ຂຸດທະກະວັດຖຸຂັນທະກະ: ບໍ່ແຕ່ງຕົວເພື່ອອວດ ແຕ່ເບິ່ງແຍງຮ່າງກາຍເມື່ອຈຳເປັນ

ໃນຂຸດທະກະວັດຖຸຂັນທະກະ ຈູລະວັກ ພະວິໄນປິດົກ ມີເລື່ອງນ້ອຍໆໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງພິກຂຸຈຳນວນຫຼາຍ ຕອນຕົ້ນຂັນທະກະເລົ່າວ່າພະສັບພັກຄີເຮັດສິ່ງທີ່ຊາວບ້ານເຫັນແລ້ວຕິຕຽນວ່າຄືກັບຄະລືຫັດຜູ້ບໍລິໂພກກາມ ຕັ້ງແຕ່ອາບນ້ຳແລ້ວຖູກາຍກັບຕົ້ນໄມ້ ເສົາ ແລະ ຝາ ຄືກັບນັກມວຍ ໃສ່ຕຸ້ມຫູ ສາຍຄໍ ກຳໄລ ແຫວນ ໄວ້ຜົມຍາວແລ້ວຫວີດ້ວຍນ້ຳມັນ ສ່ອງເບິ່ງເງົາໜ້າໃນແວ່ນແຍງ ຫຼື ໃນພາຊະນະນ້ຳ ທາໜ້າ ປັດໜ້າ ໄປເບິ່ງມະໂຫລະສົບເທິງຍອດພູ ແລະ ສູດທຳດ້ວຍທຳນອງຍາວຄ້າຍເພງຂັບ

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງສອບຖາມແລ້ວຊົງຫ້າມເທື່ອລະເລື່ອງ ຜູ້ລະເມີດຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ ເຊິ່ງເປັນຄວາມຜິດນ້ອຍທີ່ສຸດລະດັບໜຶ່ງ ແຕ່ສິ່ງທີ່ໜ້າສັງເກດຄື ທຸກຄັ້ງທີ່ມີພິກຂຸປ່ວຍ ຫຼື ຊະລາ ພະອົງຊົງຜ່ອນໃຫ້ທັນທີ ເຊັ່ນ ພິກຂຸທີ່ເປັນບາດແຜຢູ່ໜ້າໃຫ້ສ່ອງແວ່ນແຍງໄດ້ ພິກຂຸທີ່ປ່ວຍເປັນພະຍາດຕາໃຫ້ທາໜ້າໄດ້ ພິກຂຸຊະລາທີ່ຖູຕົນເອງບໍ່ເຖິງໃຫ້ໃຊ້ກຽວຜ້າໄດ້

ກົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນກົດຂອງນັກບວດ ບໍ່ແມ່ນຂໍ້ບັງຄັບສຳລັບຄະລືຫັດ ແຕ່ເຫດຜົນເບື້ອງຫຼັງໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄົນ ຄືການດູແລຮ່າງກາຍເພື່ອສຸຂະພາບເປັນເລື່ອງຄວນເຮັດ ສ່ວນການແຕ່ງຕົວເພື່ອໃຫ້ຄົນເບິ່ງນັ້ນກິນເວລາ ແລະ ໃຈຫຼາຍກວ່າທີ່ຄິດ