ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းရှိ ရဟန်းများ: မရှိသော ထူးခြားမှုများကို အချင်းချင်း ချီးမွမ်းခြင်း

ဝိနယပိဋကတ်၊ မဟာဝိဘင်း၊ ပါရာဇိကကဏ္ဍတွင် ပါရာဇိကစတုတ္ထအချက်၏ ပညတ်တော်မူလအကြောင်း ပါရှိသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဝေသာလီမြို့ မဟာဝန်တောရှိ ကူဋာဂါရသာလာတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဝဇ္ဇီနိုင်ငံတွင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု ဖြစ်ပွားသည်။ ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းအနီး ဝါဆိုနေသော ရဟန်းအများအပြားသည် ဆွမ်းခံရာတွင် ဒုက္ခမရောက်စေဘဲ မည်သို့နေထိုင်ရမည်ကို တိုင်ပင်ကြသည်။ အချို့က လူတို့၏ကိစ္စကို ကူညီရန်၊ အချို့က သတင်းစကား ပို့ပေးရန် အကြံပြုကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတို့အား ထိုရဟန်းသည် ဈာန်ရသည်၊ ဤရဟန်းသည် သောတာပန်ဖြစ်သည်မှသည် ရဟန္တာအထိ ဖြစ်သည်ဟု အချင်းချင်း ချီးမွမ်းပြောဆိုရန် သဘောတူကြသည်။

လူတို့ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီး မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မစားဘဲ မိဘ၊ သားမယားကိုပင် မပေးသော အစားအစာမျိုးကို လှူဒါန်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤရဟန်းအုပ်စုသည် အသားအရေ ကြည်လင်သော်လည်း အခြားနေရာတွင် ဝါဆိုသော ရဟန်းများမှာ ပိန်ချုံးကြသည်။ ဝါကျွတ်သောအခါ ဘုရားရှင်ထံ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ ထိုဂုဏ်များ အမှန်တကယ်ရှိသလားဟု မေးတော်မူသည်။ ထိုရဟန်းများက မမှန်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဝမ်းထဲအတွက်ကြောင့် ပြောကြောင်း ပြင်းထန်စွာ ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး ခိုးသူကြီးငါးမျိုးကို ဟောကြားကာ မိမိတွင်မရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ကြွားဝါသောရဟန်းသည် ပါရာဇိက ဖြစ်သည်ဟု ပညတ်တော်မူသည်။ နောက်ပိုင်း မိမိသည် ရရှိပြီဟု အထင်မှားသူကို ခြွင်းချက်ပြု၍ ပညတ်တော်မူသည်။

မဟာဝိဘင်း ဒုတိယပိုင်းတွင် တူညီသော အကြောင်းအရာသည် အခြားပါစိတ်တစ်ချက်၏ ပညတ်တော်မူလအကြောင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ရဟန်းများက ထူးခြားဂုဏ်သည် အမှန်ရှိသည်ဟု လျှောက်ထားသော်လည်း ဘုရားရှင်သည် ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး ရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ရဟန်း သို့မဟုတ် ဘိက္ခုနီမဟုတ်သူအား ပြောကြားခြင်းကို တားမြစ်တော်မူသည်။ ဤသိက္ခာပုဒ်များသည် ရဟန်းများ၏ ဝိနည်းဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏ဂုဏ်သတ္တိအပေါ် ရိုးသားမှုဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာသည် လူတိုင်းအတွက် သက်ဆိုင်သည်။