ราชคหเศรษฐีสร้างวิหาร ๖๐ หลัง: ที่อยู่ที่ให้แก่ส่วนรวม

ในเสนาสนขันธกะ จุลวรรค พระวินัยปิฎก เล่าว่าในช่วงแรก พระพุทธเจ้ายังไม่ได้ทรงอนุญาตเสนาสนะ ภิกษุอยู่ตามป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำ ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง และลอมฟาง เช้าตรู่ภิกษุเหล่านั้นออกจากที่อยู่ด้วยอาการเดินไป ถอยกลับ แลดู คู้แขน เหยียดแขน ที่น่าเลื่อมใส ทอดตาลง

ราชคหเศรษฐีไปสวนแต่เช้าเห็นเข้าก็เลื่อมใส ถามว่าถ้าสร้างวิหารถวาย จะอยู่หรือไม่ ภิกษุตอบว่าพระผู้มีพระภาคยังไม่ได้ทรงอนุญาต เศรษฐีจึงขอให้ไปทูลถาม พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตเสนาสนะ ๕ ชนิด คือ วิหาร เรือนมุงแถบเดียว เรือนชั้น เรือนโล้น และถ้ำ เศรษฐีสร้างวิหาร ๖๐ หลังเสร็จในวันเดียว แล้วถวายแก่สงฆ์จาตุรทิศทั้งที่มาแล้วและยังไม่มา ตามที่พระพุทธเจ้าตรัสแนะนำ พระองค์ทรงอนุโมทนาด้วยคาถาว่าด้วยประโยชน์ของวิหาร

หลังจากนั้นขันธกะเล่าการปรับปรุงที่อยู่ทีละปัญหา ตั้งแต่ประตู หน้าต่าง เตียง หมอน ไปจนถึงโรงไฟและรั้ว เรื่องนี้ต่อด้วยเรื่องอนาถบิณฑิกะ น้องเขยของราชคหเศรษฐี ที่ได้ทราบข่าวพระพุทธเจ้าครั้งแรกที่บ้านของราชคหเศรษฐี