ຂໍເກີນຜ້າທີ່ຫາຍ ຂໍຝ້າຍໃຫ້ຊ່າງຕໍ່າ ແລະ ສັ່ງຊ່າງຫູກ: ຢ່າໃຊ້ນ້ຳໃຈຜູ້ໃຫ້ເກີນຂອບເຂດ

ໃນພະວິໄນປິດົກ ມະຫາວິພັງ ພາກທີ 2 ນິດສັກຄິຍະກັນ ມີສາມສິກຂາບົດທີ່ວ່າດ້ວຍການຂໍຜ້າ ແລະ ຝ້າຍຈາກຊາວບ້ານ ຈີວອນວັກ ສິກຂາບົດທີ 7 ເລົ່າວ່າພະສັບພັກຄີໄປບອກພິກຂຸທີ່ຖືກຊິງຈີວອນວ່າຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ຂໍໄດ້ ພິກຂຸເຫຼົ່ານັ້ນຕອບວ່າໄດ້ຈີວອນແລ້ວ ແຕ່ພະສັບພັກຄີກໍໄປຂໍແທນຈົນໄດ້ມາຫຼາຍ ຊາວບ້ານລົມກັນໃນບ່ອນຊຸມນຸມວ່າຕ່າງຄົນຕ່າງຖວາຍໄປແລ້ວ ແລ້ວຕິຕຽນວ່າຈະຄ້າຂາຍຜ້າ ຫຼື ຕັ້ງຮ້ານຂາຍຜ້າຫຼືແນວໃດ

ປັດຕະວັກ ສິກຂາບົດທີ 6 ເລົ່າວ່າທີ່ເມືອງລາຊະຄຶ ພະສັບພັກຄີຂໍຝ້າຍມາຫຼາຍຈົນເຫຼືອ ແລ້ວຂໍເພີ່ມໄປໃຫ້ຊ່າງຫູກຕໍ່າຈີວອນເຖິງສາມຄັ້ງ ສິກຂາບົດທີ 7 ເລົ່າວ່າບຸລຸດຄົນໜຶ່ງຈະໄປຕ່າງຖິ່ນ ສັ່ງເມຍໃຫ້ສົ່ງຝ້າຍໄປໃຫ້ຊ່າງຫູກຕໍ່າຈີວອນໄວ້ຖວາຍພະອຸປະນັນທະ ທ່ານພະອຸປະນັນທະໄປສັ່ງຊ່າງໃຫ້ຕໍ່າຍາວ ກວ້າງ ແໜ້ນ ໂດຍບອກວ່າຝ້າຍຈະບໍ່ຂັດຂ້ອງ ເມຍຈຶ່ງຕ້ອງໃຫ້ຝ້າຍເພີ່ມອີກເທົ່າທີ່ໃຫ້ຄັ້ງທຳອິດ

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງບັນຍັດທັງສາມຂໍ້ເປັນນິດສັກຄິຍະປາຈິດຕີ ໃນສິກຂາບົດທີ 7 ຊົງຊີ້ວ່າຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນຍາດຍ່ອມບໍ່ຮູ້ວ່າຫຍັງສົມຄວນ ຫຼື ບໍ່ສົມຄວນ ມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ສຳລັບຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນຍາດ ຂໍ້ນີ້ເປັນວິໄນຂອງພິກຂຸ ແຕ່ເລື່ອງການບໍ່ໃຊ້ນ້ຳໃຈຂອງຜູ້ໃຫ້ເກີນທີ່ເຂົາຕັ້ງໃຈເປັນເລື່ອງຂອງທຸກຄົນ