ဘိက္ခုနီဝိဘင်း: မင်းကြီး ခြုံလွှမ်းနေသောအဝတ်ကို တောင်းခြင်းနှင့် သူငယ်ချင်း၏သင်္ကန်းကို မပြောဘဲ ဝတ်ခြင်း
စတုက္ကံသပရမံ စေတာပေတဗ္ဗံဘိက္ခုနီ ထူလ္လနန္ဒာသည် တရားဟောသဖြင့် ပသေနဒိကောသလမင်းက ပဝါရဏာပြုတော်မူရာ ဆောင်းရာသီတွင် မင်းကြီးခြုံလွှမ်းတော်မ…
ဧဝံ မံ ဇနော သမ္ဘာဝေဿတီတိ
ရဟန်းတစ်ပါးသည် တောတွင်နေခြင်း၊ ဆွမ်းခံခြင်းနှင့် စင်္ကြံသွားခြင်းတို့ကို လူတို့က ငါ့ကို ချီးမြှင့်လိမ့်မည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြုသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ပါရာဇိကသို့ မရောက်သေးဟု မိန့်တော်မူသော်လည်း ထိုသို့ မပြုရဟု တားမြစ်တော်မူသည်။ စကားတူဖြစ်သော်လည်း အပြစ်ရှိမရှိကို ဦးစွာ မည်သို့ ကြံစည်သည်ကို မေးတော်မူသည်။
ဝိနယပိဋကတ် တွဲ 1 မဟာဝိဘင်း ပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ် အမှတ် 4 ၏ အနာပတ္တိဝါရနှင့် ဝိနီတဝတ္ထုတွင် ရဟန်းများ ကုက္ကုစ္စ ဖြစ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိတို့ အာပတ်သင့်ပြီလားဟု စိတ်မသက်မသာဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားကာ စီရင်ပေးစေသည့် နမူနာအမှုများကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသိက္ခာပုဒ်သည် ရဟန်းများ မိမိတွင် အမှန်တကယ် မရှိသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ ဆိုသည့် သာမန်လူထက် ကျော်လွန်သော ဂုဏ်ထူး ဥပမာ ဈာန်၊ မဂ်၊ ဖိုလ်တို့ကို ဝါကြွားခြင်းကို တားမြစ်သည်။
အနာပတ္တိဝါရတွင် အာပတ်မသင့်သူ ခြောက်မျိုးကို ဖော်ပြထားသည်။ ရောက်ရှိပြီဟု ထင်မှတ်သူ၊ ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက်မရှိသူ၊ စိတ်မူမမှန်သူ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သူ၊ ဝေဒနာကြောင့် ရုန်းကန်နေသူနှင့် မူလပညတ်ကိစ္စဖြစ်သူတို့ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက အမှုတိုင်းနီးပါးတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ မေးတော်မူသည့် မေးခွန်းမှာ ရဟန်း၊ သင် မည်သို့ ကြံစည်သနည်းဟူသောအချက်ဖြစ်ပြီး ထိုအဖြေအတိုင်း စီရင်တော်မူသည်။
သာမန်လူများအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်အကောင်းဆုံး အမှုအုပ်စုမှာ ရဟန်းက ဝါကြွားစကားကို တိုက်ရိုက် လုံးဝ မပြောဘဲ မိမိ၏ ဟန်ပန်နှင့် အကျင့်ကို လူတို့ မြင်၍ ချီးမွမ်းစေရန် စီစဉ်ထားသည့်အုပ်စုနှင့် မိမိကိုဆိုလိုသည်ဟု လူတို့ ကိုယ်တိုင် နားလည်စေရန် ရှောင်ပြောသည့်အုပ်စုတို့ ဖြစ်သည်။ ဤတွဲ၏ အဆုံးတွင် ရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်က ဂိဇ္ဈကူဋ်တောင်မှ ဆင်းလာစဉ် မြင်ခဲ့သော ပြိတ္တာအကြောင်း နောက်ထပ်အကြောင်းအရာ အများအပြားလည်း ရှိသော်လည်း ဤစာမျက်နှာတွင် မဖော်ပြပါ။
ရဟန်းတစ်ပါးသည် မိမိရောက်ရှိပြီဟု ထင်မှတ်၍ ဂုဏ်ထူးကို ဝါကြွားပြောဆိုခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ပါရာဇိကသင့်မည်လောဟု စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ရောက်ရှိပြီဟု ထင်မှတ်ခြင်းကြောင့် အာပတ်မသင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤသိက္ခာပုဒ်၏ အပြစ်မှာ မမှန်ကြောင်း သိရက်နှင့် ပြောခြင်း၌ ရှိပြီး မိမိကိုယ်ကို မှားယွင်း၍ တန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း၌ မရှိပါ။
အမှန်တကယ် နားလည်မှားပြီး အမှန်ထက် ကြွားဝါပြောခဲ့မိလျှင် သိသည်နှင့် ပြင်ဆင်ပါ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လိမ်ညာသကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မပေးပါနှင့်။
ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဤနည်းဖြင့် လူတို့က ငါ့ကို ချီးမွမ်းလိမ့်မည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တောတွင် နေထိုင်ပြီး လူတို့ ချီးမွမ်းကြသည်။ မြတ်စွာဘုရားက ပါရာဇိကအာပတ် မသင့်ဟု မိန့်တော်မူသော်လည်း ရဟန်းသည် ထိုသို့ ရည်ရွယ်၍ တောတွင် မနေထိုက်၊ ပြုသူသည် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်သည်ဟု ဟောကြားတော်မူပြီး ဆွမ်းခံလှည့်လည်ခြင်းအတွက်လည်း တူညီစွာ မိန့်တော်မူသည်။
ခက်ခဲသောအရာကို မှန်ကန်သောကြောင့် ရွေးချယ်ပါ၊ ကောင်းကောင်းကြည့်ကောင်းသောကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ဤအပတ်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မပြောဘဲ ကောင်းမှုတစ်ခု ပြုကြည့်ပါ။
ဣရိယာပုထ်လေးပါးလုံးကို ဆက်၍ ဟောကြားတော်မူသည်။ ရဟန်းသည် ဤနည်းဖြင့် လူတို့က ငါ့ကို ချီးမွမ်းလိမ့်မည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စင်္ကြံသွားခြင်း၊ ရပ်ခြင်း၊ ထိုင်ခြင်းနှင့် လျောင်းခြင်းတို့ကို ပြုသည်။ ကိစ္စတိုင်းတွင် ပါရာဇိကအာပတ် မသင့်သော်လည်း ကျင့်စဉ်၏ ပုံစံကို ချီးမွမ်းမှုကို ခေါ်ယူရန် အသုံးပြုသောကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်သည်။
ခေါင်းဆောင်လျှောက်သွားချိန်တွင် ပိုကြိုးစားအလုပ်လုပ်တတ်သလားဟု သတိထားပါ။ ဟုတ်လျှင် ဘယ်သူမျှ မကြည့်သောအချိန်တွင်လည်း ထိုအတိုင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ပါ။
ရဟန်းတစ်ပါးက ငါတို့၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ၏ သဒ္ဓိဝိဟာရိက်ရဟန်းများသည် ရဟန္တာအားလုံးပင် ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ နောက်တစ်ပါးက ငါတို့၏ ဥပဇ္ဈာယ်၏ အန္တေဝါသိက်များသည် ဣဒ္ဓိကြီးသူအားလုံးပင်ဟု ပြောသည်။ ဘာကို ကြံစည်ခဲ့သနည်းဟု မေးတော်မူသောအခါ နှစ်ပါးစလုံးက ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ဖြေသည်။ ပါရာဇိက မသင့်ဘဲ ထုလ္လစ္စည်းသင့်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
မိမိကိုယ်ကိုပါ ကောင်းစွာ ထင်စေရန် မိမိ ပါဝင်သော အုပ်စုကို ချီးမွမ်းခြင်းကို သတိထားပါ။ အသင်းကို ချီးမွမ်းလိုလျှင် ထိုအသင်းတွင် ကိုယ်ပါသည်ဟု မပြောဘဲ ချီးမွမ်းပါ။
ရဟန်းတစ်ပါးက ဥပါသကာအား သင်၏ ကျောင်းတွင် နေသော ရဟန်းသည် ရဟန္တာဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်က ထိုကျောင်းတွင် နေသူဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ပါးက သင်သည် သင်္ကန်းနှင့် ဆွမ်းဖြင့် ပြုစုသည့် ရဟန်းသည် ရဟန္တာဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ ဥပါသကာသည် မိမိကိုပင် ပြုစုနေသည်။ မေးတော်မူသောအခါ နှစ်ပါးစလုံးက ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ဖြေသောကြောင့် ထုလ္လစ္စည်းအာပတ်သင့်သည်။
အခြားသူ၏ ချီးမွမ်းစကားကို လူတိုင်း မိမိအတွက်ဟု နားလည်မည့် အချိန်တွင် မပြောပြပါနှင့်။ အမှန်တကယ် ရလဒ်ကို သိစေလိုလျှင် ကိုယ်ပြုခဲ့သည်ကို တိုက်ရိုက် ပြောပါ။
နာမကျန်းသော ရဟန်းအများအပြားကို ဂုဏ်ထူးရှိသလောဟု မေးသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် သေခြင်းကို မကြောက်ပါ၊ သို့မဟုတ် ပုထုဇန်သည် ဤဝေဒနာကို မခံနိုင်ပါဟု ဖြေကြသည်။ အချို့က ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိဟု ဖြေသောအခါ အာပတ်မသင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အချို့က ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိဟု ဖြေသောအခါ ထုလ္လစ္စည်းသင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ စကားမှာ တူသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပတ်သက်သော အဖြေမတူပါ။
မိမိ၏ ဉာဏ်စွမ်း သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုအကြောင်း မပြောမီ မေးခွန်းတစ်ခုမေးကြည့်ရန် ရပ်ပါ။ ထိုသူ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိစေရန် ပြောသလော၊ သူ ချီးမွမ်းစေရန် ပြောသလောဟု ဖြစ်သည်။
ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ရဟန်းများကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ရဟန္တာများ ကြွလာကြပါ၊ ထိုင်ကြပါ၊ ဘုဉ်းပေးကြပါဟု ခေါ်သည်။ ထိုရဟန်းများက မိမိတို့ ရဟန္တာမဟုတ်သဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားသောအခါ ယုံကြည်ကြည်ညိုမှုဖြင့် ပြောသောကြောင့် အာပတ်မသင့်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ရရှိသော ချီးမွမ်းစကားတိုင်းကို အပြစ်မခံစားပါနှင့်။ သို့သော် ထိုချီးမွမ်းမှုက သူ့ကို မှားသောဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်စေမည်ဆိုလျှင် ချက်ချင်း မှန်ကန်အောင် ပြင်ပေးပါ။
ရဟန်းအများအပြား ကျောင်းတစ်ကျောင်းတွင် ဝါဆိုပြီး ဤကျောင်းမှ မည်သည့်ရဟန်း ရှေ့ဆုံး ထွက်ခွာသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိကြမည်၊ ထိုရဟန်းသည် ရဟန္တာဖြစ်သည်ဟူသော စည်းမျဉ်းကို ချမှတ်ကြသည်။ ရဟန်းတစ်ပါးက မိမိရဟန္တာဖြစ်သည်ဟု လူတို့ ထင်စေရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့ဆုံး ထွက်ခွာသွားသည်။ နောက်ပိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်၍ လျှောက်ထားသောအခါ သင်သည် ပါရာဇိကအာပတ် သင့်ပြီဟု မိန့်တော်မူသည်။
အချင်းချင်း ပုံရိပ်ဖန်တီးပေးရန် ဒီဇိုင်းလုပ်ထားသော သဘောတူညီချက်များတွင် မပါဝင်ပါနှင့်။ ဥပမာ အကဲဖြတ်ရမှတ် လှလှပပ ရရှိစေရန် အလှည့်ကျ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချီးမွမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအမှုများသည် ယခုခေတ်လူများ နေ့တိုင်း ကြုံတွေ့ရသောအရာကို ပြောသည်။ လူတို့ မြင်စေရန် ကောင်းမှုပြုခြင်း၊ စတင်မလုပ်မီ ပရဟိတလုပ်ငန်းကို ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းနှင့် လူတိုင်းက ကိုယ့်ရလဒ်ဟု နားလည်မည့် အချိန်တွင် အသင်း၏ အောင်မြင်မှုကို ပြောပြခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ထိုကောင်းမှုများ ပျက်စီးသည်ဟု မမိန့်တော်မူဘဲ ထိုရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မပြုလုပ်ရဟု မိန့်တော်မူသည်။
အလွန်ရှင်းလင်းသည်မှာ ပြင်ပလုပ်ရပ် တူညီသော်လည်း ဝါကြွားလိုသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိမရှိဟူသော မေးခွန်းတစ်ခုတည်းအပေါ် မူတည်၍ အာပတ်လုံးဝ မသင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော အာပတ်သင့်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်နိုင်သော လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။ ပို့စ်မတင်မီ သို့မဟုတ် မပြောပြမီ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို ငါသည် မျှဝေနေသလော၊ ချီးမွမ်းခံရန် ရှာနေသလောဟု မေးပါ။
စိတ်သက်သာစေသော နောက်ထပ်ရှုထောင့်မှာ ဗြာဟ္မဏက ရဟန်းကို ရဟန္တာဟု ခေါ်၍ ထိုရဟန်း စိတ်မသက်မသာဖြစ်သောအခါ ယုံကြည်ကြည်ညိုမှုဖြင့် ပြောသောကြောင့် အာပတ်မသင့်ဟု မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူ ပေးသော ချီးမွမ်းစကားတိုင်းအတွက် တာဝန်ယူစရာ မလိုပါ။ သူတို့ ချီးမွမ်းရန် ဇာတ်ခုံမပြင်ပါနှင့်၊ အမှန်မဟုတ်ကြောင်း သိလျက် အကျိုးရရန် ချီးမွမ်းမှုကို တိတ်တိတ်ကလေး မခံယူပါနှင့်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဘိက္ခုနီ ထူလ္လနန္ဒာသည် တရားဟောသဖြင့် ပသေနဒိကောသလမင်းက ပဝါရဏာပြုတော်မူရာ ဆောင်းရာသီတွင် မင်းကြီးခြုံလွှမ်းတော်မ…
လပြည့်ညတွင် ဘုရားရှင်သည် အသပ္ပုရိသက အသပ္ပုရိသနှင့် သပ္ပုရိသကို သိနိုင်ပါသလားဟု မေးတော်မူပြီး အရည်အသွေး၊ မိတ်ဆွ…
အပဒါန်ကျမ်းအရ ရှင်ကုမာရကဿပ၏ ရှေးဘဝ။ အရောင်စုံအဝတ်များဖြင့် မဏ္ဍပ်ကို အလှဆင်ခဲ့သော ဗြာဟ္မဏ၊ အမိက နိဂြောဓသမင်ဘုရ…
ရဟန်းသံဃာအတွင်း ပဋိပက္ခကို ငြိမ်းစေရန် ဝိနည်းတော်သုံးသော နည်းလမ်းများဖြစ်ပြီး ပါဝင်သူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ စစ်ဆ…