ဣတိဝုတ္တက: နောင်တွင် နောင်တရစေသော အရာနှစ်ခု
တပနီယသုတ္တံလူတို့သည် နောင်တွင် နောင်တရနိုင်သည့်လမ်းနှစ်သွယ်ရှိသည်။ ထိုလမ်းနှစ်သွယ်မှာ “မပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းမှု” နှင့် “ပ…
အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ
သဘိယသုတ်: စစ်မှန်သော ရဟန်း၊ သမဏ၊ ဗြာဟ္မဏကို စိတ်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်
သဘိယသုတ္တံ
သဘိယပရိဗိုဇ်သည် နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းဆရာများ မဖြေနိုင်ခဲ့သော မေးခွန်းများကို မြတ်စွာဘုရားထံ ယူလာ၍ မည်သို့ဖြစ်လျှင် ရဟန်း၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမသူ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ သမဏ၊ နာဂ၊ လုံ့လရှိသူနှင့် မုနိဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သနည်းဟု လျှောက်ထားသည် — အဖြေတိုင်းကို အတွင်းစိတ်ဂုဏ်ရည်ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားပြီး အဝတ်အစား သို့မဟုတ် မျိုးရိုးဇာတိဖြင့် မဟုတ်ပေ။
8 ချက်
ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ သုတ္တနိပါတ်ရှိ သဘိယသုတ်တွင် သဘိယပရိဗိုဇ်၏ ယခင်ဆွေမျိုးဖြစ်ခဲ့သော နတ်တစ်ပါးက ပဉှာအစုတစ်ခုကို ချပြပြီး ထိုပဉှာကို ဖြေနိုင်သော သမဏ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏ၏ အထံတွင် ဗြဟ္မစရိယကျင့်ရန် ပြောသည်။ သဘိယသည် ပူရဏကဿပမှ နိဂဏ္ဌနာဋပုတ္တအထိ နာမည်ကျော်ကြားသော ဂိုဏ်းဆရာခြောက်ဦးထံ ပဉှာကို သွားမေးသော်လည်း မည်သူမျှ မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုကို ပြသပြီး သူ့ကို ပြန်မေးခဲ့ကြသောကြောင့် သဘိယသည် လူထွက်၍ အိမ်ထောင်ပြုရန်ပင် စဉ်းစားလာခဲ့သည်။
သဘိယသည် မြတ်စွာဘုရားထံ ဝင်ရောက်ရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ မြတ်စွာဘုရားသည် လူငယ်ဖြစ်ပြီး ရဟန်းဖြစ်တာ မကြာသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အသက်ငယ်သောကြောင့်သာ သမဏကို မထီမဲ့မြင်မပြုသင့်ဟု သတိရလာသည်။ ဝင်ရောက်ဖူးမြင်သည့်အခါ မြတ်စွာဘုရားက မည်သည့်မေးခွန်းကိုမဆို မေးခွင့်ပေးသည်။ သဘိယသည် ယခင်က မည်သူထံမှမျှ ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေး မရဖူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။
မေးခွန်းများမှာ အစုအဝေးများစွာဖြစ်ပြီး တစ်စုလျှင် စကားလေးလုံးစီ ရှိသည်။ ဥပမာ ရဟန်း၊ ငြိမ်သက်သူ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဆုံးမသူ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ သမဏ၊ ပါပကို ဆေးကြောသူ၊ နာဂ၊ မုနိ၊ လုံ့လရှိသူ၊ စရဏရှိသူတို့ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဂါထာဖြင့် တစ်ခွန်းချင်း ဖြေကြားတော်မူပြီး စကားလုံးတိုင်းကို စိတ်ထဲတွင် သန့်စင်ထားသော ဂုဏ်ရည်ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ သုတ်၏ နိဂုံးတွင် သဘိယက ရဟန်းအဖြစ် ခံယူရန် လျှောက်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက အခြားဂိုဏ်း၏ ရဟန်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသူသည် ပရိဝါသ လေးလ နေရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သဘိယက လေးနှစ်ပင် နေရန် ဝမ်းမြောက်ပါကြောင်း လျှောက်ပြီး ရဟန်းဖြစ်ကာ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။
-
1
ရဟန်း — သံသယကို ကူးမြောက်ပြီးသူ ဝိတိဏ္ဏကင်္ခေါ
ကိုယ်တိုင်ပွားများခဲ့သော လမ်းဖြင့် ကိလေသာချုပ်ငြိမ်းရာသို့ ရောက်ပြီး သံသယကို ကူးမြောက်ပြီး ဘဝဖြစ်လိုမှုနှင့် ဘဝမဖြစ်လိုမှု နှစ်မျိုးလုံးကို ပယ်ပြီး ဗြဟ္မစရိယ ပြီးဆုံးသူ၊ ဘဝသစ် ကုန်ခန်းပြီးသူကို ပညာရှိတို့က ရဟန်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကိုယ်ရွေးချယ်သည့်လမ်းအပေါ် သံသယများသည် ရလဒ်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်သည်အထိ လက်တွေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် လျော့ပါးသွားနိုင်သည်။ ဆက်တိုက်နှိုင်းယှဉ်ဖတ်နေမည့်အစား အကျင့်တစ်ခုကို ရွေးပြီး တစ်လခန့် ဆက်တိုက်ကျင့်ကြည့်ပါ။
-
2
ငြိမ်သက်သူ — လောကတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မညှဉ်းဆဲ န သော ဟိံသတိ ကိဉ္စိ သဗ္ဗလောကေ
အာရုံအားလုံးတွင် စိတ်ကို အလယ်အလတ်ထားသူ၊ သတိရှိသူ၊ လောကရှိ မည်သည့်သတ္တဝါကိုမျှ မညှဉ်းဆဲသူ၊ ကိလေသာဟူသော ရေလှိုင်းကို ကူးမြောက်နိုင်သူ၊ ငြိမ်းချမ်းသူ၊ စိတ်မညစ်နောက်သူ၊ ကိလေသာကြောင့် မဖောင်းပွသူကို ပညာရှိတို့က ငြိမ်သက်သူဟု ခေါ်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်စစ်မှန်သော ယဉ်ကျေးမှုသည် ပြင်ပအမူအကျင့်တွင်သာ မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ ကိုယ့်စကား သို့မဟုတ် ကိုယ့်လုပ်ရပ်က မည်သူ့ကိုမဆို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့သလားဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးကြည့်ပါ။
-
3
ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမသူ — အတွင်းနှင့် အပြင်ဣန္ဒြေများကို ပွားများခြင်း ယဿိန္ဒြိယာနိ ဘာဝိတာနိ
ဣန္ဒြေများကို ပွားများပြီးသူ၊ ဤလောကနှင့် တစ်ပါးလောက၊ အတွင်းနှင့် အပြင်တို့ကို ရှင်းလင်းစွာ သိသူ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပွားများပြီးသူ၊ သေခြင်းအချိန်ကို စောင့်နေသူကို ပညာရှိတို့က ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမပြီးသူဟု ခေါ်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမခြင်းသည် သိမြင်ရာတံခါးများမှ စသည်။ ဥပမာ မျက်စိ၊ နား၊ လျှာဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကို မြင်ရ သို့မဟုတ် ကြားရလျှင် စိတ်ကို အလွယ်ဆုံး ဆွဲငင်သွားသည်ကို သတိထားပြီး ထိုနေရာတွင် သိရန် ရည်ရွယ်ပါ။
-
4
ဗြာဟ္မဏနှင့် ပါပကို ဆေးကြောသူ — ပါပအားလုံးကို မျှောပစ်ခြင်း ဗာဟေတွာ သဗ္ဗပါပကာနိ
ပါပအားလုံးကို မျှောပစ်ပြီးသူ၊ အညစ်အကြေးကင်းသူ၊ စိတ်ကောင်းစွာ တည်ငြိမ်သူ၊ မိမိကိုယ်ကို ခိုင်မာစွာ တည်ထားသူ၊ တဏှာနှင့် ဒိဋ္ဌိတို့က မလွှမ်းမိုးသူကို ပညာရှိတို့က ဗြာဟ္မဏဟု ခေါ်ဆိုသည်။ အတွင်းနှင့် အပြင် ပါပအားလုံးကို ဆေးကြောနိုင်သူကိုမူ ပါပကို ဆေးကြောသူဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဤနေရာရှိ ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့သည် စိတ်ကို သန့်စင်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ရေချိုးခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးရိုးဇာတိကို မဆိုလိုပေ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်အမှားပြုပြီးနောက် “ကိုယ်ကို ဆေးကြောပြီး” ဟု ခံစားလိုလျှင် စိတ်သက်သာစေမည့် အခမ်းအနားကို ရှာခြင်းထက် အကြောင်းရင်းကို ဆေးကြောပါ။ ဝန်ခံခြင်း၊ တောင်းပန်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ထပ်မပြုရန် ရည်ရွယ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
-
5
သမဏ — ကိလေသာငြိမ်းပြီးသူ သမိတာဝိ
ကိလေသာငြိမ်းပြီးသူ၊ ကုသိုလ်နှင့် ပါပကို ပယ်နိုင်သူ၊ ကိလေသာဟူသော ဖုန်မှုန့်ကင်းသူ၊ ဤလောကနှင့် နောင်လောကကို ရှင်းလင်းစွာ သိသူ၊ ဖြစ်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ကျော်လွန်ပြီးသူ၊ တည်ငြိမ်သူကို ပညာရှိတို့က သမဏဟု ခေါ်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကိုယ်ယုံကြည်ရသူကို အကဲဖြတ်သည့်အခါ ရာထူး သို့မဟုတ် နာမည်ကြီးမှုထက် အမှန်တကယ်အခြေအနေတွင် သူ၏ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ကြည့်ပါ။ ဥပမာ ဝေဖန်ခံရသည့်အခါ သို့မဟုတ် စိတ်ကြိုက်မဖြစ်သည့်အခါဖြစ်သည်။
-
6
နာဂ — မည်သည့်မကောင်းမှုကိုမျှ မပြုသူ အာဂုံ န ကရောတိ ကိဉ္စိ လောကေ
ဤနေရာတွင် နာဂဟူသည် မြင့်မြတ်သူကို ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လောကတွင် မည်သည့်မကောင်းမှုကိုမျှ မပြုသူ၊ အနှောင်အဖွဲ့အားလုံးကို ချွတ်ချနိုင်သူ၊ မည်သည့်အရာတွင်မျှ မငြိတွယ်သူ၊ လွတ်မြောက်ပြီးသူ၊ တည်ငြိမ်သူဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်စစ်မှန်သော ကြီးမြတ်မှုကို မပြုသောအရာဖြင့် တိုင်းတာသည်။ လူအများ အကျင့်ဖြစ်နေအောင် ပြုနေကြသော အသေးအဖွဲ အခွင့်ကောင်းယူမှုကို စဉ်းစားပြီး မည်သူမျှ မမြင်သော်လည်း မပြုရန် ရွေးချယ်ပါ။
-
7
လုံ့လရှိသူ — မကောင်းမှုအားလုံးမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း ဝိရတော ဣဓ သဗ္ဗပါပကေဟိ
မကောင်းမှုအားလုံးမှ ရှောင်ကြဉ်သူ၊ ငရဲဒုက္ခကို ကျော်လွန်နိုင်သူကို ပညာရှိတို့က လုံ့လရှိသူဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ထိုသူသည် ရဲရင့်သူ၊ တည်ငြိမ်သူနှင့် ပညာရှိဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လုံ့လသည် အလုပ်ကြိုးစားခြင်းကိုသာ မဆိုလိုဘဲ မကောင်းမှုမှ ဝေးရှောင်ရန် အသုံးပြုသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ဆိုလိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်ကိုယ်ထိန်းချုပ်၍ မပြုဘဲနေနိုင်သည့်အရာများကိုပါ လုံ့လအဖြစ် ရေတွက်ပါ။ ဥပမာ စကားပြင်းဖြင့် ပြန်မတုံ့ပြန်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်စေမည်ကို သိသည့်အရာကို မကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ အလုပ်လုပ်ချိန်ကိုသာ မရေတွက်ပါနှင့်။
-
8
မုနိ — သူတော်ကောင်းနှင့် သူယုတ်မာတို့၏ တရားကို သိသူ အသတဉ္စ သတဉ္စ ဉတွာ ဓမ္မံ
လောကတစ်ခုလုံးရှိ အသူတော်ကောင်းနှင့် သူတော်ကောင်းတို့၏ တရားကို အတွင်းနှင့် အပြင်တွင် သိပြီး တည်ငြိမ်သူ၊ တဏှာနှင့် ဒိဋ္ဌိဟူသော ငြိစွန်းမှုနှင့် ကွန်ယက်ကို ကျော်လွန်ပြီးသူ၊ နတ်နှင့်လူတို့၏ ပူဇော်ခံရသူကို ပညာရှိတို့က မုနိဟု ခေါ်ဆိုသည်။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်မည်သည့်ဂုဏ်သတ္တိက လူကို ကောင်းသူ သို့မဟုတ် မကောင်းသူဖြစ်စေသည်ကို ခွဲခြားရန် လေ့ကျင့်ပါ။ ထို့နောက် အခြားသူကို ဆုံးဖြတ်ရန် မသုံးမီ ကိုယ့်ထံတွင် ဂုဏ်သတ္တိနှစ်မျိုးလုံးကို ဦးစွာ ရှာကြည့်ပါ။
နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ
ဤသုတ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များသည် အဆုံးအထိ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆုံးမပြီးသူကို ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မရောက်သေးသော်လည်း လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင်အဖြစ် သုံးနိုင်သည်။ အဓိကမှာ လေးစားထိုက်သော အခေါ်အဝေါ်များအားလုံးသည် စိတ်ကို သန့်စင်ခြင်းမှ ရရှိသော အရာများဖြစ်ပြီး ဝတ်ထားသော အဝတ်၊ ရာထူး သို့မဟုတ် မျိုးရိုးကြောင့် မဟုတ်ပေ။
အစပိုင်း ပုံပြင်ထဲတွင်လည်း သင်ခန်းစာရှိသည်။ မဖြေနိုင်သော ဂိုဏ်းဆရာများက မေးသူကို ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသော်လည်း မြတ်စွာဘုရားကမူ မည်သည့်မေးခွန်းမဆို မေးရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ခက်ခဲသောမေးခွန်းများကို ကိုယ်တိုင်ကြုံရသည့်အခါ မသိသေးကြောင်း ဝန်ခံခြင်းသည် မေးသူကို ဒေါသထွက်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
သဘိယကိုယ်တိုင်လည်း အဖြေကို မရရန် နီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ အဖြေပေးသူ လူငယ်လွန်းသည်ဟု ထင်မိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မည်သူ၏ အသိပညာကို အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။
ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
- သဘိယသုတ် ထိုင်းတော်ဝင်ဗားရှင်း · တွဲ 25 · စာမျက်နှာ 321 သဘိယပရိဗိုဇ်၏ ဂိုဏ်းဆရာခြောက်ဦး မဖြေနိုင်ခဲ့သော ပဉှာများနှင့် ရဟန်း၊ သမဏ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ နာဂ၊ မုနိတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ
စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ
မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ်: ဆဲဆိုခံရသောအခါ သို့မဟုတ် ဒုက္ခပေးခံရသောအခါ
မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ္တံရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါ၏ဥစ္စာမဟုတ်သော ဓာတ်လေးပါးသက်သက်အဖြစ် ရှုမြင်ရန် သွန်သင်ပြီး ဆဲဆိုခံရသောအခါ၊…
မဟာစတ္တာရီသကသုတ်: မဂ်အင်္ဂါခုနစ်ပါးက ထောက်ပံ့သော သမာဓိ
မဟာစတ္တာရီသကသုတ္တံအရိယာ၏ သမ္မာသမာဓိကို ကူညီပံ့ပိုးသော မဂ်အင်္ဂါ ခုနစ်ပါး ရှိသည်။ အင်္ဂါတိုင်းတွင် သမ္မာဒိဋ္ဌိက ဦးဆောင်ပြီး သမ္မာ…
မည်သို့ကန့်ကွက်လျှင် ဓမ္မနှင့်ညီသနည်း
ဓမ္မိကာ ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မာပရိဝါရက တရားသဖြင့် ကန့်ကွက်ခြင်းနှင့် တရားမသဖြင့် ကန့်ကွက်ခြင်း၊ မှန်ကန်သော ပဋိညာဉ်အလိုက် ဒဏ်ပေးခြင်းနှင့် မှာ…