ຮັບເງິນ ຊື້ຂາຍ ແລະ ແລກຂອງ: ເສັ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເບິ່ງວ່າຄືກັນໝົດ

ໃນພະວິໄນປິດົກ ມະຫາວິພັງ ພາກ 2 ນິດສັກຄິຍະກັນ ໂກສິຍະວັກ ສິກຂາບົດທີ 8 ເລົ່າວ່າ ທ່ານພະອຸປະນັນທະສາກະຍະບຸດເປັນຜູ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບຕະກູນໜຶ່ງໃນນະຄອນລາຊະຄຶ ຮັບພັດຕາຫານຢູ່ເປັນປະຈຳ ຕອນແລງມື້ໜຶ່ງ ຕະກູນນັ້ນມີຊີ້ນ ລາວຈຶ່ງແບ່ງສ່ວນໄວ້ຖວາຍ ແຕ່ເດັກນ້ອຍໃນເຮືອນຕື່ນແຕ່ເຊົ້າມືດ ຮ້ອງຂໍຊີ້ນ ພໍ່ຈຶ່ງບອກເມຍວ່າ ໃຫ້ສ່ວນຂອງພະແກ່ເດັກໄປເສຍ ເຮົາຈະຊື້ຂອງອື່ນຖວາຍທ່ານ ເຊົ້າມື້ນັ້ນລາວເລົ່າເລື່ອງໃຫ້ທ່ານຟັງຕາມກົງ ແລ້ວຖາມວ່າຈະໃຫ້ຈັດຫາຫຍັງມາຖວາຍດ້ວຍຊັບໜຶ່ງກະຫາປະນະ ທ່ານຖາມວ່າ ບໍລິຈາກກະຫາປະນະນັ້ນແກ່ເຮົາແລ້ວບໍ ເມື່ອລາວຕອບວ່າບໍລິຈາກແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງບອກວ່າ ທ່ານຈົ່ງໃຫ້ກະຫາປະນະນັ້ນແຫຼະແກ່ເຮົາ ລາວຖວາຍແລ້ວຍ່າງອອກໄປ ພ້ອມກັບເວົ້າຕິຕຽນວ່າ ພະສະມະນະເຫຼົ່ານີ້ຮັບລູປິຍະຄືກັນກັບພວກເຮົາ

ສິກຂາບົດທີ 9 ໃນວັກດຽວກັນເກີດທີ່ພະເຊຕະວັນ ພະສັບພັກຄີເຖິງຄວາມຊື້ຂາຍດ້ວຍລູປິຍະຫຼາຍປະການ ຊາວບ້ານຕິຕຽນວ່າເຮັດຄືກັນກັບຄະລືຫັດຜູ້ບໍລິໂພກກາມ ສ່ວນສິກຂາບົດທີ 10 ເລົ່າວ່າ ທ່ານພະອຸປະນັນທະເປັນຜູ້ຊຳນານການເຮັດຈີວອນ ທ່ານເອົາຜ້າເກົ່າມາເຮັດສັງຄາຕິ ແລ້ວຍ້ອມແຕ່ງຈົນງາມ ປະລິພາຊົກຜູ້ໜຶ່ງເຊິ່ງຫົ່ມຜ້າລາຄາແພງມາຂໍແລກ ທ່ານບອກວ່າ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ເອົາເອງເຖີດ ປະລິພາຊົກຢືນຢັນວ່າຮູ້ ແລ້ວກໍແລກກັນໄປ ແຕ່ເມື່ອກັບໄປຮອດອາຮາມ ພວກປະລິພາຊົກທັກວ່າ ຜ້າສັງຄາຕິນັ້ນຈະຢູ່ໄດ້ຈັກມື້ ຜ້າເດີມຂອງທ່ານດີກວ່າ ລາວຈຶ່ງກັບມາຂໍຄືນ ທ່ານຕອບວ່າ ບອກແລ້ວວ່າໃຫ້ຮູ້ເອົາເອງ ຈະບໍ່ຄືນໃຫ້ ປະລິພາຊົກຈຶ່ງຕິຕຽນວ່າ ຄະລືຫັດຍັງຄືນໃຫ້ແກ່ຄະລືຫັດຜູ້ເດືອດຮ້ອນ ແຕ່ບັນພະຊິດກັບບໍ່ຄືນໃຫ້ແກ່ບັນພະຊິດດ້ວຍກັນ

ສິກຂາບົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂໍ້ຫ້າມສຳລັບພິກຂຸໂດຍສະເພາະ ຄະລືຫັດໃຊ້ເງິນ ຊື້ຂາຍ ແລະ ແລກຂອງໄດ້ຕາມປົກກະຕິ ສິ່ງທີ່ນຳມາໃຊ້ໄດ້ຄືເຫດຜົນເບື້ອງຫຼັງ ທັງສາມເລື່ອງຈົບລົງດ້ວຍຄຳຕິຕຽນຂອງຄົນນອກ ແລະ ສອງໃນສາມເລື່ອງມີຄົນທີ່ຮູ້ສຶກວ່າຕົນຖືກເອົາປຽບ