົວນຳ

ສິ່ງທີ່ພະອະພິທຳເຮັດໃນທີ່ນີ້ຄືການຢືນຢັນວ່າເສັ້ນທາງບໍ່ໄດ້ມີແບບດຽວ ຄົນທີ່ໄດ້ຊານເລິກກັບຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ ຄົນທີ່ນຳດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈກັບຄົນທີ່ນຳດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ ລ້ວນຖືກຈັດໄວ້ເປັນອະລິຍະບຸກຄົນຄືກັນ ຕ່າງກັນທີ່ວິທີຍ່າງແລະເຄື່ອງມືທີ່ຖະໜັດ

1

ອຸພະໂຕພາຄະວິມຸດ: ພົ້ນທັງສອງສ່ວນ ອຸພະໂຕພາຄະວິມຸດໂຕ

ບຸກຄົນທີ່ໄດ້ສຳຜັດວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍແລ້ວບັນລຸອິລິຍາບົດຢູ່ ທັງອາສະວະຂອງຜູ້ນັ້ນກໍສິ້ນໄປແລ້ວເພາະເຫັນດ້ວຍປັນຍາ ເອີ້ນວ່າອຸພະໂຕພາຄະວິມຸດ ຄື ໄດ້ທັງດ້ານສະມາທິທີ່ເລິກທີ່ສຸດແລະດ້ານປັນຍາທີ່ຕັດອາສະວະ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ ສິ່ງທີ່ນຳມາໃຊ້ໄດ້ຄືເຫັນວ່າສະມາທິແລະປັນຍາເປັນຄົນລະດ້ານ ແລະ ບໍ່ໄດ້ມາພ້ອມກັນສະເໝີ
2

ປັນຍາວິມຸດ: ບໍ່ໄດ້ວິໂມກ 8 ແຕ່ອາສະວະສິ້ນ ປັນຍາວິມຸດໂຕ

ບຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ສຳຜັດວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍ ແຕ່ອາສະວະຂອງຜູ້ນັ້ນສິ້ນໄປແລ້ວເພາະເຫັນດ້ວຍປັນຍາ ເອີ້ນວ່າປັນຍາວິມຸດ ຂໍ້ນີ້ລະບຸຊັດວ່າການສິ້ນອາສະວະບໍ່ໄດ້ຜູກກັບການໄດ້ສະມາບັດຄົບທຸກຂັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຮູ້ສຶກທໍ້ເພາະສະມາທິບໍ່ເລິກຢ່າງທີ່ຫວັງ ໃຫ້ຈຳຂໍ້ນີ້ໄວ້ ແລ້ວທຸ້ມເທໄປທີ່ການເຫັນຕາມຈິງໃນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າແທນ
3

ກາຍະສັກຂີ: ສຳຜັດວິໂມກໄດ້ ແຕ່ຍັງບໍ່ສິ້ນທັງໝົດ ກາຍະສັກຂີ

ບຸກຄົນທີ່ໄດ້ສຳຜັດວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍແລ້ວບັນລຸອິລິຍາບົດຢູ່ ແລະ ອາສະວະບາງຢ່າງຂອງຜູ້ນັ້ນສິ້ນໄປແລ້ວເພາະເຫັນດ້ວຍປັນຍາ ເອີ້ນວ່າກາຍະສັກຂີ ຄື ເປັນພະຍານດ້ວຍກາຍຂອງຕົນເອງໃນສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ຈົບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ປະສົບການທີ່ເລິກແລະງົດງາມໃນການປະຕິບັດເປັນພະຍານທີ່ດີ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເສັ້ນໄຊ ຢ່າຢຸດຍ່າງເພາະປະທັບໃຈສິ່ງທີ່ເຈອລະຫວ່າງທາງ
4

ທິດຖິປັດຕະ ກັບ ສັດທາວິມຸດ: ຕ່າງກັນທີ່ຕົວນຳ ທິດຖິບປັດໂຕ

ທັງສອງຈຳພວກຮູ້ຊັດຕາມຄວາມເປັນຈິງວ່ານີ້ທຸກ ນີ້ເຫດໃຫ້ເກີດທຸກ ນີ້ຄວາມດັບທຸກ ນີ້ຂໍ້ປະຕິບັດໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບທຸກ ເຫັນທຳທີ່ພະຕະຖາຄົດປະກາດແລ້ວດ້ວຍປັນຍາ ແລະ ອາສະວະບາງຢ່າງສິ້ນໄປແລ້ວ ຄຳພີແຍກສັດທາວິມຸດອອກດ້ວຍປະໂຫຍກສັ້ນໆວ່າແຕ່ບໍ່ແມ່ນຄືກັບບຸກຄົນຜູ້ເປັນທິດຖິປັດຕະ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າເຮົາເປັນຄົນທີ່ເຊື່ອກ່ອນແລ້ວຄ່ອຍເຂົ້າໃຈ ບໍ່ຕ້ອງຮູ້ສຶກວ່າດ້ອຍກວ່າຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈກ່ອນແລ້ວຄ່ອຍເຊື່ອ ທັງສອງທາງຢູ່ໃນບັນຊີດຽວກັນ
5

ທຳມານຸສາລີ ກັບ ສັດທານຸສາລີ: ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ລະຫວ່າງທາງ ທຳມານຸສາລີ

ຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໂສດາປັດຕິຜົນ ຖ້າປັນຍິນຊີມີປະມານຍິ່ງແລະອົບຮົມມັກໂດຍມີປັນຍາເປັນປະທານ ເອີ້ນທຳມານຸສາລີ ຖ້າສັດທິນຊີມີປະມານຍິ່ງແລະມີສັດທາເປັນປະທານ ເອີ້ນສັດທານຸສາລີ ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນຜົນແລ້ວ ທຳມານຸສາລີກາຍເປັນທິດຖິປັດຕະ ແລະ ສັດທານຸສາລີກາຍເປັນສັດທາວິມຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລອງສັງເກດວ່າເວລາເຮົາຍ່າງຕໍ່ໄດ້ໃນມື້ທີ່ຍາກ ຫຍັງພາເຮົາໄປ ຖ້າແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈ ໃຫ້ເຕີມຄວາມເຂົ້າໃຈ ຖ້າແມ່ນຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ ໃຫ້ດູແລສິ່ງທີ່ຫຼໍ່ລ້ຽງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນນັ້ນ
6

ປຸຖຸຊົນກັບໂຄຕລະພູ: ເສັ້ນແບ່ງທີ່ບາງ ປຸຖຸດຊະໂນ

ປຸຖຸຊົນຄືຜູ້ທີ່ຍັງລະສັງໂຍດ 3 ບໍ່ໄດ້ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອລະທຳເຫຼົ່ານັ້ນນຳ ສ່ວນໂຄຕລະພູບຸກຄົນຄືຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຳທີ່ເປັນລຳດັບໃຫ້ຍ່າງລົງສູ່ອະລິຍະທຳ ນິຍາມປຸຖຸຊົນຈຶ່ງມີສອງເງື່ອນໄຂ ແລະ ເງື່ອນໄຂທີສອງເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາເລືອກໄດ້ທັນທີ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຍັງລະຫຍັງບໍ່ໄດ້ສັກຢ່າງ ຢ່າຟ້າວທໍ້ໃຈ ສິ່ງທີ່ເຮັດໄດ້ມື້ນີ້ຄືຍ້າຍຕົນເອງຈາກກຸ່ມທີ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດມາຢູ່ກຸ່ມທີ່ກຳລັງປະຕິບັດ
7

ສະມາບັດທີ່ກຳເລີບໄດ້ ກັບທີ່ບໍ່ກຳເລີບ ກຸບປະທຳໂມ

ຜູ້ໄດ້ສະມາບັດທີ່ຍັງບໍ່ຊຳນານ ຄື ບໍ່ໄດ້ຕາມຕ້ອງການ ບໍ່ໄດ້ໂດຍງ່າຍ ເຂົ້າອອກບໍ່ໄດ້ດັ່ງໃຈ ຄຳພີເອີ້ນວ່າຜູ້ມີທຳອັນກຳເລີບ ແລະ ລະບຸວ່າເຫດທີ່ຈະກຳເລີບຄືອາໄສຄວາມປະມາດຂອງຜູ້ນັ້ນ ສ່ວນຜູ້ທີ່ຊຳນານຈົນເຂົ້າອອກໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ເອີ້ນວ່າຜູ້ມີທຳອັນບໍ່ກຳເລີບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສິ່ງໃດທີ່ເຮົາຫາກໍເຮັດໄດ້ໃໝ່ໆແລະຍັງບໍ່ໝັ້ນຄົງ ໃຫ້ເຮັດຊ້ຳຈົນຊຳນານກ່ອນຈະວາງໃຈ ທັງເລື່ອງການປະຕິບັດແລະເລື່ອງນິໄສໃໝ່ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
8

ຜູ້ຄວນແລະຜູ້ບໍ່ຄວນແກ່ການບັນລຸ ພັບພາຄະມະໂນ

ຜູ້ບໍ່ຄວນແກ່ການບັນລຸມັກຜົນຄືຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍກັມມາວອນ ກິເລດສາວອນ ວິປາກາວອນ ບໍ່ມີສັດທາ ບໍ່ມີສັນທະ ມີປັນຍາຕ່ຳຊ້າ ສ່ວນຜູ້ຄວນຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ມີເຄື່ອງກັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ມີສັດທາ ມີສັນທະ ມີປັນຍາ ສາມຂໍ້ຫຼັງເປັນສິ່ງທີ່ພັດທະນາໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຖ້າຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງຍັງໄປບໍ່ຮອດໃສ ໃຫ້ກວດສາມຂໍ້ນີ້ກ່ອນ ຄື ຍັງເຊື່ອບໍ ຍັງຢາກເຮັດບໍ ແລະ ຍັງຕັ້ງໃຈຮຽນຮູ້ຢູ່ບໍ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຜູ້ປະຕິບັດຈຳນວນຫຼາຍຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງຜິດປົກກະຕິ ເພາະນັ່ງເທົ່າໃດກໍບໍ່ໄດ້ຄວາມສະຫງົບເລິກຢ່າງທີ່ຄົນອື່ນເລົ່າ ຫຼືຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງເປັນຄົນຄິດຫຼາຍ ບໍ່ແມ່ນຄົນສັດທາແຮງ ບົດນີ້ຕອບເລື່ອງນັ້ນຕົງໆວ່າມີອະລິຍະບຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ສຳຜັດວິໂມກ 8 ດ້ວຍກາຍຢູ່ຫຼາຍຈຳພວກ

ອີກປະເດັນຄືເລື່ອງຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງສະມາທິ ຄຳພີແຍກຜູ້ມີທຳອັນກຳເລີບກັບຜູ້ມີທຳອັນບໍ່ກຳເລີບ ໂດຍວັດທີ່ຄວາມຊຳນານ ຄື ເຂົ້າອອກສະມາບັດໄດ້ຕາມຕ້ອງການຫຼືບໍ່ ແລະ ເຕືອນວ່າເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຄືຄວາມປະມາດ ບໍ່ແມ່ນໂຊກຊະຕາ

ການຮູ້ຈັກຊຸດນີ້ຄວນໃຊ້ເພື່ອວາງໃຈກັບເສັ້ນທາງຂອງຕົນເອງ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະເມີນລະດັບຂອງຕົນເອງຫຼືຂອງໃຜ ຄຳພີວາງນິຍາມໄວ້ສຳລັບການຈຳແນກທຳ ບໍ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃຫ້ເປັນແບບທົດສອບ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ