မာနနှင့် အမျက်ဒေါသဆိုင်ရာ ထေရဂါထာ: မိမိကို နှိမ့်ချလျှင် စိတ်တည်ငြိမ်သည်

အားလုံးက မိမိတို့၏ အောင်မြင်မှုကို အပြိုင်ကြွားနေသည့် စကားဝိုင်းတွင် နားထောင်သူနှင့် ဆက်၍မေးသူ ဖြစ်ကြည့်ပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသောအခါ ဆက်လက်စိတ်ဓာတ်ကောင်းနေသူ ဖြစ်ပါ။

တရားထိုင်ရာ သို့မဟုတ် အလုပ်လုပ်ရာတွင် စိတ်သည် “အခြားသူတို့က ငါ့ကို မည်သို့မြင်သနည်း” ဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်သွားလျှင် ထိုအရာသည် မာနဖြစ်ကြောင်း သတိပြု၍ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိအရာသို့ ပြန်ခေါ်လာပါ။

ဥပမာ ပို့စ်တစ်ခုတွင် သို့မဟုတ် အလုပ်ရာထူးတစ်ခုတွင် မိမိကိုယ်ကို အမှန်ထက် မြင့်မြတ်သည်ဟု မြင်နေမိလျှင် မိမိ၏ “ဆင်လည်ပင်း” မှ ဆင်းရန် သတိပေးသင်္ကေတအဖြစ် ယူပါ။

မိမိကိုယ်ကို အမြဲသက်သေပြစရာမလိုသူသည် အခြားသူများ အနားတွင် နေလိုကြသောသူဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ယနေ့ မိမိကိုယ်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ် သက်သေပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည်ကို သတိပြုကြည့်ပါ။

အလုပ်သင်ပေးသည့်အခါ သို့မဟုတ် မိမိကောင်းစွာသိသည့်အရာကို ရှင်းပြသည့်အခါ “ကျွန်တော့်ခေတ်တုန်းက ...” ကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်သည့် စာကြောင်းများကို ဖြတ်ချပါ။ နားထောင်သူ နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရစေမည့် နှိုင်းယှဉ်မှုကိုလည်း မပြုပါနှင့်။

ဒေါသထွက်စေရန် လှုံ့ဆော်သော စာသား သို့မဟုတ် စကားကို တွေ့ကြုံရသောအခါ မတုံ့ပြန်မီ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်း သုံးကြိမ် ရှူပါ။ ဤအချိန်တိုလေးသည် တောင်စတင်တည်ငြိမ်လာသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးကို စိတ်ထဲက ကျိန်စာတိုက်နေမိသည်ကို သိလာလျှင် — “သူလည်း ကြုံပါစေ” လောက်ပင်ဖြစ်စေ — “သူသည် အခြားသူများကို ထိခိုက်ခြင်းကို ရပ်စေပါစေ” ဟူသော အတွေးသို့ ပြောင်းလဲပါ။ တရားမျှတမှုသည် မိမိစိတ်ကို မပူလောင်စေဘဲပင် ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်သည်။