နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ဝိမာနဝတ္ထု: စိတ်ကြည်လင်စွာ ပြုခဲ့သော ကောင်းမှုငယ်များ

ဝိမာနဝတ္ထု

နတ်တို့သည် ရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်နှင့် မြတ်စွာဘုရားအား ကုသိုလ်အသေးအမွှားများကြောင့် ဗိမာန်ရခဲ့ပုံကို ပြောပြသည်။ ထိုကုသိုလ်များမှာ ထိုင်စရာ ကပ်လှူခြင်း၊ ပင်ပန်းသူအား ရေကပ်လှူခြင်း၊ ဆီမီးပူဇော်ခြင်း၊ မုန့်ခွဲဝေခြင်း၊ ဒေါသထွက်သော်လည်း ကြမ်းတမ်းသောစကား မပြောခြင်း၊ သီလစောင့်ထိန်းခြင်း၊ ဆင်းရဲသားတစ်ဦး၏ အိုးကပ်ထမင်းခြောက်ကို ကပ်လှူခြင်း၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် တရားနာခဲ့သော ဖားတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

8 ချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဝိမာနဝတ္ထုသည် အများစုမှာ မေးဖြေပုံစံ စကားဝိုင်းဖြစ်သည်။ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်က အရောင်တောက်ပလှပသော နတ်သမီး သို့မဟုတ် နတ်သားများကို လူဖြစ်စဉ်က မည်သည့်ကုသိုလ်ပြုခဲ့၍ ဤသို့ ဝဏ္ဏနှင့် ဗိမာန်ကို ရရှိသနည်းဟု မေးသည်။ နတ်တို့က မိမိတို့၏ ကောင်းမှုကံကို ပြောပြသည်။

ပြောပြသော ကောင်းမှုကံများမှာ အလွန်သေးငယ်လေ့ရှိသည်။ ဥပမာ ရဟန်းကို ထိုင်ခုံငယ် ကပ်လှူခြင်း၊ ရေငတ်သူအား ရေလှူခြင်း၊ လမှောင်ညတွင် ဆီမီးလှူခြင်း၊ နှမ်းစေ့ လှူခြင်း သို့မဟုတ် မုန့်တစ်ဝက် လှူခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မကြာခဏ ထပ်ခါထပ်ခါ ပါလာသော စကားမှာ “ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိသည်” နှင့် “မိမိလက်ဖြင့်” ဟူသည် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းအချို့မှာ ဒါနမဟုတ်ဘဲ လင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းသောစကား မပြောခြင်းနှင့် ဥပုသ်သီလ စောင့်ထိန်းခြင်းကဲ့သို့သော အကျင့်ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လမ်းအချို့တွင် မေးသူမှာ သိကြားမင်း သို့မဟုတ် မြတ်စွာဘုရား ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဇာတိက ဖားဖြစ်ခဲ့သော နတ်သား၏ ဇာတ်လမ်းလည်း ရှိသည်။ ဤဇာတ်လမ်းများကို ကျမ်းက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း ပြောပြသည့်အတိုင်း တင်ပြထားသည်။

1

ထိုင်စရာ ကပ်လှူ၍ လေးစားမှုပြခြင်း ပီဌဝိမာနံ

နတ်သမီးက လူဖြစ်စဉ်က ရောက်ခါစရဟန်းအား အာသနကို ကပ်လှူခဲ့ကြောင်း၊ ရှိခိုးပြီး လက်အုပ်ချီကာ မိမိစွမ်းအားအလိုက် ဒါနပြုခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ နောက်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုတွင် ဣန္ဒြေကြည်လင်သော ရဟန်းကို မြင်သဖြင့် မိမိလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုင်ခုံငယ်ကို ကပ်လှူခဲ့ကြောင်း၊ ကံ၏ အကျိုးအနည်းငယ်ကြောင့် ဤသို့ အာနုဘော် ရှိကြောင်း ဆိုသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဧည့်သည် သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်တွင် လူသစ်ရောက်လာသောအခါ ထ၍ ကြိုဆိုပြီး ထိုင်စရာရှာပေးကာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပါ။ ဤအရာများသည် တစ်မိနစ်ပင် မကြာပါ။
2

ရေငတ်သူအား ရေလှူခြင်း နာဝါဝိမာနံ

နတ်သမီးအများက ခရီးလာ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ် ရေငတ်နေသော ရဟန်းကို မြင်သဖြင့် အလျင်အမြန် သောက်ရေကို ကပ်လှူခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုတွင် မေးသူမှာ မြတ်စွာဘုရားကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ ပြောပြသော အကျိုးမှာ အေးမြသော မြစ်နှင့် အရိပ်ရသော သစ်ပင်စုတို့ ဝန်းရံထားသည့် ဗိမာန်ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ခရီးရောက်ခါစသူ၊ အိမ်ပြင်ရန် လာသော လက်သမား သို့မဟုတ် နေပူထဲ ပစ္စည်းပို့သူတို့ကို သတိပြုပြီး အေးသောရေတစ်ခွက် ကမ်းပေးပါ။
3

လမှောင်ညတွင် ဆီမီးလှူခြင်း ပဒီပဝိမာနံ

နတ်သမီးက လမှောင်ညတွင် မီးထွန်းရမည့်အချိန်၌ အမှောင်ကို ဖျောက်သော ဆီမီးကို ဒါနပြုခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ အကျိုးမှာ အခြားနတ်များထက် လွန်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပခြင်း ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ယနေ့ခေတ်တွင် အလင်းရောင်သည် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည်။ ဥပမာ လမ်းကြားမှောင်မှောင်အတွက် အိမ်ရှေ့မီးကို ဖွင့်ပေးခြင်း၊ ပစ္စည်းပျောက်သူအတွက် ဓာတ်မီးထိုးပေးခြင်း သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးနေသူအား ခက်ခဲသောအကြောင်းအရာကို ရှင်းပြပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
4

မုန့်တစ်ဝက်ကို ခွဲဝေခြင်း သုဏိသာဝိမာနံ

နတ်သမီးက သားမက်ဖြစ်ချိန်တွင် ယောက္ခမအိမ်၌ နေထိုင်စဉ် ဣန္ဒြေကြည်လင်သော ရဟန်းကို မြင်သဖြင့် မိမိလက်ဖြင့် မုန့်တစ်ဝက်ကို ကပ်လှူခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ အခြားနတ်သမီးတစ်ပါးမူ မုယောဆန်နှင့် ပဲမုန့်ကို ကပ်လှူခဲ့သည်။ အကျိုးမှာ နန္ဒဝန်ဥယျာဉ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း မရှိသေးသူများလည်း ပေးလှူနိုင်သည်။ ဥပမာ ထမင်းမယူလာမိသော သူငယ်ချင်းအား မိမိ၏ အစားအစာတစ်ဝက်ကို ခွဲပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
5

ဒေါသထွက်သော်လည်း ကြမ်းတမ်းစွာ မပြောခြင်း ပတိဗ္ဗတာဝိမာနံ

နတ်သမီးက လူဖြစ်စဉ်က လင်အပေါ် သစ္စာရှိ၍ ဒုစရိုက်မကျူးလွန်ကြောင်း၊ ဒေါသထွက်သော်လည်း ကြမ်းတမ်းသောစကား မပြောကြောင်း၊ မုသာဝါဒကို စွန့်ကြောင်း၊ ဒါနပြုခြင်းကို နှစ်သက်ကြောင်း၊ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ သူတစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ကြောင်းနှင့် အစားအသောက်ကို လေးစားစွာ လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အိမ်သားများကို ဒေါသထွက်သောအခါ မကျေနပ်သည့်ကိစ္စကို ပြောနိုင်သော်လည်း ကြမ်းတမ်းသောစကား သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်စကား မသုံးရန် မိမိကိုယ်ကို စည်းကမ်းထားပါ။ စိတ်ဆိုးစရာရှိသော်လည်း ဆက်ဆံရေး ဆက်လက်တည်တံ့နိုင်မည်။
6

ဥတ္တရာ: သီလနှင့် ဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းခြင်း ဥတ္တရာဝိမာနံ

ဥတ္တရာနတ်သမီးက အိမ်ထောင်ကျစဉ် ငြူစူခြင်း၊ ဝန်တိုခြင်း၊ မာန်တက်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိကြောင်း၊ ဥပုသ်နေ့တွင် ဥပုသ်သီလကို စောင့်ထိန်းကြောင်း၊ ငါးပါးသီလကို သတိထား၍ စောင့်ထိန်းကြောင်း ပြောပြသည်။ မိမိ၏ သီလကြောင့် ဂုဏ်ရည်ရရှိသည်ဟု ဆိုပြီး မထေရ်အား မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားရန် အပ်နှံကာ ဘုရားရှင်သည် မိမိအား သကဒါဂါမိဖိုလ်ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူကြောင်း ပြောပြသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်ပတ်အတွင်း တစ်နေ့ကို သီလကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ စောင့်ထိန်းသောနေ့အဖြစ် ရွေးပါ။ ဥပမာ အရက်မသောက်ခြင်း၊ စကားနည်းခြင်းနှင့် စကားကို အထူးဂရုစိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
7

ဆင်းရဲသောအမျိုးသမီးက အိုးကပ်ထမင်းခြောက်ကို ကပ်လှူခြင်း အာစာမဒါယိကာဝိမာနံ

သိကြားမင်းက ရှင်မဟာကဿပကို မေးသည်။ အမျိုးသားမရှိ၊ သူတစ်ပါး၏ အိမ်ခေါင်မိုးအောက်တွင် နေထိုင်ရသော ဆင်းရဲသောအမျိုးသမီးက ရှင်မဟာကဿပအား မိမိလက်ဖြင့် အိုးကပ်ထမင်းခြောက်ကို ကပ်လှူခဲ့ရာ မည်သည့်အရပ်တွင် ဖြစ်ပါသနည်းဟု မေးသည်။ ရှင်မဟာကဿပက နိမ္မာနရတီနတ်ပြည်တွင် နတ်သမီးအဖြစ် ဖြစ်ကြောင်း ဖြေသည်။ သိကြားမင်းက ရွှေတုံးတစ်ရာ၊ မြင်းတစ်ရာ သို့မဟုတ် စကြဝတေးမင်း၏ ဘုရင့်စည်းစိမ်ပင် ဤဒါန၏ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပုံ တစ်ပုံမျှ မမီဟု ချီးမွမ်းသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ရှိသည်နည်းသူ၏ ပေးကမ်းမှုကို မထီမဲ့မြင်မပြုပါနှင့်။ မိမိရှိသည်နည်းသောအခါ မိမိပေးကမ်းမှုကိုလည်း မထီမဲ့မြင် မပြုပါနှင့်။ စိတ်အပြည့်ဖြင့် ပေးလှူသော ဆယ်ဘတ်ပင် တန်ဖိုးရှိသော ဒါနဖြစ်သည်။
8

တရားနာခဲ့သော ဖား မဏ္ဍူကဒေဝပုတ္တဝိမာနံ

နတ်သားတစ်ပါးသည် မြတ်စွာဘုရားထံ လာရောက်ရှိခိုးပြီး ရှေ့ဇာတိက ရေထဲ၌ နေသော ဖားဖြစ်ခဲ့ကြောင်း၊ ဘုရားရှင်၏ တရားကို နာနေစဉ် နွားကျောင်းသားက သတ်လိုက်ကြောင်း၊ ခဏတာ ကြည်ညိုသောစိတ်ကြောင့် ဤဣဒ္ဓိနှင့် တောက်ပမှုကို ရကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်၏ တရားကို ကြာမြင့်စွာ နာသူသည် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရမည်မှာ သေချာသည်ဟု ဆိုသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တရားနာခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းသောအဆုံးအမကို မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ဂရုတစိုက် နာယူခြင်းသည်လည်း တန်ဖိုးရှိသည်။ အခြားအရာမလုပ်ဘဲ နားထောင်ကြည့်ပြီး စိတ်သည် မည်သို့ ပိုကြည်လင်လာသည်ကို သတိပြုပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဝိမာနဝတ္ထု၏ အဓိကသင်ခန်းစာမှာ စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့် ပြုသော သေးငယ်သည့် ကောင်းမှုသည် တန်ဖိုးမရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ “ကုသိုလ်ကြီးလုပ်ရန် ငွေမလုံလောက်ဘူး” ဟု ခံစားရသူသည် ကျမ်းတွင် အိုးကပ်ထမင်းခြောက်ကပ်လှူခဲ့သော ဆင်းရဲသောအမျိုးသမီးကို အလွန်ချီးကျူးထားသည်ကို မြင်နိုင်မည်။

ဤဇာတ်လမ်းများကို ဤမျှလုပ်လျှင် ဤမျှ ဗိမာန်ရမည်ဟု တွက်ချက်ခြင်းအဖြစ် မဖတ်သင့်ပါ။ ကျမ်းက ထပ်ခါထပ်ခါ အလေးပေးသည်မှာ ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးထက် ကြည်ညိုသောစိတ်နှင့် လေးစားမှုဖြစ်သည်။

နေ့တစ်နေ့ကို “ဗိမာန်ငယ်” အဖြစ် နေထိုင်ကြည့်ပါ။ ထိုအရာမှာ မိမိလက်ဖြင့် ကောင်းမှုငယ်တစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ သက်ကြီးရွယ်အိုအတွက် ကုလားထိုင်ရွှေ့ပေးခြင်း၊ ရောက်ခါစသူအား ရေပေးခြင်း သို့မဟုတ် အမှောင်ထဲ လျှောက်သွားသူအတွက် လမ်းလျှောက်ရာမီးကို ဖွင့်ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ