အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

သောဏဒဏ္ဍသုတ်: သီလနှင့် ပညာသည် တစ်ခုကိုတစ်ခု သန့်စင်စေသည်

သောဏဒဏ္ဍသုတ္တံ

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ဗြာဟ္မဏတွင် အချက်ငါးချက် ရှိရမည်ဟု ဆိုသော်လည်း တစ်ချက်စီ ဖြတ်ချသွားသောအခါ မဖြတ်နိုင်သော နှစ်ချက်သာ ကျန်သည် — သီလနှင့် ပညာ ဖြစ်ပြီး လက်ကို လက်ဖြင့် ဆေးကြောသကဲ့သို့ တစ်ခုကိုတစ်ခု သန့်စင်စေသည်။

6 ချက်

ဒီဃနိကာယ် သောဏဒဏ္ဍသုတ်တွင် စမ္ပာမြို့၌ ထင်ရှားသော သောဏဒဏ္ဍဗြာဟ္မဏသည် အခြားဗြာဟ္မဏများက တားမြစ်သော်လည်း မြတ်စွာဘုရားထံ ချဉ်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဗြာဟ္မဏတို့သည် အင်္ဂါမည်မျှနှင့် ပြည့်စုံသူကို ဗြာဟ္မဏဟု ပညတ်ကြသနည်းဟု မေးတော်မူသည်။

သောဏဒဏ္ဍက အင်္ဂါငါးပါး ရှိသည်ဟု ဖြေသည် — မျိုးရိုးကောင်းခြင်း၊ မန္တန်ကို မှတ်မိခြင်း၊ ရူပါလှခြင်း၊ သီလရှိခြင်းနှင့် ပညာရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက အင်္ဂါမည်သည်ကို ဖြတ်ချနိုင်သနည်းဟု မေးတော်မူသောအခါ သောဏဒဏ္ဍသည် ရူပါလှခြင်း၊ မန္တန်နှင့် မျိုးရိုးဇာတိတို့ကို တစ်ချက်စီ ဖြတ်ချသည်။ အခြားဗြာဟ္မဏများက သောဏဒဏ္ဍသည် သမဏဂေါတမကို လိုက်ပြောနေသည်ဟု ကန့်ကွက်ကြသည်။ သောဏဒဏ္ဍသည် မျိုးရိုး၊ မန္တန်နှင့် ရူပါလှမှု အားလုံးပြည့်စုံသော်လည်း သတ္တဝါသတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်း၊ သူ့မယားကို ပြစ်မှားခြင်း၊ လိမ်လည်ပြောဆိုခြင်းနှင့် အရက်သောက်ခြင်းပြုလျှင် ထိုသုံးချက်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဟု မိမိ၏ တူကို ဥပမာပေးသည်။

သီလ သို့မဟုတ် ပညာကို ဖြတ်ချနိုင်သလားဟု မေးသောအခါ သောဏဒဏ္ဍက မဖြတ်နိုင်ကြောင်း ဖြေသည်။ အကြောင်းမှာ ပညာသည် သီလဖြင့် သန့်စင်ပြီးဖြစ်၍ သီလသည်လည်း ပညာဖြင့် သန့်စင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

1

မျိုးရိုးဇာတိ — ဖြတ်ချနိုင်သည် ဥဘတော သုဇာတော

မိခင်နှင့် ဖခင်နှစ်ဖက်စလုံးမှ မျိုးရိုးကောင်းခြင်းကို ဖြတ်ချနိုင်သည်ဟု သောဏဒဏ္ဍ လက်ခံသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိသားစုနှင့် အမျိုးအမည်က မည်သူကိုမျှ ကောင်းစေခြင်း၊ ဆိုးစေခြင်း မပြုပါ။ လူတို့ ပြုသောအရာသာ ရေတွက်စရာ ဖြစ်သည်။
2

မန္တန်ကို မှတ်မိခြင်း — ဖြတ်ချနိုင်သည် အဇ္ဈာယကော မန္တဓရော

ဝေဒသုံးပါးနှင့် ဗြာဟ္မဏ၏ ပညာကို မှတ်မိသူ ဖြစ်ခြင်းကိုလည်း ဖြတ်ချနိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဘွဲ့နှင့် ရွတ်ဆိုမှတ်မိထားသော အသိပညာသည် လူကောင်းဖြစ်ကြောင်း အာမခံမပေးပါ။ အာမခံပေးသည်မှာ ထိုအသိပညာကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချခြင်း ဖြစ်သည်။
3

ရူပါလှခြင်း — ဖြတ်ချနိုင်သည် အဘိရူပေါ ဒဿနီယော

ကြည့်ရှုကောင်း၍ ကြည်ညိုဖွယ် ရူပါလှခြင်းကိုလည်း ဖြတ်ချနိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ပြင်ပရုပ်ရည်သည် ပထမထင်မြင်ချက်ကို သက်ရောက်သော်လည်း လူ၏ စစ်မှန်သော တန်ဖိုးကို မသက်ရောက်ပါ။
4

သီလ — မဖြတ်နိုင် သီလဝါ ဟောတိ

ကောင်းမြတ်သော အကျင့်ကို မဖြတ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ မျိုးရိုး၊ မန္တန်နှင့် ရူပါလှမှု အားလုံးပြည့်စုံသော်လည်း သီလပျက်လျှင် ထိုအရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းရည်အားလုံးသည် ကောင်းမြတ်သော အကျင့်ပေါ်တွင် တည်မှသာ တန်ဖိုးရှိသည်။ အသေးစိတ်ကို ငါးပါးသီလ စာမျက်နှာတွင် ကြည့်ပါ။
5

ပညာ — မဖြတ်နိုင် ပဏ္ဍိတော စ ဟောတိ မေဓာဝီ

ပဏ္ဍိတဖြစ်၍ ပညာရှိခြင်းကိုလည်း မဖြတ်နိုင်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ပညာမပါသော ကောင်းမှုသည် လွယ်လင့်တကူ ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိမသိဘဲ သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်စေသော ကောင်းရာလိုလားမှု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
6

သီလနှင့် ပညာသည် လက်ကို လက်ဖြင့် ဆေးကြောသကဲ့သို့ တစ်ခုကိုတစ်ခု သန့်စင်စေသည် သီလပရိဓောတာ ပညာ ပညာပရိဓောတံ သီလံ

ပညာသည် သီလဖြင့် သန့်စင်ပြီးဖြစ်၍ သီလသည်လည်း ပညာဖြင့် သန့်စင်ပြီးဖြစ်သည်။ သီလရှိရာ၌ ပညာရှိ၍ ပညာရှိရာ၌ သီလရှိသည်။ လူတစ်ဦးသည် လက်ကို လက်ဖြင့်၊ ခြေကို ခြေဖြင့် ဆေးကြောသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုတော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကျင့်ကြံမှု ပိတ်ဆို့နေသည်ဟု ခံစားရလျှင် မည်သည့်ဘက်က လိုနေသည်ကို ကြည့်ပါ။ နားလည်သော်လည်း မလုပ်နိုင်လျှင် သီလ ထပ်ဖြည့်ရန် လိုနိုင်သည်။ ကောင်းမှုပြုသော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသေးလျှင် ပညာ ထပ်ဖြည့်ရန် လိုနိုင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

လူ့အဖွဲ့အစည်းက လူတစ်ဦးကို တိုင်းတာသည့် စံနှုန်းများစွာ ဥပမာ မိသားစု၊ ပညာရေးအဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် ရုပ်ရည်တို့သည် ဤသုတ်အရ “ဖြတ်ချနိုင်သော” အရာများ ဖြစ်သည်။ မဖြတ်နိုင်သောအရာမှာ နှစ်ခုသာ ရှိသည် — အကျင့်နှင့် နားလည်မှု။

ထိုနှစ်ခုသည် အတူသွားရမည်။ တော်သော်လည်း သီလမရှိသူသည် ထိုတော်မှုဖြင့် သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်စေသည်။ ကောင်းသော်လည်း ပညာမရှိသူသည် လှည့်စားခံရလွယ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေရာတွင် နှစ်ဖက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လေ့ကျင့်ရမည်။ ဝသလသုတ်စာမျက်နှာနှင့် တွဲဖတ်ပါ။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ