อธิกรณสมถะ ๗: เจ็ดวิธีระงับข้อพิพาทอย่างเป็นธรรม

อย่าตัดสินเรื่องของใครลับหลังเขา ให้ทุกฝ่ายอยู่พร้อมหน้า และตกลงกันก่อนว่าจะใช้หลักอะไรตัดสิน

เมื่อพิสูจน์แล้วว่าใครถูกกล่าวหาโดยไม่มีมูล ควรประกาศให้ชัดว่าเขาพ้นข้อกล่าวหา ไม่ปล่อยให้ข่าวลือค้างอยู่

เมื่อคนในครอบครัวหรือในทีมทำสิ่งไม่ดีในช่วงที่ป่วยทางจิต ช่วยกันดูแลความเสียหาย แต่ไม่ตามทวงถามความผิดจากเขาซ้ำ ๆ เมื่อเขาดีขึ้นแล้ว

เมื่อคนยอมรับผิดเอง ให้เรื่องจบที่การยอมรับและความตั้งใจจะระวัง ไม่ต้องขยายเป็นการประจาน แต่ก็ไม่ยอมรับคำสารภาพที่ย่อความผิดให้เล็กกว่าจริง

การลงคะแนนเป็นเครื่องมือหลังจากคุยกันจนสุดแล้ว ผู้นับคะแนนต้องเป็นกลาง และเสียงข้างมากไม่ได้ทำให้สิ่งที่ผิดกลายเป็นถูก

ถ้าคนที่ถูกสอบถามเปลี่ยนคำให้การไปเรื่อย ๆ ความไม่ซื่อตรงนั้นเองกลายเป็นเรื่องที่ต้องจัดการ ไม่ใช่แค่ความผิดเดิม

บางครั้งการยอมรับร่วมกันว่า "ต่างคนต่างพลาด" ดีกว่าการนับว่าใครผิดกี่ครั้ง ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง

เมื่อครอบครัวหรือทีมตกลงเรื่องหนึ่งอย่างเป็นธรรมแล้ว อย่ายกเรื่องนั้นกลับมาทุกครั้งที่ทะเลาะกันเรื่องใหม่