ສຶກສາເລິກ

ວິໂມກ 8

ອັດຖະ ວິໂມກຂາ

ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຊົ່ວຄາວ 8 ຂັ້ນດ້ວຍກຳລັງສະມາທິ — ຈາກການເພັ່ງຮູບຈົນເຖິງສັນຍາເວທະຍິຕະນິໂລດ

8 ຂໍ້

ວິໂມກ ແປວ່າຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ໝາຍເຖິງສະພາວະທີ່ໃຈຫຼຸດພົ້ນຈາກສິ່ງທີ່ເປັນຂ້າສຶກຂອງສະມາທິໄດ້ຊົ່ວຄາວ ມີ 8 ຂັ້ນ ສາມຂັ້ນທຳອິດກ່ຽວກັບການເພັ່ງຮູບ ແລະ ສິ່ງທີ່ງາມ ຂັ້ນທີ 4–7 ຄືອະລູບຊານທັງສີ່ ແລະ ຂັ້ນທີ 8 ຄືສັນຍາເວທະຍິຕະນິໂລດ

ໃນຕອນທ້າຍຂອງມະຫານິທານະສູດ ພະອົງຊົງຕັດວ່າ ພິກຂຸທີ່ເຂົ້າອອກວິໂມກ 8 ໄດ້ທັງຕາມລຳດັບ ແລະ ທວນລຳດັບ ແລະ ສິ້ນອາສະວະດ້ວຍປັນຍາ ເອີ້ນວ່າ ອຸພະໂຕພາຄະວິມຸດ ຄືຫຼຸດພົ້ນທັງສອງສ່ວນ ສະແດງວ່າວິໂມກ 8 ລຳພັງຍັງບໍ່ແມ່ນຄວາມຫຼຸດພົ້ນເດັດຂາດ ຕ້ອງມີປັນຍາປະກອບນຳ

1

ຜູ້ມີຮູບ ເຫັນຮູບທັງຫຼາຍ ລູປີ ລູປານິ ປັດສະຕິ

ໄດ້ຮູບຊານດ້ວຍການເພັ່ງຮູບທີ່ກາຍຂອງຕົນ ເຊັ່ນ ສີຂອງຜົມ ຜິວໜັງ ຫຼື ສ່ວນຕ່າງໆ ແລ້ວເຫັນຮູບດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ການໃຊ້ກາຍຂອງຕົນເອງເປັນບ່ອນຕັ້ງຂອງສະຕິ ຄືຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ທຸກຄົນເຂົ້າເຖິງໄດ້ ບໍ່ຕ້ອງຊອກຫາອຸປະກອນ ຫຼື ສະຖານທີ່ພິເສດ
2

ຜູ້ມີອະລູບສັນຍາພາຍໃນ ເຫັນຮູບພາຍນອກ ອະລູປະສັນຍີ ພະຫິດທາ ລູປານິ ປັດສະຕິ

ບໍ່ໄດ້ກຳນົດຮູບທີ່ກາຍຕົນ ແຕ່ໄດ້ຮູບຊານດ້ວຍການເພັ່ງຮູບພາຍນອກ ເຊັ່ນ ກະສິນສີຕ່າງໆ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທຽບຄຽງໄດ້ກັບການໃຊ້ສິ່ງພາຍນອກທີ່ລຽບງ່າຍເປັນບ່ອນພັກໃຈ ເຊັ່ນ ທ້ອງຟ້າ ແສງທຽນ ຫຼື ຜືນນ້ຳ ໃນມື້ທີ່ໃຈຟຸ້ງເກີນກວ່າຈະເບິ່ງຕົນເອງ
3

ນ້ອມໃຈໄປວ່າງາມ ສຸພັນເຕວະ ອະທິມຸດໂຕ ໂຫຕິ

ໃຈນ້ອມໄປໃນສິ່ງທີ່ງາມບໍລິສຸດ ມັກອະທິບາຍວ່າເປັນການເພັ່ງກະສິນສີທີ່ບໍລິສຸດ ຫຼື ການແຜ່ພົມມະວິຫານຈົນໃຈເຫັນແຕ່ຄວາມງາມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃຈທີ່ຝຶກໃຫ້ເຫັນຄວາມງາມ ແລະ ຄວາມດີຈົນເປັນນິໄສ ຈະສະຫງົບງ່າຍກວ່າໃຈທີ່ເຄີຍຊິນກັບການຈັບຜິດ ເລີ່ມໄດ້ຈາກການນຶກເຖິງຄວາມດີຂອງຄົນອ້ອມຂ້າງມື້ລະເລື່ອງ
4

ອາກາສານັນຈາຍະຕະນະ — ອາກາດທີ່ບໍ່ມີທີ່ສຸດ ອາກາສານັນຈາຍະຕະນັງ

ກ້າວລ່ວງຮູບສັນຍາທັງປວງ ໃຈກຳນົດອາກາດທີ່ບໍ່ມີທີ່ສຸດເປັນອາລົມ ເປັນອະລູບຊານຂັ້ນທຳອິດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຫຼັກທີ່ໃຊ້ໄດ້ຄື ຄວາມຮູ້ສຶກຄັບແຄບໃນໃຈ ມັກມາຈາກການຈ້ອງສິ່ງດຽວໃກ້ເກີນໄປ ການຂະຫຍາຍມຸມມອງໃຫ້ກວ້າງຊ່ວຍຜ່ອນຄາຍໄດ້ແທ້
5

ວິນຍານັນຈາຍະຕະນະ — ວິນຍານທີ່ບໍ່ມີທີ່ສຸດ ວິນຍານັນຈາຍະຕະນັງ

ກ້າວລ່ວງອາກາສານັນຈາຍະຕະນະ ກຳນົດວິນຍານທີ່ບໍ່ມີທີ່ສຸດເປັນອາລົມ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ສັງເກດວ່າສິ່ງທີ່ "ຮູ້" ທຸກຢ່າງບໍ່ເຄີຍຫາຍໄປ ເຖິງວ່າອາລົມຈະປ່ຽນໄປມາໝົດມື້ ການພັກຢູ່ທີ່ຜູ້ຮູ້ ແທນສິ່ງທີ່ຖືກຮູ້ ເຮັດໃຫ້ໃຈໝັ້ນຄົງຂຶ້ນ
6

ອາກິນຈັນຍາຍະຕະນະ — ບໍ່ມີຫຍັງ ອາກິນຈັນຍາຍະຕະນັງ

ກ້າວລ່ວງວິນຍານັນຈາຍະຕະນະ ກຳນົດວ່າ "ບໍ່ມີຫຍັງ" ເປັນອາລົມ ເປັນສະພາວະທີ່ອາລານະດາບົດສອນພະໂພທິສັດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຊ່ວງທີ່ວາງທຸກເລື່ອງໄດ້ແທ້ສັກໜ້ອຍໜຶ່ງ ເຊັ່ນ ກ່ອນນອນຫຼັບ ໃຫ້ຮູ້ຈັກລົດຊາດຂອງຄວາມວ່າງນັ້ນ ເພື່ອຈື່ໄດ້ວ່າໃຈເບົາໄດ້ເຖິງປານໃດ
7

ເນວະສັນຍານາສັນຍາຍະຕະນະ — ຈະວ່າມີສັນຍາກໍບໍ່ແມ່ນ ຈະວ່າບໍ່ມີກໍບໍ່ແມ່ນ ເນວະສັນຍານາສັນຍາຍະຕະນັງ

ກ້າວລ່ວງອາກິນຈັນຍາຍະຕະນະ ສັນຍາລະອຽດຈົນຈະວ່າມີກໍບໍ່ແມ່ນ ບໍ່ມີກໍບໍ່ແມ່ນ ເປັນສະພາວະທີ່ອຸທະກະດາບົດສອນ ແລະ ພະໂພທິສັດຊົງເຫັນວ່າຍັງບໍ່ແມ່ນທາງພົ້ນທຸກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມກົງໆ — ສິ່ງທີ່ໄດ້ ຄືຫຼັກວ່າແມ່ນແຕ່ສະພາວະທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ກໍຍັງເປັນສິ່ງທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງ ບໍ່ຄວນຢຸດພຽງເພາະມັນເລິກເຊິ່ງ
8

ສັນຍາເວທະຍິຕະນິໂລດ — ດັບສັນຍາ ແລະ ເວທະນາ ສັນຍາເວທະຍິຕະນິໂລໂທ

ກ້າວລ່ວງອະລູບຊານທັງໝົດ ສັນຍາ ແລະ ເວທະນາດັບຊົ່ວຄາວ ເຂົ້າໄດ້ສະເພາະພະອະນາຄາມີ ແລະ ພະອໍລະຫັນຜູ້ໄດ້ສະມາບັດຄົບ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຂໍ້ນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມ — ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງເຕືອນວ່າເລື່ອງຂັ້ນສູງບໍ່ຕ້ອງຄາດເດົາ ຫຼື ທຽບກັບປະສົບການຂອງຕົນເອງ ໃຫ້ກັບມາເບິ່ງກິເລດທີ່ຫຼຸດລົງໄດ້ແທ້ແທນ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ໜ້ານີ້ມີໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈພາບລວມເປັນຫຼັກ ຄົນທົ່ວໄປບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປເຖິງຂັ້ນເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອພົ້ນທຸກ — ໃນພະສູດມີຜູ້ຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍປັນຍາ (ປັນຍາວິມຸດ) ໂດຍບໍ່ໄດ້ວິໂມກ 8 ຄົບຢູ່ຫຼາຍ

ສິ່ງທີ່ນຳມາໃຊ້ໄດ້ ຄືຫຼັກຂອງການ "ຜ່ອນຄາຍເທື່ອລະຊັ້ນ" — ໃຈທີ່ປ່ອຍສິ່ງຫຍາບໄດ້ແລ້ວ ຈະເຫັນສິ່ງທີ່ລະອຽດກວ່າທີ່ຍັງຖືຢູ່ ແລະ ຄວາມສະຫງົບທີ່ແທ້ມາຈາກການວາງລົງໄປເລື້ອຍໆ ບໍ່ແມ່ນຈາກການໄດ້ຫຍັງເພີ່ມ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ