ဥဏ္ဏာဘဗြာဟ္မဏသုတ်: အရာတစ်ခုသည် အခြားအရာ၏ မှီရာ မည်သည်

တစ်မိနစ်အတွင်း ရုပ်ပုံ၊ အသံ၊ အနံ့၊ အထိအတွေ့ စသည့် အချက်အလက်များ လမ်းပေါင်းများစွာမှ တစ်ပြိုင်နက် ဝင်လာကြောင်း၊ လမ်းတစ်ခုစီသည် သီးခြားစီ အလုပ်လုပ်ကြောင်း သတိပြုကြည့်ပါ။

ကျယ်လောင်သော အသံ သို့မဟုတ် မကြိုက်သော ရုပ်ပုံကြောင့် စိတ်တိုလာသောအခါ စိတ်တိုခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည့်နေရာသည် စိတ်ဖြစ်ကြောင်း၊ နား သို့မဟုတ် မျက်စိ မဟုတ်ကြောင်း မှတ်ထားပါ။

ဖုန်းကိုဖွင့်ရန် သို့မဟုတ် စိတ်ပူစေသော မက်ဆေ့ချ်ကို ပြန်ရန် မလုပ်မီ အသက်ကို တစ်ကြိမ်ရှူ၍ မိမိ ဘာလုပ်တော့မည်ကို သိလိုက်ပါ။ စိတ်၏ ခိုလှုံရာအဖြစ် သတိကို ဦးစွာ ထားပါ။

သတိကို ကျင့်ကြံရာတွင် လုပ်ငန်းကို ပိုလုပ်နိုင်လာခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ပြီးနောက် စိတ်က ပိုမိုလွှတ်ချနိုင်လာသလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။

ဤအစဉ်ကို စိတ်၏ မြေပုံအဖြစ် ရေးမှတ်ထားပါ။ လှုံ့ဆော်မှုများနှင့်အတူ ပါသွားသောအခါ မြင်သည့်အရာ သို့မဟုတ် ကြားသည့်အရာမှ စိတ်သို့၊ ထို့နောက် သတိသို့ အဆင့်ဆင့် ပြန်လည်လိုက်လာပါ။

လက်တွေ့မလုပ်ဘဲ မေးခွန်းကို ဆက်၍ မေးနေမိကြောင်း တွေ့ရှိသောအခါ မေးခွန်းအချို့ကို စကားထပ်ပြောခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ဖြေရမည်ဟု သိထားပါ။

တည်ကြည်သော သဒ္ဓါသည် နားလည်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဝင်လာသော အလင်းရောင်နှင့် တူသည်။ ဆရာ သို့မဟုတ် သိသူတစ်ဦးထံ စိတ်ထဲတွင် ကျန်နေသော မေးခွန်းများကို မေးကြည့်ပါ၊ သူတစ်ပါးကို လိုက်၍ ယုံကြည်နေခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။