တေမိယဇာတ်: မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေရန် တင်းကျပ်စွာ အဓိဋ္ဌာန်ခြင်း

ခုဒ္ဒကနိကာယ် မဟာနိပါတ်ဇာတ် တေမိယဇာတ်တွင် ပိဋကတ်သုံးပုံပါ စာသားသည် ဂါထာ ဆိုလိုသည်မှာ ဇာတ်ကောင်တို့၏ မေးဖြေစကားများသာ ပါရှိသည်။ ဂါထာများကို ရှည်လျားသော ဇာတ်လမ်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်ပြောပြသည့် ဇာတ်ကြောင်းသည် ဇာတကအဋ္ဌကထာ (ဇာတကဋ္ဌကထာ) မှ လာသည်။ ဤဇာတ်သည် ဇာတ်တော်ကြီးဆယ်ဘွားတွင် ပထမဇာတ်ဖြစ်ပြီး ဗောဓိသတ်သည် ကာသီမင်း၏ သားတော် တေမိယမင်းသားအဖြစ် ဖွားမြင်သည်။ ထိုင်းဘာသာပြန်ထုတ်ဝေမှု၏ ခေါင်းစဉ်တွင် နေက္ခမ္မပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်မှာ ဇာတ်တော်ကြီးဆယ်ဘွား ရေတွက်သည့် ဓလေ့အတိုင်း စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂါထာသည် နတ်သမီးက ပညာရှိသည်ဟု မပြဘဲ လူအားလုံးအား မိုက်မဲသည်ဟု မြင်စေရန် အကြံပေးခြင်းမှ စတင်သည်။ တေမိယမင်းသားက လက်ခံသည်။ နောက်ပိုင်း ရထားထိန်းသည် အသံပျောက်၍ ခြေလက်မသန်ဟု ယူဆသဖြင့် ဘုရင်၏ အမိန့်အတိုင်း တောတွင် မြှုပ်ရန် တွင်းတူးသည်။ တေမိယမင်းသားသည် ထ၍ စကားပြောကာ ဇာတိကို သတိရပြီး ဘုရင်ဖြစ်ကာ နှစ်ဆယ်နှစ်ကြာ အုပ်စိုးပြီးနောက် ငရဲကျ၍ ကြာမြင့်စွာ ခံစားခဲ့ရကြောင်း၊ ခမည်းတော်က ခိုးသားများကို ရက်စက်စွာ ပြစ်ဒဏ်ချရန် အမိန့်ပေးသည်ကို ကြားခဲ့ရကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဘုရင်ဖြစ်ရန် ကြောက်ကြောင်း ပြောပြသည်။ ရထားထိန်းက အတူ ရှင်ရဟန်းပြုလိုကြောင်း တောင်းဆိုသည်။ နောက်ပိုင်း ဘုရင်ကြွလာ၍ မြို့ကို ပြန်အုပ်ချုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်သောအခါ တေမိယမင်းသားက အသက်တိုကြောင်း လျှောက်ထားပြီး ရှင်ရဟန်းပြုရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်သည်။

ထိုင်းလူများ ရင်းနှီးသော အသေးစိတ်များ ဥပမာ နတ်သမီးသည် ထီးဖြူအောက်တွင် သီတင်းသုံးနေခြင်း၊ တေမိယမင်းသားကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြာ စမ်းသပ်သော်လည်း အမူအရာမပြခြင်းနှင့် အဆုံးတွင် ဘုရင်နှင့် မြို့သူမြို့သားများစွာ လိုက်၍ ရှင်ရဟန်းပြုခြင်းတို့သည် အဋ္ဌကထာမှ အသေးစိတ်များ ဖြစ်ပြီး ဂါထာတွင် မပါပေ။